บทที่ 936

เทียบกับการกล่าวสุนทรพจน์ระดับอาจารย์ที่ปรึกษา การกล่าวสุนทรพจน์ระดับนักเรียน เหมือนกำลังทำเรื่องน่าอายชัดๆ

แม้การกล่าวสุนทรพจน์ของหมิงเจ๋อเซวียน ไม่มีข้อผิดพลาด แต่เป็นเพียงแค่การนำเอาเนื้อหาในหนังสือ มาพูดด้วยคำพูดของตัวเอง ไม่ต่างจากฟังตำราเรียน

แต่ถึงแม้เป็นแบบนี้ การแสดงออกของหมิงเจ๋อเซวียน ยังคงอยู่อันดับต้นๆ ในหมู่นักเรียนของโรงเรียนที่มีชื่อเสียง 29 แห่ง ส่วนหานทงโดนยกเลิกสิทธิ์การเข้าแข่งขัน ทำให้เหลือโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเพียง 29 แห่งจาก 30 แห่ง

งานประชุมแลกเปลี่ยนใช้เวลาเพียง 2 วันก็เสร็จสิ้นลง ในคืนวันเดียวกัน เหล่ากรรมการประกาศอันดับรายชื่อ

เฉินโม่อยู่ในอันดับที่หนึ่งในการกล่าวสุนทรพจน์ระดับอาจารย์ที่ปรึกษา หยางจื้อหนิงครองอันดับที่สอง

ส่วนผลคะแนนของหวางเฉิงได้ที่สองนับจากสุดท้าย ทำให้นักเรียนบางส่วนหัวเราะเยาะ นี่คือระดับปกติของมหาวิทยาลัยหัวหนาน

หวางเฉิงกับนักเรียนอีกสองสามคนอายจนหน้าแดง แทบอยากมุดดินหนีเข้าไป

แม้พวกหวางเฉิงแพ้แล้ว แต่ผลคะแนนของเฉินโม่ เพียงพอที่จะดูหมิ่นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทั้งหมด เรียกได้ว่าครั้งนี้มหาวิทยาลัยหัวหนานลืมตาอ้าปากได้

ตอนคณะกรรมการประกาศผลคะแนน ศาสตราจารย์เสิ่นยิ้มไม่หุบ ขนาดพวกหวางเฉิงยังมีสีหน้าตื่นเต้น

นักเรียนและครูของมหาวิทยาลัยหัวหนาน รอคอยวันนี้มานานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ และเป็นวินาทีที่มหาวิทยาลัยหัวหนานลบล้างความอับอายในงานประชุมแลกเปลี่ยนครั้งที่ 18 ด้วย

หากอาจารย์อาวุโสของมหาวิทยาลัยหัวหนานที่ล่วงลับไปแล้วรู้ เกรงว่าพวกเขาคงตื้นตันจนร้องไห้ขี้มูกโป่งทันที

หลังงานประชุมแลกเปลี่ยนสิ้นสุดลง พวกกรรมการสองสามคนรีบมาหาเฉินโม่ แสดงความหวังว่าเขาจะสามารถพูดคุยกับเฉินโม่เป็นการส่วนตัวได้

แต่จำนวนคนเยอะไปหน่อย ขนาดหยางจื้อหนิงก็มาร่วมวงด้วย

เรื่องที่รับปากไปแล้ว เฉินโม่จึงปฏิเสธยาก ตัดสินใจอยู่กับคนพวกนี้ เริ่มการสนทนาแลกเปลี่ยนรูปแบบเล็กๆ