บทที่ 966

ที่แท้วังนั่นเป็นแค่ประตูใหญ่เพียงหนึ่งบาน หลังจากเข้ามาในวัง กลับเป็นอีกโลกหนึ่ง อีกทั้งยังกว้างขวางกว่าข้างนอกมาก

เฉินโม่ยืนอยู่ท่ามกลางโลกใหม่ด้านหน้า เขารับรู้อย่างชัดเจนว่าชี่ทิพย์ของที่นี่ รุนแรงกว่าโลกภายนอกเป็นพันเท่า

ถึงเป็นค่ายกลรวมทิพย์โคจรมหาจักรวาล ที่เขาวางไว้ที่ทะเลสาบกลับคืนรัง ก็ยังไม่รุนแรงเท่าชี่ทิพย์ที่นี่

อีกทั้งยังมีอีกจุดหนึ่ง ที่นี่ไม่มี ค่ายกลรวมทิพย์ที่รูปแบบคล้ายกับค่ายกลรวมทิพย์โคจรมหาจักรวาล งั้นชี่ทิพย์รุนแรงของที่นี่ มาจากไหนกันแน่

ตั้งแต่พบเขาซูคง เฉินโม่รู้สึกว่าที่นี่มีความลึกลับทุกที่ ช่วงที่ไม่ค่อยชัดเจน เหมือนเขาสัมผัสกับชี่ทิพย์ได้เล็กน้อย

ดาวไอกาไม่ได้ธรรมดาเหมือนที่เขาเห็นอยู่ในตอนนี้!

“เมื่อเข้าไปในเขาซูคง ต้องได้เป็นปรมาจารย์”

“อันที่จริงประโยคนี้คงพูดถึงชี่ทิพย์รุนแรงของที่นี่! การที่นักบู๊ยากจะทะลุถึงปรมาจารย์แดนแปรภาพ วิชาที่ฝึกฝนเป็นเพียงส่วนหนึ่งในนั้น อีกส่วนสำคัญก็เพราะชี่ทิพย์บนดาวไอกาน้อยมาก”

“ถ้าให้คนธรรมดาแช่น้ำชีวิตทั้งวัน เมื่อเวลาผ่านไปนานก็สามารถเข้าสู่แดนแปรภาพได้!”

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ หลับตาลง สูดชี่ทิพย์รุนแรงของที่นี่จนสุดปอด

“เฉินโม่ ฉันรู้สึกว่าอากาศของที่นี่ดีมาก! ฉันรู้สึกอยากนอน!”

ไม่ใช่แค่เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนที่เป็นแบบนี้ ขนาดนักบู๊จำนวนมากนั่งลงบนพื้น แล้วเริ่มฝึกฝนทันที

“เดินไปข้างหน้ากันเถอะ ไม่รู้ที่นี่จะปิดเมื่อไร รีบไปดูให้ชัดเจน!” เฉินโม่พูด

“อืม!” เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า เธอควบคุมตัวเองได้อยู่แล้ว

เขาซูคงใหญ่มาก หลังจากผ่านประตูใหญ่ของวัง พื้นที่ในนี้เหมือนกับเป็นโลกอีกใบ

แต่เฉินโม่รู้ว่าชี่ทิพย์รุนแรงในนี้ ต้องให้กำเนิดชีวิตที่แข็งแกร่งออกมาแน่นอน

เดินได้ไม่ไกลเท่าไร จู่ๆ มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากกลุ่มคนด้านหลัง เสียงน่าเวทนา!

นักบู๊คนหนึ่งใบหน้าช็อก ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม บนตัวยังเปื้อนเลือดด้วย เหมือนตกใจจนช็อกไปแล้ว