บทที่ 860

ทันใดนั้นเขาก็ก้มตัวลง แขนทั้งสองข้างของเขาทาบอยู่บนพื้นเหมือนไม้สองท่อน ดูแล้วเหมือนกอริลลา

เฉินซงจื่อปล่อยพลังหมัดออกไป เซี่ยงชงกระโดดต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว

เฉินซงจื่อเยาะเย้ย “ต่อให้คุณเร็วแค่ไหน แต่จะเร็วกว่าพลังได้อย่างไร!”

เซี่ยงชงไม่พูดอะไร แต่ยังคงกระโดดต่อเนื่อง ไม่นาน เฉินซงจื่อก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

เซี่ยงชงไม่ได้หลบเลี่ยง แต่กำลังเปลี่ยนวิธีเพื่อให้พลังหมัดของเฉินซงจื่อค่อย ๆ หมดไป และทุกครั้งที่เซี่ยงชงกระโดดไปยังจุดใหม่ พลังหมัดก็อ่อนลงเล็กน้อย หลังจากกลับไปกลับมาหลายรอบ พลังหมัดของเฉินซงจื่อเหลือเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ทำให้เซี่ยงชงสามารถต้านรับได้อย่างง่ายดาย

เซี่ยงชงยิ้มและกล่าวว่า “คุณรู้ไหมว่าทำไมคนอื่นถึงเรียกผมว่าวอกเทพแปดแขน?”

“เป็นเพราะความเร็วและร่างกายของผมคล่องแคล่วราวกับลิง และสามารถคลี่คลายการโจมตีที่ทรงพลังได้มากมาย”

เฉินซงจื่อไม่เคยเห็นวิธีทำลายเคล็ดวิชาแปลก ๆ เช่นนี้มาก่อน แต่เขายังคงชื่นชมความฉลาดหลักแหลมของเซี่ยงชง เพราะการทำลายเคล็ดวิชาแบบนี้มีประสิทธิภาพมาก

อย่างไรก็ตาม วิธีนี้มีผลต่อเซี่ยงชงเท่านั้น เพราะร่างกายของคนอื่นไม่ได้คล่องแคล่วและเร็วขนาดนี้

“ถ้าคุณมีความสามารถแค่นี้ งั้นคุณก็ไม่จำเป็นต้องไปพบอาจารย์ของผมหรอก เพราะผมก็สามารถจัดการคุณได้” เฉินซงจื่อกล่าวด้วยความเหยียดหยาม

เซี่ยงชองโกรธทันที: "อะไรนะ คุณกล้าดูถูกผมจริงๆ"

“มันน่าโมโหจริง ๆ ผมจะเอาจริงแล้ว!”

สีหน้าของเซี่ยงชงเต็มไปด้วยความโกรธ ร่างกายของเขาตั้งตรงขึ้นมา

“สำหรับชื่อเสียงวอกเทพแปดแขนของผมแล้ว คุณเคยเห็นแต่วอกเทพ แต่ยังไม่เห็นแขนแปดใช่ไหม? ตอนนี้ผมจะทำให้คุณได้เปิดหูเปิดตา!”

เฉินซงจื่อกล่าวเยาะเย้ย “ผมกำลังตั้งตารอ”

เซี่ยงชงพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา “ดูให้ดี! วอกแปดแขน!”

ร่างกายของเซี่ยงชงขยายขึ้นมาทันที สุดท้ายกลายเป็นร่างสูงสามฟุตและมีแปดแขน แขนแต่ละข้างถืออาวุธเอาไว้

สีหน้าของเฉินซงจื่อเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม วอกแปดแขนตนนี้ ไม่ใช่ร่างลวงตาที่เกิดจากการรวมตัวของชี่แท้ แต่เป็นร่างกายที่แท้จริง เฉินซงจื่อไม่เข้าใจว่าเซี่ยงชงทำได้อย่างไร