บทที่ 879

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินโม่ใช้พลังทิพย์เปลี่ยนหน้าตาของเขาเล็กน้อย และพาโจวลี่เต๋อที่แต่งตัวสะอาดมาถึงประตูของสำนักยาเซียน

“หยุด พวกคุณมาทำอะไร” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสวมเครื่องแบบ ที่น่าเกรงขามสองคนขวางพวกเขาเอาไว้

“มาขอซื้อยา!” เฉินโม่เหลือบมองพวกเขาสองคน และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“มีจดหมายเชิญไหม? สำนักยาเซียนไม่ใช่สถานที่ที่คุณอยากเข้าก็สามารถเข้าได้” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งเยาะเย้ย

“แล้วต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถเข้าไปข้างในได้?” เฉินโม่ถาม

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนนั้นหัวเราะแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้มันก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว”

เฉินโม่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย โจวลี่เต๋อที่อยู่ด้านข้างกล่าวเบา ๆ “พวกเขากำลังขอผลประโยชน์จากคุณ”

“ผลประโยชน์?” เฉินโม่ขมวดคิ้ว

“ก็คือเงิน” โจวลี่เต๋อมองเฉินโม่ด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย เขาโตขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้อีกเหรอ?

เฉินโม่เข้าใจทันที ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจ เพียงแต่ผลประโยชน์สำหรับเฉินโม่แล้ว มันไม่เกี่ยวข้องกับเงินอีกต่อไปแล้ว

ถ้าต้องการเงิน มันก็เป็นเรื่องง่าย

เฉินโม่พลิกฝ่ามือ หยิบธนบัตรหนึ่งปึกออกมาจากแหวนเก็บของ แล้วยื่นให้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย “ตอนนี้พวกเราเข้าไปข้างในได้หรือยัง?”

ดวงตาของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองเป็นประกายทันที พวกเขารับธนบัตรสีแดงหนึ่งปึกมาอย่างมีความสุข

“ได้ครับ ได้ครับ เชิญพวกคุณสองคนเข้าไปข้างในได้แล้วครับ!”

หลังจากเดินเข้ามาในสำนักยาเซียนแล้ว โจวลี่เต๋อกล่าวว่า “ความจริงแล้วการเข้ามาในสำนักยาเซียนไม่จำเป็นต้องมีจดหมายเชิญ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนนั้นเป็นคนที่ตั้งกฎนี้ขึ้นมาเอง เพื่อเจตนารับผลประโยชน์บางอย่าง”

“เพราะผมไม่มีเงิน ดังนั้นผมจึงถูกพวกเขาขวางอยู่ข้างนอก”

เฉินโม่พยักหน้าและกล่าวว่า “พวกเขาทำแบบนี้ แล้วคนของสำนักยาเซียนไม่สนใจเหรอ?”

โจวลี่เต๋อกล่าวว่า “คนของสำนักยาเซียนไม่อยากใคร ๆ ก็เข้าไปข้างในได้ และถ้าคนที่สามารถให้ผลประโยชน์พวกเขาได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน ด้วยวิธีนี้ คนธรรมดาส่วนใหญ่จะถูกคัดออกอยู่ที่ประตูโดยตรง และคนของสำนักยาเซียนก็เห็นด้วยเช่นกัน ดังนั้นจึงอนุญาตกับการกระทำของพวกเขาโดยปริยาย”