บทที่1175

เฉินเข่อเอ๋อร์มองเฉินโม่ มีความรู้สึกน้อยใจ “พี่เฉินโม่ ทั้งๆที่ฉันรู้สึกยินดีกับพี่จริงๆ ทำไมฉันยิ้มพยายามจะยิ้ม แต่กลับยิ้มไม่ออกเลย”

“พี่เฉินโม่ พี่อย่าโกรธฉันนะ ฉันยินดีกับพี่จริงๆ ถ้าหากพี่ได้แต่งงานกับสาวงามอันดับหนึ่งของยานจิง นั่นมันเป็นสิ่งที่ผู้ชายส่วนใหญ่ใฝ่ฝัน ฉันดีใจแทนพี่จริงๆ จริงๆนะคะ！”

เฉินโม่มองเอียนชิงเฉิง ด้วยสีหน้าที่ราบเรียบ ราวกับว่าความสวยไร้ที่ตินี้ มันก็ทำให้เขามองแค่แวบเดียว แค่แวบเดียวจริงๆ

“คุณปู่ ผมยังไม่คิดเรื่องแต่งงาน เรื่องนี้ค่อยคุยกันวันหลังเถอะ” เฉินโม่ที่น้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับแฝงไว้ด้วยความแน่วแน่ที่คนไม่สามารถปฏิเสธได้

เฉินธงอึ้งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยเหลือเชื่อ “เขาปฏิเสธ！”

เฉินเหล่ยก็อึ้งไปเหมือนกัน ราวกับว่าไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

“ไอ้คนไร้ประโยชน์อย่างเฉินโม่ถูกลาถีบมาเหรอ? เขากลับกล้าปฏิเสธการแต่งงานนี้！” เฉินควางก็ไม่กล้าที่จะเชื่อ แต่ในไม่ช้าเขาก็แอบดีใจ ปฏิเสธได้ดีมาก ถ้าหากนายดองกับตระกูลเอียนจริง อนาคตก็จะมีการช่วยเหลือสนับสนุนจากตระกูลเอียน ต่อให้นายไม่มีพื้นที่ยืนในตระกูลเฉิน แต่มีตระกูลเอียนอยู่เบื้องหลัง สุดท้ายตระกูลเฉินก็ต้องเหลือพื้นที่ไว้ให้นาย

“ถ้าหากนายปฏิเสธตระกูลเอียน นายยังคงโดดเดี่ยวเดียวดาย หากมีคนอยากจะเล่นงานนาย ก็ไม่ต้องเกรงกลัวใคร”

เฉินกั๋วเหลียงขมวดคิ้ว เขาก็คิดไม่ถึงว่าเฉินโม่จะปฏิเสธ การแต่งงานนี้พูดได้ว่ามีประโยชน์ต่อเฉินโม่

“เสี่ยวโม่ นายไม่ลองคิดดูอีกที?” เฉินกั๋วเหลียงแม้จะบอกให้เฉินโม่คิดดูอีกที แท้จริงแล้วก็คือกำลังพูดกล่อมเฉินโม่

เฉินโม่ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว “คุณปู่ ไม่ต้องคิดแล้ว ผมตัดสินใจแล้ว”

เฉินกั๋วเหลียงถอนหายใจอย่างทำอะไรไม่ได้ “ก็ได้ ในเมื่อนายตัดสินใจแล้ว งั้นฉันก็จะไม่พูดอีก”

“น้องเอียน ต้องขอโทษแทนเด็กไม่รู้ความคนนี้ด้วย คงจะทำให้นายผิดหวังแล้ว！” เฉินกั๋วเหลียงพูดกับเอียนหม่านชวนด้วยสีหน้าที่ขอโทษ

เอียนหม่นชวนแม้ในใจจะรู้สึกเสียดาย แต่ก็ไม่กล้าโกรธเลยแม้แต่นิดเดียว พูดอย่างเกรงใจ “ทุกคนล้วนมีความคิดของตัวเอง ในเมื่อเฉินโม่ยังไม่คิดที่จะแต่งงานในเร็วๆนี้ งั้นเราก็รอไปก่อน”