บทที่ 950

“วันที่ 10 เดือนหน้า” เฉินเข่อเอ๋อร์ตอบออกมาทันที จากนั้นถามอย่างแปลกใจว่า “ทำไมเหรอ พี่จะไปงานวันเกิดของพี่สาวเหรอ”

เฉินโม่ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันถามวันเกิดของเธอ ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันจะไปงานวันเกิดของพี่สาวเธอล่ะ”

เฉินเข่อเอ๋อร์ใบหน้าเหนื่อยใจ เบะปากเล็กๆ แล้วพูดว่า “ก็เพราะพี่สาวดีเลิศทุกด้าน หลังจากคนมากมายรู้ว่าฉันเกิดวันเดียวกับพี่สาว ก็ตั้งใจสอบถามวันเกิดของฉัน ตอนแรกฉันนึกว่าพวกเขาจะมางานวันเกิดฉัน สุดท้ายเพิ่งรู้ว่าพวกเขาจะถามวันเกิดของพี่สาวจากปากฉัน”

“เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนฉันชินไปแล้ว”

เฉินโม่พยักหน้า แม้เฉินเข่อเอ๋อร์พูดแบบสบายๆ แต่เฉินโม่เคยผ่านมาก่อน เขาสัมผัสถึงความเศร้าของเฉินเข่อเอ๋อร์ได้เป็นอย่างดี

“วางใจเถอะ ฉันถามวันเกิดเธอ ไม่ใช่การถามวันเกิดของพี่สาวจากปากเธอแน่นอน!” เฉินโม่พูดยืนยัน

เฉินเข่อเอ๋อร์พยักหน้า “ฉันเชื่อพี่เฉินโม่อยู่แล้ว”

“ใช่สิ พี่เฉินโม่ พี่จะอยู่ยานจิงกี่วันเหรอ” เฉินเข่อเอ๋อร์ถามขึ้น

“พรุ่งนี้ฉันก็กลับแล้ว เธอล่ะ” เฉินโม่ถาม

“หา พรุ่งนี้ก็กลับแล้วเหรอ! ฉันว่าจะชวนพี่ไปเที่ยวด้วยกันพรุ่งนี้ ดูเหมือนคงต้องไปกับพี่สาวแล้วล่ะ” เฉินเข่อเอ๋อร์ใบหน้าเศร้า ราวกับไม่เต็มใจไปกับเฉินเข่อซิน

“ครั้งหน้าแล้วกัน ถ้ามีโอกาสฉันจะพาเธอไปเที่ยวที่สนุกๆ!” เฉินโม่ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

“งั้นก็ได้!” แม้เฉินเข่อเอ๋อร์เสียดายนิดหน่อย แต่รู้ว่าเฉินโม่มีงานสำคัญต้องทำ จึงไม่ได้บังคับให้อยู่ต่อ ด้วยความเข้าอกเข้าใจ

“พี่เฉินโม่ ฉันไปตามพี่สาวก่อน พรุ่งนี้เดินทางปลอดภัยนะ!”

“อืม ไว้เจอกัน!” เฉินโม่พูด

สองพี่น้องตระกูลเฉินออกไปแล้ว เฉินโม่กวาดตามองพวกหมิงเจ๋อเซวียน ที่ดูอยู่ไม่ไกล

หมิงเจ๋อเซวียนใจหล่นวูบ หันหลังแล้วพูดว่า “กลับ!”

“จริงเหรอพี่หมิง พี่จะทำตามที่พนันกับไอ้หมอนั่นเหรอ” ลูกน้องคนหนึ่งถามขึ้น