บทที่ 845

คำพูดของเฉินซงจื่อ ทำให้คนที่สงสัยเฉินโม่เงียบทันที

ตอนนี้ทุกคนมองเฉินโม่ด้วยสายตาที่เคารพยำเกรง

เล่ชิงชางมองเฉินโม่ด้วยสายตาที่ซับซ้อน

เขาสามารถเอาชนะหยุนซาน ที่เป็นผู้นำตระกูลหยุนด้วยฝ่ามือเดียว และเป็นอาจารย์ของผู้ที่ควบคุมหอการค้าโม่เจีย คนแบบนี้เมื่อเทียบกับหยุนเทียนหลิงแล้ว เหนือกว่าไม่รู้กี่เท่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสำเร็จในอนาคตของเขา

ถ้าเล่หรูหั่วสามารถแต่งงานกับคนที่มีความสามารถเช่นนี้ได้ ไม่ต้องกล่าวถึงตระกูลใหญ่ที่สุดในเมืองจงไห่ อนาคตตระกูลเล่กระทั่งสามารถแข่งขันกับหกตระกูลมหาอำนาจในยานจิงได้

เป็นครั้งแรกที่เล่ชิงชางรู้สึกเสียใจ

หยุนเหล่ยพยุงหยุนซานลุกขึ้นยืน เขาไม่สามารถกลั้นเลือดเอาไว้ได้ และกระอักเลือดออกมาเต็มปาก

“ผู้นำตระกูล นายไม่เป็นไรใช่ไหม?” หยุนเหล่ยถามด้วยความเป็นห่วง

หยุนซานยื่นมือออกมาส่งสัญญาณ “ผมไม่เป็นไร เขา...เขาแข็งแกร่งมาก!”

ประโยคเดียว ทำให้สีหน้าสมาชิกทุกคนของตระกูลหยุนหม่นหมอง

“ไม่เป็นไร! ขอเพียงแค่ผมยังอยู่ ตระกูลหยุนก็จะไม่ล่มสลาย!” หยุนคงเดินไปข้างหน้าสองก้าวอย่างช้า ๆ สีหน้าของเขาสงบ เหมือนคนแก่ที่ใกล้ตาย ไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวใด ๆ

“คุณท่าน!” หยุนซานตะโกนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

หยุนคงหันไปมองเขาและกล่าวว่า “ผมแก่แล้ว แต่พวกคุณยังหนุ่ม ผมขอมอบอนาคตของตระกูลหยุนให้แก่พวกคุณ!”

“คุณท่าน!” ทุกคนกล่าวพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่าคำพูดของหยุนคงมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะเผชิญกับความตาย

ดูเหมือนแม้แต่หยุนคงเองก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะเฉินโม่ได้ และเตรียมพร้อมที่จะสู้ตายเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของตระกูลหยุน

หยุนคงไม่ได้สนใจทุกคน หันหลังแล้วเดินไปอยู่ตรงหน้าเฉินโม่ แต่ดวงตาที่ขุ่นมัวเผยให้เห็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

“เจ้าหนู ผมมีชื่อเสียงตั้งแต่หลายสิบปีก่อน และนำพาตระกูลหยุนขึ้นสู่ตำแหน่งตระกูลบู๊อันดับหนึ่งของเมืองจงไห่เพียงลำพัง ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของผมเป็นเวลานับสิบปีแล้ว นายเป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ผมไม่สามารถเอาชนะได้!”

“ผมตั้งตารอที่จะต่อสู้กับนาย ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของชีวิตผม!”