บทที่1144

เฉินธงพูดอย่างเย็นชา:"โอเค เฉินโม่ ฉันอยากฟังดู ว่าคุณมีอะไรจะพูด"

เฉินเข๋อเอ๋อร์จ้องมองเฉินโม่อย่างใกล้ชิด และพูดเสียงต่ำว่า:"พี่เฉินโม่ รีบแก้ตัวสิ!"

เฉินโม่มองบนใส่เธอ:"พูดมากเกินไป"

เฉินเข่อเอ๋อร์แลบลิ้นเล็กๆ ด้วยสีหน้าน่ารัก

"เฉินโม่ บอกมาสิ ทำไมถึงทำให้คุณชายเอียนขุ่นเคือง!"ลูกหลานตระกูลเฉินที่หัวรุนแรง ถามเสียงดัง

เฉินโม่จ้องมองเขาอย่างเย็นชา สายตาของเขากวาดไปทั่วฝูงชนที่จ้องมองมาที่เขา น้ำเสียงของเขาไม่แยแส ราวกับเสียงของเทพลอยฟ้า

"ฉันจะทำอะไร ทำไมต้องอธิบายให้คุณฟังด้วย!"

พูดจบ เฉินโม่ก็ดื่มชาอย่างสบายๆ โดยไม่สนใจทุกคน

"คุณ……"

เฉินธงโกรธจนหน้าเขียว

"คุณรอการทำโทษของตระกูลซะ!"

"หยิ่งยโสเกินไป เจ้าขยะเฉินโม่มันหยิ่งเกินไป!"

"ไล่มันไป! อย่าให้มันมาทำลายงานเลี้ยงของเรา!"

"ใช่ ไล่มันไป!"

ลูกหลานตระกูลเฉินเกือบทั้งหมดยืนขึ้นและตะโกนใส่เฉินโม่ด้วยความโกรธ

เฉินเข่อเอ๋อร์รู้สึกกังวลเล็กน้อย เธอรู้ว่าด้วยสถานะเฉินโม่ อาจจะไม่กลัวเอียนซื่อหรง แต่เฉินโม่ไม่คิดที่จะอธิบายให้พวกเขาฟังเลย

"พี่เฉินโม่ ให้ฉันเปิดเผยตัวตนของคุณออกมานะ!"เฉินเข๋อเอ๋อร์ถามเสียงต่ำ