บทที่ 837

ตอนนี้เฉินซงจื่อเป็นปรมาจารย์แดนคุ้มกายแล้ว ซึ่งเป็นบุคคลที่หายากในโลกฝึกบู๊

ปรมาจารย์แดนคุ้มกายสามารถปล่อยชี่แท้ และสามารถสร้างพลังปราณป้องกันกายได้ แม้แต่ขีปนาวุธก็ไม่สามารถทำร้ายได้

หมัดแรกนั้น เฉินซงจื่อไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด จุดประสงค์เพื่อหยั่งเชิงว่าอัจฉริยะของตระกูลหยุน ที่โด่งดังมานานหลายสิบปีคนนั้นมีความแข็งแกร่งระดับไหน

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด แต่ด้วยความแข็งแกร่งของปรมาจารย์แดนคุ้มกายแล้ว ก็ไม่ควรประมาทพลังของหมัดนี้

“ไม่เลว!” หยุนคงพิงไม้ค้ำหัวมังกร มองพลังหมัดของเฉินซงจื่อด้วยความชื่นชม ด้วยความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ทำให้เขาสามารถมองเห็นว่าพลังหมัดนี้ของเฉินซงจื่อนั้นไม่ธรรมดา

“มิน่านายถึงกล้ามารังแกและดูหมิ่นตระกูลหยุน นายแข็งแกร่งจริง ๆ!” หยุนคงชื่นชมติดต่อกันสองครั้ง เห็นได้ว่าอัจฉริยะของตระกูลหยุนที่มีชื่อเสียงมาหลายสิบปี ยอมรับพลังบำเพ็ญของเฉินซงจื่อเป็นอย่างมาก

หยุนซานที่อยู่ด้านข้างเตือนเบา ๆ “คุณท่าน อย่าประมาทเด็ดขาด เขาแข็งแกร่งกว่านักบู๊ระดับเดียวกันมาก คุณท่านอย่าถูกพลังบำเพ็ญของเขาหลอก”

หยุนคงหัวเราะและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไม่เป็นไร”

เมื่อพลังหมัดของเฉินซงจื่อกำลังจะเข้ามาถึงตัว หยุนคงยกไม้ค้ำหัวมังกรขึ้นอย่างรวดเร็ว

วงกลมของคลื่นกระแทกอากาศ ที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ามีศูนย์กลางอยู่ที่ไม้ค้ำหัวมังกร แล้วกระจายไปทุกทิศอย่างรวดเร็ว ราวกับก้อนหินที่ตกลงไปในทะเลสาบที่สงบนิ่ง

พู่!

เสียงไม่ได้ดังสนั่นอย่างที่คาดการณ์ไว้ แต่เป็นเสียงที่คล้ายกับเสียงลูกโป่งที่ใส่น้ำเต็มชนกันเท่านั้น

พลังรุนแรงที่มีศูนย์กลางอยู่ตรงจุดที่พลังของทั้งสองคนปะทะกัน และกระจายไปทุกทิศ

ทุกคนรู้สึกถึงลมแรงพัดผ่าน และรู้สึกเจ็บผิวหนังเหมือนถูกมีดบาด โดยเฉพาะคนที่อยู่ใกล้เฉินซงจื่อกับหยุนคง พวกเขาล้มอยู่บนพื้นทันที

เฉินซงจื่อถอยหลังอย่างแรง เขาถอยหลังไปสี่ห้าก้าวถึงจะสามารถยืนอย่างมั่นคงได้ ส่วนหยุนคงก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าวถึงจะสามารถยืนอย่างมั่นคงได้เช่นกัน

หลังจากโจมตีหนึ่งครั้ง พวกเขาต่างรู้พลังความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายแล้ว