บทที่ 853

ชายชรามองคนงานที่หลบหนี และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ผมให้พวกคุณหนีเหรอ? กลับมา!”

ชายชรายื่นมือออกไป คนงานที่หนีออกไปจากท่าเรือหนึ่งร้อยกว่าเมตร ก็ถอยกลับมาทันที

ต่อให้พวกเขาพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้

คราวนี้ คนงานพวกนี้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ คนงานหนึ่งในนั้นที่ค่อนข้างขี้ขลาดก็หมดสติทันที

“คนไร้ประโยชน์ ไว้ชีวิตแกแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร!” ชายชราพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา ยกมือขึ้นแล้วโยนคนงานที่หมดสติลงทะเลทันที

“ห๊ะ!”

คนงานที่เหลือตกใจจนไม่กล้าหายใจแรง หน้าขาวซีดและสั่นไปทั้งตัว

ชายชราเหลือบมองพวกเขา “ยังคิดหนีอีกไหม?”

พวกเขาส่ายศีรษะอย่างรวดเร็ว “ไม่ ไม่กล้า ท่านเซียนไว้ชีวิตด้วย ท่านเซียนไว้ชีวิตด้วยเถอะ!”

“ท่านเซียน?” ชายชราตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหัวเราะและกล่าวว่า “ชื่อนี้ไม่เลว มีรางวัล!”

หลังจากกล่าวจบ ไม่รู้ว่าชายชราเอาเม็ดยาสีดำมาจากไหน เขาเหวี่ยงเม็ดยาเข้าไปในปากของคนงานคนนั้น

สีหน้าของคนงานเต็มไปด้วยความตกใจ “คุณให้ผมกินอะไร!”

“โอ๊ย!”

สีหน้าของคนงานเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง จากนั้นผิวหนังทั่วร่างกายก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเช่นกัน สุดท้ายร่างกายระเบิดและเสียชีวิต

ชายชราหัวเราะและกล่าวว่า “ผมลืมไปว่าคุณเป็นแค่คนธรรมดา ไม่สามารถทนต่อผลของยาเพิ่มชี่ของผมได้”

“น่าเสียดายยาเพิ่มชี่เม็ดนี้จริง ๆ ถ้าให้นักบู๊แดนในกินยาเม็ดนี้ มันสามารถเพิ่มพลังบำเพ็ญของเขาเป็นสองเท่า และดำรงอยู่ได้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง”

เขาไม่รู้สึกผิดต่อการเสียชีวิตอย่างอนาถของคนงาน แต่กลับคิดถึงแต่ยาที่คร่าชีวิตของคนงานไป

คนงานที่เหลือตกใจจนล้มอยู่บนพื้น ก้มกราบไม่หยุดและกล่าวว่า “ท่านเซียนไว้ชีวิตด้วย ท่านเซียนไว้ชีวิตด้วยเถอะ!”