บทที่ 85 ปัญหาความยุ่งยากมาถึงแล้ว(1)

ลักษณะนิสัยของเอียนชิงเฉิงก็ถือว่าผิดแปลกจากผู้อื่น คนตระกูลเอียนต้องการที่จะถอนหมั้น ส่วนเธอต้องการแสดงออกเพื่อต่อต้านตระกูล จึงได้รุกเข้าหาเฉินโม่ เอาตัวเข้าแลกต่อความเสี่ยง ซึ่งถ้าหากเฉินโม่มีความคิดอย่างอื่นบ้างแล้วล่ะก็ เกรงว่าเอียนชิงเฉิงคงจะต้องเปลี่ยนจากเด็กหญิงกลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว

ยังดีที่ว่าในจิตใจของเฉินโม่นั้นยังคงมีแต่ลั่วหลีศิษย์น้องหญิงของเขาเท่านั้น แม้ว่าเอียนชิงเฉิงจะมีรูปลักษณ์ที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าศิษย์น้องหญิงเลย แต่เฉินโม่ก็ยังคงไม่ถึงกับเห็นคนใหม่แล้วก็ลืมคนเก่า

สำหรับเอียนชิงเฉิง เฉินโม่นั้นมีเพียงแต่ความรู้สึกผิดและเป็นหนี้บุญคุณกับเธอเท่านั้น โดยที่ไม่มีความรู้สึกอะไรอย่างอื่นเลย

ภายในห้องนอนไม่มีสิ่งของอะไรมากมาย เฉินโม่มุ่งมั่นแต่บำเพ็ญฝึกฝนเพียงเรื่องเดียว บนเตียงจึงมีเพียงแต่ผ้าปูที่นอน ซังซังจัดเก็บครู่เดียวก็เรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็เดินออกมายังห้องรับแขกพร้อมกับจ้องมองเฉินโม่และพูดข่มขู่ขึ้นว่า: "ฉันจะออกไปซื้อของ ฉันขอเตือนคุณไว้นะว่า อย่าคิดว่าคุณหนูเป็นคู่หมั้นของคุณแล้วคุณจะทำอะไรเธอก็ได้ ถ้าฉันรู้ว่าคุณรังแกคุณหนูแล้วล่ะก็ ฉันจะไม่ปล่อยคุณเอาไว้แน่! "

เฉินโม่ขมวดคิ้วแล้วมองไปยังหญิงรับใช้ที่จงรักภักดี และพูดขึ้นว่า: "วางใจเถอะ ฉันไม่ใช่คนอย่างนั้น! "

ซังซังส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา: "คนชั่วร้ายไม่ได้เขียนคนเลวสองคำนี้เอาไว้บนหน้าผากสักหน่อย รู้หน้าไม่รู้ใจ ใครจะไปรู้ได้ล่ะ? อีกทั้ง ก่อนที่ฉันกลับมา อย่าได้ปล่อยให้คุณหนูห่างไปจากข้างกายของคุณด้วย เพราะมีคนจำนวนมากต่างก็หวังที่จะสร้างเรื่องให้คุณหนู อย่าโทษว่าฉันไม่เตือนคุณก็แล้วกัน! "

เฉินโม่ขมวดคิ้วหนักขึ้นไปอีก ด้วยชื่อเสียงของเอียนชิงเฉิงแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้ไปหาเรื่องกับคนอื่น แต่คนมีชื่อเสียงมักเป็นที่ถูกปองร้าย แน่นอนว่าจะต้องมีผู้ที่คิดการร้ายกับเธอ ดูเหมือนว่าจากนี้ไป ชีวิตที่สงบสุขคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้แล้ว ต่อไปลานบ้านแห่งนี้ เกรงว่าจะครึกครื้นอย่างแน่นอน

เสียงที่ไพเราะน่าฟังของเอียนชิงเฉิงก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง : "ซังซังไปเถอะ ฉันเชื่อมั่นในตัวของเขา! "

ซังซังส่งเสียงฮึขึ้น จ้องมองไปที่เฉินโม่ แล้วก็เดินออกไปซื้อของ

เฉินโม่หันหลังมามองเอียนชิงเฉิง และพูดขึ้นว่า: "จะดื่มน้ำไหม? "

เอียนชิงเฉิงส่ายศีรษะ: "ดื่มแล้วตอนที่อยู่บนรถ"