บทที่ 932

ฐานะของหยางจื้อหนิง แม้แต่ศาสตราจารย์ฮั่วที่มหาวิทยาลัยตงหมิงเชิญมา ก็ยังต้องนอบน้อมเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักเรียนที่ไม่อยู่ในสายตาอย่างหานทง

ถ้าตามปกติ ถึงหานทงมีความกล้ามากมายแค่ไหน หานทงก็ไม่กล้าขัดความคิดของหยางจื้อหนิง แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน ถ้าเขาแพ้ เขาต้องก้มหัวยอมรับผิดกับเฉินโม่!

หานทงจ้องหยางจื้อหนิง แววตาวูบไหวเล็กน้อย แต่กลับไม่ยอมสักนิด “ท่านหยาง นี่ไม่ใช่ความลับส่วนตัวของเขาแล้ว ข้อมูลความรู้ที่เขาพูดบรรยายออกมา เพียงพอที่จะทำลายความรู้ความเข้าใจของมนุษย์ที่มีต่อนิเวศวิทยาเลยนะครับ ต้องรู้ที่มาอย่างชัดเจน ไม่งั้นกลัวว่าจะก่อตัวเป็นหายนะได้!”

หานทงเริ่มพูดให้ผู้อื่นตกใจ แต่หยางจื้อหนิงไม่ใช่นักเรียนที่กระตุ้นได้ง่ายๆ ลูกไม้พวกนี้ของหานทง ไม่มีผลอะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา

“ฉันให้นายถอยไป!” เสียงของหยางจื้อหนิงดังขึ้นมาก สีหน้ายิ่งเย็นชาเข้าไปอีก

“แต่......” หานทงอยากจะพูด แต่โดนหยางจื้อหนิงพูดตัดบทว่า “มาไล่เขาออกไป!”

แม้ที่นี่เป็นสนามของวิทยาลัยชิงหวา แต่จากฐานะและตำแหน่งของหยางจื้อหนิง ไม่มีใครกล้าคัดค้าน พนักงานรักษาความปลอดภัยสองคน รีบเดินเข้ามาด้วยใบหน้านิ่ง หิ้วหานทงออกจากหอประชุมใหญ่ทันที

“อย่า พวกนายมีสิทธิ์อะไรถึงทำกับฉันแบบนี้! อย่าบอกนะว่าฉันพูดผิด ข้อมูลความรู้ที่เขาพูดออกมา ไม่ได้อยู่ในหมวดหมู่นิเวศวิทยาของดาวไอกา เขาพูดที่มาที่ไปไม่ได้ ต้องมีอะไรแน่นอน......”

เสียงตะโกนของหานทงค่อยๆ หายไป แม้คนจำนวนมากอยากรู้ที่มาข้อมูลของเฉินโม่เหมือนกัน แต่เมื่อเห็นสีหน้าอึมครึมของหยางจื้อหนิง ก็ไม่มีใครกล้าถามเรื่องที่สงสัยออกมาสักคน

เพราะหานทงเป็นตัวอย่างให้แล้ว