บทที่1181

เฉินจิงเย่ที่มือค้างอยู่กลางอากาศ มองเจียจิ้งอานจากไป แล้วมองสบตากับหลี่ซู่เฟิน แต่กลับไม่ได้พูดอะไรออกมา

เฉินตงหวาและคนอื่นๆมองด้วยความตกใจ

“เมื่อกี้ฉู่เหวินสงก็บอกว่าบางเอิญมาหนานซู ตอนนี้เถ้าแก่เจี่ยคนนี้ก็บอกว่าตัวเองบังเอิญผ่านหยู๋ยาง ฮ่าๆ มันบังเอิญเกินไปหรือเปล่า เฉินตงเยว่หัวเราะเจื่อนๆ！”

สายตาที่เฉินตงหวามองเฉินจิงเย่มีความหวาดกลัว พูดอย่างเสียงเบา “พวกนายเมื่อกี้สังเกตเห็นมั้ย ท่าทีที่เถ้าแก่เจี่ยมีต่อท่านผู้นำกับท่าทีที่มีต่อเฉินจิงเย่มันไม่เหมือนกันยังไง?”

เฉินฉงซานใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย พูดด้วยเสียงต่ำ “ท่าทีของเถ้าแก่เจี่ยที่มีต่อท่านผู้นำ ราวกับว่าเป็นคนรุ่นเดียวกัน แต่กับเฉินจิงเย่นั้น ท่าทีที่แสดงออกเหมือนกับกำลังเผชิญหน้ากับผู้อาวุโส！”

“นี่……..”

เฉินตงหวาหรี่ตาลง “เห็นได้ชัดว่า ในใจของเถ้าแก่เจี่ย ตำแหน่งของเฉินจิงเย่นั้นสูงกว่าตำแหน่งของท่านผู้นำ！”

“เป็นไปได้ไง！” เฉินตงเยว่อุทาน

เฉินตงหวาวิเคราะห์อย่างใจเย็น “ในสายตาของพวกเรา ตำแหน่งของท่านผู้นำสูงที่สุด แต่ในสายตาคนนอก ส่วนใหญ่จะมองกันที่ผลประโยชน์ บางทีบนตัวของเฉินจิงเย่ คงมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ”

เฉินตงเยว่และคนอื่นๆพยักหน้า แสดงให้เห็นว่าเห็นด้วยกับที่เฉินตงหวาวิเคราะห์

ความสงสัยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉินตงหวา “แต่ว่าฉันยังคิดไม่ออก ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณเฉิน ที่พวกเขาพูดถึงไม่ใช่เฉินจิงเย่เลย！”

เฉินตงเยว่ขมวดคิ้วถาม “ฉันก็มีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน แต่ถ้าไม่ใช่เฉินจิงเย่ แล้วจะเป็นใคร? คงไม่ใช่เฉินโม่มั้ง！”