บทที่ 985

เจียงเหอซานยังดูไม่เต็มใจ แม้เขารู้ว่าเฉินโม่รู้จักตัวเอง แต่เขาไม่อยากยอมง่ายๆ แบบนี้

เขาคิดว่าถ้าทำตามเฉินโม่ทุกเรื่อง ต่อไปตัวเองต้องโดนเขาควบคุมแน่นอน

เหมือนผู้บังคับบัญชามองความคิดแท้จริงในใจเจียงเหอซานออก เขายิ้มบางๆ แล้วพูดกล่อมว่า “ความสำเร็จและความล้มเหลวเพียงชั่วคราว ไม่ได้แสดงถึงผลลัพธ์ ถ้าตอนนั้นหานซิ่นไม่สามารถทนความอัปยศอดสูได้ คงไม่มีไม่มีเรื่องดีๆ ให้คนรุ่นหลัง”

เจียงเหอซานถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ผมเข้าใจเหตุผล แต่ผมไม่ชอบการอวดดีของไอ้เด็กนั่น!”

“อย่าดึงดันเลย ครั้งก่อนฉันเตือนนายแล้ว ถ้านายยังเอาแต่จริงจังกับเขาแบบนี้ นายจะโดนเขาจูงจมูกตลอดไป” ผู้บังคับบัญชาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เจียงเหอซานพยักหน้า “ผมจะจำไว้!”

วันต่อมา เฉินโม่ดูมือถือแล้วยิ้มบางๆ ลุกขึ้นไปมหาวิทยาลัย

พวกจี๋ต๋าจิ่วตูรอเฉินโม่อยู่ในมหาวิทยาลัยแล้ว เมื่อเห็นเฉินโม่มาถึง รีบกวักมือเรียกเฉินโม่ทันที “ไอ้เบื๊อกเฉิน ทางนี้!”

เฉินโม่เดินเข้าไป เหมือนคนห้อง 306 มากันหมดแล้ว มู่หรงยานเอ๋อร์กับเล่หรูหั่วก็มาถึงแล้ว

รอบๆ ยังมีนักเรียนคนอื่นรวมกลุ่มอยู่ด้วย ได้ยินคำพูดที่พวกเขาปรึกษากัน เหมือนเตรียมตัวไปงานแต่งของอาจารย์เจียงเช่นกัน

อาจารย์เจียงนิสัยอ่อนโยน ใจกว้าง เป็นกันเอง ปฏิบัติกับคนอื่นอย่างจริงใจ บวกกับเธอเป็นคนสวยด้วย เหมือนเป็นอาจารย์ที่ได้รับความรักมากที่สุดในมหาวิทยาลัยหัวหนาน

ดังนั้นนักเรียนจำนวนมาก จึงอยากไปร่วมงานแต่งของเธอ

“โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ไม่งั้นอาจารย์คงคลั่ง ดูไม่มีใครเข้าเรียนเลย ฮ่าๆ!” จี๋ต๋าจิ่วตูหัวเราะอย่างชั่วร้ายมาก

“งานแต่งเริ่มกี่โมง” เฉินโม่ถาม

“สิบโมงเช้า!” มู่หรงยานเอ๋อร์ตอบ

“ใช่สิ เฉินโม่ นายเตรียมของขวัญหรือยัง” มู่หรงยานเอ๋อร์พูดเตือนเสียงเบา