บทที่1200

เจียงเหอซานพูดอย่างเย็นชา “รู้ก็ดีแล้ว เรื่องนี้ก็ให้มันเป็นไปตามนี้ ใครก็ไม่สามารถคัดค้านอีก จีอู๋หยา นายเป็นหัวหน้าทีม นำทีมให้เกิดความสามัคคีกัน!”

จีอู๋หยาขมวดคิ้ว ทีมแบบนี้อยากจะให้สามัคคีกัน ดูเหมือนจะยากอยู่นะ!

อย่างไรก็ตามจีอู๋หยายอมรับความท้าทายนี้อย่างกล้าหาญ ยืนตัวตรง ทำท่าวันทยหัตถ์แล้วกล่าว “ขอให้โส่วจ่างโปรดวางใจ ขอรับประกันว่าสามารถทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงอย่างแน่นอน!”

เจียงเหอซานพยันหน้า “เอาล่ะ พวกนายไปเตรียมตัวก่อน เราได้หารือกับสี่ประเทศที่เหลือแล้ว พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางไปยังสมรภูมิห้าประเทศ!”

“พรุ่งนี้！”

พวกเขาตกใจเล็กน้อย ครั้งนี้แม้แต่จีอู๋หยายังอดไม่ได้ที่จะถาม “โส่วจ่าง วันนี้เป็นวันตรุษจีน พรุ่งนี้ก็ยังเป็นเทศกาลอยู่เลย ไม่รอให้เทศกาลตรุษจีนสิ้นสุดลงก่อนเหรอ?.

เจียงเหอซานถอนหายใจ “สำหรับเราแล้ว กำลังอยู่ในช่วงเทศกาลตรุษจีน แต่ว่าอีกสี่ประเทศไม่มีเทศกาลตรุษจีน พวกเขาไม่มีทางคล้อยตามหัวเซี่ยของเราหรอก”

ชายวัยกลางคนผิวขาวคนนั้นได้พูดขึ้นอย่างเสียดาย “เฮ้ย ถ้าหากวัฒนธรรมของหัวเซี่ยสามารถเผยแผร่ไปทั่วโลกคงจะดีมาก อย่างนั้นแล้วทั่วโลกก็จะได้ร่วมฉลองเทศกาลตรุษจีนของเรา!”

เจียงเหอซานกล่าว “อยากให้วัฒนธรรมของหัวเซี่ยเผยแพร่ไปทั่วโลก ก่อนอื่นหัวเซี่ยของเราก็ต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก ประเทศอ่อนแอไม่สามารถจะเจรจาต่อรอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเผยแพร่วัฒนธรรมเลย อีกอย่างประเทศอื่นๆก็ไม่มีทางที่จะเลือกวัฒนธรรมของประเทศที่ฆ่าแกงพวกเขา”

“ดังนั้น เราจะตั้งหน้าตั้งตารอการผลงานของพวกนาย”

จีอู๋หยาทำความเคารพ “โส่วจ่างวางใจเถอะ รับประกันว่าภารกิจต้องสำเร็จอย่างแน่นอน!”

เจียงเหอซานกล่าว “เอาล่ะ พวกนายยังมีเวลาพักผ่อนหนึ่งวัน พรุ่งนี้ออกเดินทาง!”

“ครับผม!” ทุกคนทำความเคารพอีกครั้ง

เจียงเหอซานกล่าว “แยกย้ายกันเถอะ พรุ่งนี้เช้า มารวมตัวกันที่นี่”

“ครับผม!” จีอู๋หยาและคนอื่นๆทำความเคารพอีกครั้ง

เจียงเหอซานออกไปกับผู้บังคับบัญชา เฉินโม่หันหลังและกำลังจากเดินออกไป แต่ถูกจางเจิ้นมาขวางเอาไว้ก่อน

“รองหัวหน้าเฉิน ผมมีปัญหาอยากจะขอคำแนะนำจากคุณหน่อย อย่าเพิ่งรีบไปสิ!” จางเจิ้นที่ใบหน้ามีความเย้ยหยัน เต็มไปด้วยความท้าทาย