บทที่ 929

“ใช่ พวกเราต่างก็อยากรู้มากว่าทำไมนักศึกษาเฉินโม่ถึงได้ประสบความสำเร็จด้านนิเวศวิทยามากขนาดนี้ รบกวนเฉินโม่บอกกับพวกเราหน่อยสิ！”

มีหญิงสาวสวยคนหนึ่ง มองเฉินโม่ด้วยสีหน้ายกย่องนับถือ ดวงตาเป็นประกาย

“ใช่แล้ว บอกกับพวกเราหน่อยสินักศึกษาเฉินโม่ มีของดีก็ต้องแบ่งปันกัน อย่าได้เก็บไว้คนเดียวเลย！”

คนส่วนมากต่างก็พูดสมทบ พวกเขาอยากเรียนรู้วิธีการศึกษาของเฉินโม่จริงๆ

หานทงแอบดีใจ “ได้โอกาสละ！”

“ใช่แล้ว พวกเราอยากเรียนรู้วิธีการศึกษาของเฉินโม่ ให้พวกเราได้เรียนรู้ถึงนิเวศวิทยาที่ไม่มีสอนในโรงเรียนแบบนี้บ้าง” หานทงซ่อนอยู่ในกลุ่มนักศึกษา แล้วตะโกนออกไปอย่างหวังร้าย

ทุกคนนิ่งอึ้ง น้ำเสียงนี้ฟังออกได้ว่ามีความสงสัย เห็นได้ชัดว่าสงสัยเฉินโม่ที่มีความรู้ที่ไม่สอนอยู่ในหนังสือพวกนี้

ที่จริงแล้วคำพูดของหานทงเองก็พูดสิ่งในใจของทุกคนออกมา พวกเขาเองก็สงสัยว่าเฉินโม่ไปเรียนรู้จากที่ไหนมา แต่หากถามแบบนี้ก็เหมือนว่ากำลังสงสัยเฉินโม่ ดังนั้นจึงไม่มีใครอยากมีปัญหากับเฉินโม่

แม้แต่หยางจื่อหนิงและศาสตราจารย์เสิ่นพวกนี้ ต่างก็สงสัยที่มาความรู้ของเฉินโม่ แต่เพราะฐานะตำแหน่งของตัวเอง จึงไม่กล้าถามออกไป

แต่ในเมื่อมีคนถามแล้ว ก็ไม่มีใครคิดจะขัดขวาง เพราะว่าพวกเขาเองก็อยากรู้เช่นกัน

แววตาเฉินโม่เหลือบมองหานทงที่ก้มหัวซ่อนอยู่ในกลุ่มผู้คน เขาฟังออกว่าเสียงเมื่อกี้คือเขาเป็นคนพูด

แต่ว่า เฉินโม่รู้ ว่าคำถามนี้ก็เป็นคำถามที่หลายคนอยากจะถาม อีกอย่างคำถามนี้ก็ไม่ได้แย่เกินไป เพราะยังไงซะความรู้ที่เขากล่าวมาก็ยากมากเกินไป จะต้องมีคนสงสัยแน่นอน

ในตอนที่เฉินโม่กล่าว ก็ได้คิดถึงผลลัพธ์แล้ว แต่ว่าเขาไม่ได้คิดจะตอบ เพราะว่าเขาไม่สามารถตอบได้ คงจะบอกไปไม่ได้ว่าเขาเคยท่องเที่ยวในจักรวาลหรอกมั้ง！

อีกอย่างแม้ไม่ตอบก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้ เพราะยังไงซะทุกคนก็มีเรื่องส่วนตัวทั้งนั้น