บทที่ 987

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนมองมายังเฉินโม่

“เฉินโม่ นายจะทำอะไร” เหมือนนักเรียนและอาจารย์มหาวิทยาลัยหัวหนาน จำเฉินโม่ได้ทันที แต่ทุกคนไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงมาขัดจังหวะงานแต่งของอาจารย์เจียง

เมื่อเจียงอี่ว์เวยเห็นเฉินโม่ ก็มีสีหน้ายินดี เฉินโม่เป็นฮีโร่ของมหาวิทยาลัยหัวหนาน ช่วยมหาวิทยาลัยหัวหนานชำระล้างความอัปยศอดสู แค่เป็นหนึ่งในสมาชิกของมหาวิทยาลัยหัวหนาน ล้วนมีความซาบซึ้งต่อเฉินโม่ เจียงอี่ว์เวยก็ไม่ต่างกัน

“เฉินโม่ นายกลับมาแล้วเหรอ ดีมากเลย ฉันกำลังเสียใจที่ฮีโร่ของมหาวิทยาลัยหัวหนานอย่างนาย ไม่สามารถมาร่วมงานแต่งฉันได้ นายกลับมาได้จังหวะพอดีเลย!” เจียงอี่ว์เวยพูดด้วยรอยยิ้ม ใบหน้ามีความยินดีอย่างจริงใจ

เจ้าบ่าวข้างเธอ แม้มีรอยยิ้มบางๆ ตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ แต่เฉินโม่เห็นความสะอิดสะเอียนในสายตาของเขาอย่างชัดเจน

เฉินโม่มองเจียงอี่ว์เวย ผู้หญิงที่มีบุญคุณอันยิ่งใหญ่ต่อเขาเมื่อชาติก่อน ล้วนพูดกันว่าผู้หญิงนั้นอ่อนโยน เจียงอี่ว์เวยคือผู้หญิงที่อ่อนโยนที่สุด

“ใช่ ผมกลับมาได้จังหวะพอดีเลย ถ้าช้าไปวันเดียว คุณคงจบสิ้นแน่ๆ” เฉินโม่พูดอย่างราบเรียบ ดูทอดถอนใจเล็กน้อย

“นายพูดอะไร” เจียงอี่ว์เวยอึ้งไป เธอได้ยินคำว่าจบสิ้นแน่ๆ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินโม่ถึงพูดแบบนี้ โดยเฉพาะในวันมงคลของเธอ

เฉินโม่มองเจียงอี่ว์เวย พูดด้วยใบหน้าจริงจัง “อาจารย์เจียง คุณจะแต่งกับเขาไม่ได้!”

“นี่มันอะไรกัน เฉินโม่จะขัดขวางงานแต่งของอาจารย์เจียงเหรอ” พวกนักเรียนและครูของมหาวิทยาลัยหัวหนาน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

จี๋ต๋าจิ่วตูและคนอื่นก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

“ไม่ ไม่จริง! คิดไม่ถึงเลยว่าไอ้เบื๊อกเฉินจะขัดขวางงานแต่งของอาจารย์เจียง ไอ้หมอนี่บ้าไปแล้วเหรอ” จี๋ต๋าจิ่วตูตกใจจนอ้าปากค้าง ผ่านไปนานกว่าจะหุบปากลงได้