บทที่ 889

เพราะการกระทำของมู่หงเต้าในตอนนั้น ทำให้ตระกูลมู่กลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในโลกแห่งการกลั่นยา

ระดับฝีมือของนักกลั่นยาคนหนึ่ง มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับความแข็งแกร่งของเขา และทักษะการกลั่นยาของมู่หงเต้าโด่งดังตั้งแต่เมื่อหลายสิบปีก่อนแล้ว เพียงแค่คิดก็สามารถรู้ว่าพลังบำเพ็ญของเขานั้นแข็งแกร่งเพียงใด

แต่ถึงอย่างไรเสียตระกูลมู่นั้นเป็นตระกูลกลั่นยา และขณะที่พวกเขาฝึกบำเพ็ญ ก็ยังต้องคำนึงถึงการกลั่นยาด้วย ดังนั้นจึงทำให้พลังความแข็งแกร่งของมู่หงเต้าสู้หยุนคงไม่ได้

เฉินโม่ไม่เคยได้ยินชื่อของมู่หงเต้า และแน่นอนว่าเขาไม่รู้เรื่องราวสำคัญที่มู่หงเต้าเคยกระทำมาก่อน

“พวกเขาเรียกผมว่าเฉินไต้ซือ นายก็สามารถเรียกเช่นนั้น” เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เฉินไต้ซือ?” มู่หงเต้ากล่าวเยาะเย้ย “นายรู้ไหมว่าไต้ซือต้องเป็นคนแบบไหน ถึงจะสามารถเรียกขานเช่นนั้นได้? อายุน้อยแต่กลับยกตนข่มท่าน ช่างไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแค่ไหน และไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนแม้แต่น้อย!”

แววตาของเฉินโม่เย็นชา น้อยคนนักที่กล้าดูหมิ่นคนในครอบครัวของเขา มู่หงเต้าได้ก้าวล้ำเส้นตายของเฉินโม่แล้ว

“ผู้นำตระกูลมู่ การอบรมสั่งสอนของตระกูลมู่ คือสอนให้พวกแกวางแผนสมรู้ร่วมคิดแย่งชิงสูตรยาของคนอื่นเหรอ?” เฉินโม่มองมู่จือเสว๋และกล่าวเย้ยหยัน

มู่จือเสว๋หน้าแดง และเถียงข้าง ๆ คู ๆ “เจ้าหนู แกอย่าใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น ตระกูลมู่วางแผนคิดร้ายกับแกตั้งแต่เมื่อไหร่?”

โจวลี่เต๋อที่อยู่ข้างเฉินโม่ กล่าวเยาะเย้ยว่า “ที่แท้การอบรมสั่งสอนของตระกูลมู่ ไม่เพียงแค่วางแผนสมรู้ร่วมคิด แต่ยังไร้ยางอาย และบิดเบือนข้อเท็จจริงอีกด้วย!”

เฉินโม่หัวเราะเบา ๆ และกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม “ได้ยินหรือยัง แม้แต่เด็กก็สามารถเห็นธาตุแท้ของตระกูลมู่ การอบรมสั่งสอนของตระกูลมู่นั้นเยี่ยมจริง ๆ!”

“แก...” มู่จือเสว๋อดกลั้นจนหน้าแดงก่ำ แต่ไม่สามารถพูดหักล้างได้ ถึงแม้ว่าคำพูดของเด็กจะตรงไปตรงมา แต่บางครั้ง คำพูดของเด็กนั้นเป็นความจริงที่สุด

“บรรพบุรุษ นายก็เห็นแล้วว่าเจ้าเด็กคนนี้อาศัยว่าตนเองมีความสามารถ แล้วดูหมิ่นตระกูลมู่ แถมเขายังทำร้ายสมาชิกของตระกูลมู่บาดเจ็บไปมากมาย นายต้องทวงความเป็นธรรมคืนให้พวกเราด้วย!” มู่จือเสว๋คุกเข่าลงและก้มกราบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจ ถ้าคนที่ไม่รู้เรื่องนี้จะคิดว่าเขาได้รับความอัดอั้นตันใจมากมาย