บทที่1185

เฉินเข่อซินสีหน้าดูแย่เล็กน้อย “ถ้าหากฉันไม่ทอดทิ้งนาย บางทีเกียรติยศในวันนี้คงมีของฉันอยู่ครึ่งหนึ่ง！”

สายตาของเฉินเข่อซิน ก็ได้มองไปยังเฉินเข่อเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างทันที อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเจื่อนๆ “บางทีสายตาของเข่อเอ๋อร์ถึงจะแหลมคมที่สุดละมั้ง！”

มู่หรงเค่อคารวะเฉินกั๋วเหลียงยิ้มแล้วกล่าว “ผู้นำเฉิน ตระกูลเฉินมีคุณเฉินอยู่ ฐานะของตระกูลเฉินจะขึ้นสู่ที่สูงสุดในไม่ช้า เมื่อถึงเวลานั้นหวังว่าผู้นำเฉินจะช่วยดูแลพวกเราด้วย”

เฉินกั๋วเหลียงมองมู่หรงยานเอ๋อร์ที่กำลังพูดคุยกับเฉินโม่ แม้ในใจจะมีความสงสัยอยู่ แต่ใบหน้ากลับมีสีหน้าที่ปลาบปลื้มใจจนเก็บซ่อนไว้ไม่อยู่

“คุณมู่หรงล้อเล่นแล้ว วันนี้ตระกูลมู่หรงกำลังสูงเฉียดฟ้า เป็นตระกูลเฉินต่างหากที่ต้องการการสนับสนุนจากตระกูลมู่หรง” เฉินกั๋วเหลียงยิ้มในขณะที่พูด

มู่หรงเค่อก็ไม่ได้ปกปิด แล้วกล่าว “ผู้นำเฉินคงไม่รู้ ที่ตระกูลมู่หรงของผมมีวันนี้ ล้วนอาศัยชื่อของคุณเฉิน และวันนี้คุณเฉินก็ได้กลับมาที่ตระกูลเฉินแล้ว ขอเพียงคุณเฉินสั่งการ ตระกูลมู่หรงของผมจะติดตามการนำของตระกูลเฉินอย่างแน่นอน！”

คำพูดเดียวของมู่หรงเค่อ ทำให้คนของตระกูลเฉินที่อยู่ในห้องถึงตะลึงอีกครั้ง

เฉินตงหวาและคนอื่นมองหน้ากัน

เฉินฉงซานถอนหายใจ “ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย ตระกูลมู่หรงจะเป็นผู้ตามของตระกูลเฉินเรา? นี่ นี่…….”

คำพูดที่เหลือ เฉินฉงซานที่ใจเต้นรัวจนไม่รู้ว่าควรจะพูดมันออกมายังไง

เฉินตงหว่าและเฉินตงเยว่ทั้งสองก็ตื่นเต้นเช่นกัน พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรเพื่อแสดงความตกใจในขณะนี้

แม้แต่เฉินกั๋วเหลียงก็มีความรู้สึกเหมือนกับพวกเขา มองมู่หรงเค่ออย่างอึ้งไปครู่หนึ่ง

“คุณมู่หรงล้อเล่นแล้ว ตระกูลเฉินของเรารับไม่ไหว！”

คุณท่านจินหัวเราะร่า “ผู้นำเฉินไม่จำเป็นต้องถ่อมตน ไม่เพียงแต่ตระกูลมู่หรง ขอเพียงคุณเฉินออกคำสั่ง ตระกูลจิงแห่งฮ่านหยางก็ยินดีที่จะเป็นผู้ตามของตระกูลเฉินเช่นกัน！”