บทที่ 908

เฉินโม่เอื้อมมือไปจับผู้อำนวยการ การโค้งคำนับครั้งนี้เขารับไว้ไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรือสถานะ แค่เพียงหัวใจดวงนั้นของผู้อำนวยการที่ยอมเสียศักดิ์ศรีเพื่อมหาวิทยาลัยหัวหนาน

“ผู้อำนวยการไม่ต้องขอบคุณผมหรอก อย่างที่คุณพูด ผมก็เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยหัวหนาน ก็ต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อมหาวิทยาลัยหัวหนาน”

ผู้อำนวยการมองเฉินโม่ ด้วยแววตาโล่งใจ ไม่พูดอะไรมาก เพียงพยักหน้าให้กับเฉินโม่อย่างแรง และพูดสามครั้ง “ดี ดี ดี!”

เมื่อรู้ว่าเฉินโม่ตอบตกลงที่จะเข้าร่วมในงานประชุมแลกเปลี่ยน ศาสตราจารย์เสิ่นก็มีความสุขมาก และรีบเก็บข้าวของทันที และเตรียมที่จะไปที่ยานจิง

เฉินโม่ไม่มีของอะไรที่ต้องเก็บ หลังจากที่รอศาสตราจารย์เสิ่นเก็บของเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ไปที่ยานจิงด้วยกัน

ก่อนออกเดินทาง คณาจารย์และนักศึกษาของมหาวิทยาลัยหัวหนานทุกคนได้มาส่งศาสตราจารย์เสิ่นและเฉินโม่

ต่อหน้านักศึกษาทุกคนในมหาวิทยาลัยมู่หรงยานเอ๋อร์กับเล่หรูหั่วได้เดินไปหาเฉินโม่

จู่ๆสีหน้าของผู้ชายส่วนใหญ่ก็ดูไม่เป็นธรรมชาติ มีความรู้สึกหดหู่ใจ

“สถานที่ยานจิง มีผู้เก่งกาจซ่อนอยู่มากมาย นายไปคราวนี้พยายามอย่าสร้างปัญหา ต้องระวังความปลอดภัย” มู่หรงยานเอ๋อร์พูดด้วยความจริงใจ ราวกับเป็นภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่ๆ

เฉินโม่อมยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไร”

“อืม!” มู่หรงยานเอ๋อร์พยักหน้า ยังคงดูกังวลเล็กน้อย

เล่หรูหั่วมีใจที่เปิดกว้างมากกว่ามู่หรงยานเอ๋อร์ เมื่อมองไปที่เฉินโม่ แล้วพูดอย่างเฉยเมย “พวกเราจะรอฟังข่าวดีของนาย!”

เฉินโม่พยักหน้า “ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด”

ถ้าให้เขาไปฆ่าคน เขาจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จอย่างแน่นอน แต่ถ้าให้เขาได้คะแนนดีในงานประชุมแลกเปลี่ยนนั้น ตรงจุดนี้เขายังไม่มีความมั่นใจ

เล่หรูหั่วอมยิ้ม “แค่พยายามทำก็ได้แล้ว”

จี๋ต๋าจิ่วตูและคนอื่นๆ รอเฉินโม่กับผู้หญิงทั้งสองคนพูดจบ และก้าวไปข้างหน้า