บทที่1427

การโจมตีที่ทรงพลังของทั้งสี่คนเมื่ออยู่ต่อหน้าเก้ากระบวนกระบี่มหาธรรม กลับเป็นการโจมตีที่ไม่ได้เรื่องเลย แม้แต่พวกเขาทั้งสี่คน ก็ยังถูกช่องเปิดของรอยต่ออากาศดูดเข้าไปถึงสามคน เหลือเพียงเทพธิดาหลิงซวงที่โชคดีรอดมาได้

ถนนแห่งดวงดาวแม้แต่ผู้บำเพ็ญแดนยาทองยังไม่กล้าที่จะกล้ำกรายเข้าไปง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นมันคือความแปรปรวนของอวกาศ? สามคนนั้นไม่มีทางรอดอย่างแน่นอน！

ด้านล่าง ทุกคนมองไปที่ท้องฟ้า ไม่เข้าใจเกิดอะไรขึ้น

ด้วยความสามารถของพวกเขา มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถมองเห็นพลังเก้ากระบวนกระบี่มหาธรรมที่เฉินโม่ใช้ พวกเขาเห็นเพียงเฉินโม่หายตัวไปอย่างกะทันหัน ตามมาด้วยลู่เจี้ยนอู่และอีกสองคนก็หายตัวไปอย่างแปลกประหลาด

“พวกเขาแพ้แล้วเหรอ?” คำถามนี้เกิดขึ้นในหัวของเหล่านักบู๊พร้อมกัน

เฉินโม่ค่อยๆร่อนตัวลงบนพื้น เหลือบมองเทพธิดาหลิงซวงที่ซึ่งเสื้อผ้าสีขาวเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดง แล้วมองไปยังผู้คน และถามขึ้นอย่างราบเรียบ “ยังมีคนอยากจะแย่งของของฉันอีกมั้ย?”

นักบู๊หลายร้อยคน ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างพร้อมกัน และก้มหน้าลง

เขาคนเดียวต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งแดนเทพถึงสี่คน ฆ่าไปสามคน ละเว้นไว้หนึ่ง พลังการต่อสู้แบบนี้คงไม่มีมากในโลกบู๊โบราณ

แม้ว่าตอนนี้เฉินโม่จะสิ้นเรี่ยวแรงแล้ว แต่ก็ไม่มีใครกล้าคิดที่จะโจมตีเขาอีกต่อไป

เมื่อเห็นว่าไม่มีคนกล้าก้าวขึ้นมาแล้ว เฉินโม่มองหาหลินหยุนทั้งสามคนเจอในฝูงชน แล้วพูดขึ้นอย่างราบเรียบ “ไปกันเถอะ！”

นักบู๊หลายร้อยคนมองดูเฉินโม่จากไปโดยไม่กล้าพูดเลยแม้แต่คนเดียว ต่อให้บนตัวของเฉินโม่จะมีของล้ำค่า พวกเขาก็ไม่กล้าไปแย่งชิงมัน

ชีวิต มีค่ามากกว่าของล้ำค่า！

จวนน้ำแข็งไม่มีวิชาที่สามารถออกไปได้ ต้องรอให้ถึงเวลา จวนน้ำแข็งถึงจะส่งทุกคนออกไปพร้อมกัน

เฉินโม่พาหลินหยุนทั้งสามคนไปหาที่ที่สงบได้แห่งหนึ่ง แล้วนั่งขัดสมาธิบนพื้นและเริ่มปรับลมปราณ

เขาที่ต่อสู้กับแดนเทพทั้งสี่คนเพียงลำพัง ร่างกายของเฉินโม่ลมปราณแปรปรวน และได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย

“ผู้อาวุโส คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย？” หลินหยุนถามอย่างเป็นห่วง

“ไม่เป็นไร ก็แค่ลมปราณปั่นป่วนเล็กน้อย พักผ่อนสักครู่ก็จะดีขึ้น พวกนายรู้วิธีไปจากจวนน้ำแข็งมั้ย?” เฉินโม่ถาม