บทที่1196

เจียงเหอซานพูดต่อ “ใช่แล้ว ลืมบอกนายไป การแข่งขันครั้งนี้ไม่ใช่มีเพียงแค่อันดับของประดับ ในเวลาเดียวกันมันก็มีการจัดอันดับของตัวบุคคลด้วย ถ้าหากได้ที่หนึ่งของการแข่งขัน ก็จะได้รับรางวัลใหญ่！”

เฉินโม่ถามอย่างสงสัย “ผมอยากรู้ว่าการแข่งขันครั้งนี้เขาแข่งอะไร? พลังการต่อสู้? คงไม่ง่ายขนาดนั้นมั้ง?”

เจียงเหอซานกล่าว “ไม่ใช่แค่พลังการต่อสู้ แต่ก็ขาดการต่อสู้ไม่ได้ เพราะอยู่ในสมรภูมิห้าประเทศ เราสามารถทำอะไรก็ได้”

หลังพูดจบ จู่ๆความเศร้าโศกที่อยู่ลึกๆในใจได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของเจียเหอซาน

เฉินโม่ไม่ได้ถาม เขาพอจะเดาได้ว่าทำไมเจียงเหอซานถึงได้เศร้าใจ

เจียงเหอซานก็ได้เล่าด้วยตัวเอง “ในปีนั้นมีอยู่ครั้งหนึ่ง หัวเซี่ยของเราเคยส่งทหารออกไปเจ็ดนาย เกือบจะตายยกกลุ่ม มีคนหนึ่งที่รอดออกมาได้ แต่คนที่หนีออกมาได้ สุดท้ายก็ฆ่าตัวตายเพราะความรู้สึกผิด”

“เพราะว่า เขานั้นรอดมาได้ด้วยการเสียสละของเพื่อนร่วมทีม เพื่อให้เขาสามารถหนีออกมาส่งข่าว”

เจียงเหอซานพูดจบ ก็มองเฉินโม่ คำพูดนั้นจริงจังหนักแน่น

“ดังนั้นในสมรภูมิห้าประเทศ ไม่สามารถอาศัยเพียงพลังการต่อสู้ สติปัญญากับต่อสู้สำคัญพอกัน”

เฉินโม่พยักหน้า “ผมเข้าใจแล้ว”

ผ่านไปครูหนึ่ง รถยนต์ค่อยๆจอดลงตรงสนามแห่งหนึ่ง

“ถึงแล้ว” เจียงเหอซานพูดจบ ก็ลงรถไปก่อน

เฉินโม่ก็ตามลงไป ถึงพบว่าตรงหน้านั้นเป็นสนามบินแห่งหนึ่ง

“สมรภูมิห้าประเทศที่คุณพูดถึง ไม่ได้อยู่หัวเซี่ย?” เฉินโม่ถาม

“ใช่ สมรภูมิห้าประเทศไม่ใช่ของใครหนึ่งในห้าประเทศนี้เลย มีห้าประเทศผู้ชนะส่งคนไปร่วมดูแล ดังนั้นไม่ว่าประเทศไหนอยากจะทุจริตในการแข่งขัน มันเป็นไปไม่ได้เลย” เจียงเหอซานเดินไปพูดไป

“ไป ฉันจะพานายไปยานจิงไปสมทบกับคนที่อื่นๆ”