บทที่ 865

เซี่ยงชงแปลงกายเป็นดวงอาทิตย์สีทอง ส่องประกายไปทั่วเนินเขาวิหคจอด

ถึงแม้ว่าพลังการโจมตีคราวนี้จะสู้ท่าไม้ตายที่โด่งดังมาหลายสิบปีของเซี่ยงชงไม่ได้ แต่วอกแปดแขนก็ทรงพลัง และไม่มีใครกล้าดูถูกพลังการโจมตีนี้

ร่างกายของเซี่ยงชงเปล่งประกายแสงสีทอง เหมือนพระพุทธรูปยักษ์ที่ลงมาจากสวรรค์ เสียงแตกที่ทะลุผ่านอากาศ แสดงให้ทุกคนเห็นถึงพลังของการโจมตีนี้

เฉินโม่ไม่ได้ถอย แต่เดินไปกลางอากาศหนึ่งก้าว แล้วปล่อยพลังหมัดขึ้นไปบนท้องฟ้า

“ท่าที่สามของหมัดเทพเทียนเสวียน ปราบฟ้าดิน”

บูม!

หมัดของพวกเขาสองคนปะทะกัน ราวกับระเบิดนิวเคลียร์ เสียงดังสนั่นไปทั่ว

เนินเขาวิหคจอดสั่นสะเทือนไปทั่ว ชี่ทิพย์ภายในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรมลายหายไปหมด ต้นไม้ที่อยู่ในป่าทึบด้านล่างถูกแรงปะทะของพวกเขาสองคนพัดจนล้มไปรอบ ๆ เหมือนถูกลูกบอลขนาดใหญ่บดขยี้

มีระลอกคลื่นที่เป็นวงกลมที่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า ปรากฏอยู่ตรงจุดปะทะของพวกเขาสองคน ซึ่งเป็นระลอกคลื่นที่เกิดจากพลังที่ทรงพลังบดขยี้กับอากาศ

เฉินโม่ยืนอยู่กลางอากาศ แต่เซี่ยงชงกระเด็นกลับหัวออกไปหลายสิบเมตร และอาเจียนเป็นเลือด

แต่มันดีกว่าตอนที่ถูกเฉินโม่โจมตีแล้วตกลงในทะเลสาบกลับคืนรัง

“พลังเช่นนี้ เป็นพลังที่มนุษย์สามารถครอบครองได้เหรอ?” นักบู๊แดนในคนหนึ่งกล่าวพึมพำด้วยสีหน้าตกใจ

“ครอบครองได้แน่นอน และถ้าเป็นนักบู๊แดนเทพ พลังจะน่ากลัวขึ้นไปอีก”

ทุกคนต่างตกตะลึงกับพลังการโจมตีของพวกเขาสองคน ถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาจะเป็นระดับปรมาจารย์ แต่พวกเขาก็ตกใจเช่นกัน

“ภายใต้พลังดังกล่าว เกรงว่าแม้แต่ปรมาจารย์ก็ไม่สามารถต้านการโจมตีเช่นนี้ได้! มิน่าปรมาจารย์ของตระกูลหวงสี่คนร่วมมือกันโจมตี พวกเขาไม่เพียงไม่ประสบความสำเร็จเท่านั้น แต่กลับถูกเขาฆ่าตายไปสองคน” ปรมาจารย์จากมณฑลไห่ซีคนหนึ่งกล่าวและถอนหายใจ

เซี่ยงชงแอบปรับลมหายใจครู่หนึ่ง แล้วมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ตอนนี้สามารถกล่าวได้ว่าเขาใช้ท่าไม้ตายไปหมดแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเฉินโม่ยังมีพลังเต็มเปี่ยม