บทที่ 830

ใบหน้าของเล่ชิงชางสั่นเล็กน้อย และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แต่น่าเสียดายที่พวกเราไม่ใช่ตระกูลธรรมดา ในเมื่อพวกเราเสพสุขกับสถานะและความมั่งคั่งที่ตระกูล มอบให้ เมื่อตระกูลอยู่ในภาวะวิกฤติ ก็ต้องทำเพื่อตระกูลบ้าง”

เล่หรูหั่วยิ้ม ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่เปล่าเปลี่ยว ทั้งที่เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่เธอก็ยังถาม

นี่เป็นการหาเรื่องใส่ตัว?

“ไปกันเถอะ!” เล่หรูหั่วหุบยิ้ม และไม่มีความอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย เดินออกไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

งานแต่งงานจัดขึ้นที่โรงแรมตงฟางหมิงจู ซึ่งเป็นโรงแรมหรูหราที่สุดในเมืองจงไห่ และเป็นโรงแรมของตระกูลหยุน

ตระกูลหยุนกับตระกูลเล่ ตระกูลหนึ่งเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในโลกมนุษย์ของเมืองจงไห่ ส่วนอีกตระกูลหนึ่งเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในโลกฝึกบู๊ของเมืองจงไห่

สองตระกูลนี้แต่งงานเป็นญาติกัน ทำให้บุคคลสำคัญเกือบทั้งหมดในจงไห่มาร่วมงาน

เห็นได้ชัดว่างานแต่งงานของสองตระกูลครั้งนี้ เป็นการส่งสัญญาณถึงคนภายนอก

เดิมทีคนบางคนที่เห็นตระกูลเล่ตกต่ำ และกำลังคิดที่จะทรยศตระกูลเล่ แล้วเปลี่ยนไปพึ่งพาอาศัยบารมีของหอการค้าโม่เจียแทน เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวการแต่งงาน ทำให้พวกเขารู้สึกลังเลอีกครั้ง

งานแต่งงานดำเนินการตามขั้นตอนปกติ ตระกูลเล่และตระกูลหยุนได้แจ้งญาติมิตรล่วงหน้า แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นของเล่หรูหั่วและหยุนเทียนหลิงก็ได้รับข่าวเช่นกัน

มุมหนึ่งของล็อบบี้โรงแรมที่เต็มไปด้วยความคึกคัก เจียงเสวี่ยเพื่อนสนิทของเล่หรูหั่วและเพื่อนนักศึกษาหญิงที่สนิทสนมกับเล่หรูหั่วหลายคน นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเงียบ ๆ กำลังมองคนที่มาแสดงความยินดีอย่างไม่ขาดสาย ด้วยสีหน้าตกใจ

สถานะของทุกคนที่มาร่วมงานวันนี้ สามารถทำให้พวกเธอที่มีฐานะครอบครัวธรรมดารู้สึกตกใจ

แม้แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของเมืองจงไห่ก็มาร่วมงานด้วย

เล่ชิงชางและหยุนซานในฐานะผู้ปกครองของทั้งสองฝ่าย กำลังทักทายแขกอยู่ที่ประตู แต่เจ้าสาวและเจ้าบ่าวยังไม่ปรากฏตัวออกมา

เมื่อเวลาผ่านไป แขกผู้มีเกียรติมากันเกือบครบแล้ว พิธีกรขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ เพื่อเตรียมเชิญบ่าวสาวออกมา

ขณะเดียวกัน บริเวณลานบ้านเล็ก ๆ ที่เฉินโม่อาศัยอยู่ ที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยหัวหนาน

จี๋ต๋าจิ่วตู มู่หรงยานเอ๋อร์และคนอื่น ๆ มาถึงประตูของลานบ้านเล็ก ๆ

“โทรหาเฉินโม่ไม่ติด เขาจะอยู่ที่นี่ไหม?” จี๋ต๋าจิ่วตูถาม