บทที่ 11 ขอโทษ ไม่มีบริการล่วงเวลา

บทที่ 11 ขอโทษ ไม่มีบริการล่วงเวลา

“ถิงเซิ่ง? มีอะไรเหรอคะ?”

สวี่รั่วยีรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา

น้ำหอมที่สวี่รั่วฉิงเหลือทิ้งไว้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งน้อยลงแล้ว เธอจึงได้แต่ใช้อย่างประหยัด แค่สามารถพอให้ใช้ได้ถึงตอนที่แอนนาปรุงน้ำหอมเหมือนกันเปี๊ยบออกมาได้เท่านั้น

หรือว่าวันนี้ตัวเองฉีดน้ำหอมน้อยไป ลี่ถิงเซิ่งก็เลยไม่ชอบเหรอ?

ลี่ถิงเซิ่งไม่ได้สนใจสวี่รั่วยี ดวงตาดำลึกซึ้งค่อย ๆ หรี่ขึ้นมา ซ่อนความหมายลึกซึ้งบางอย่างเอาไว้

กลิ่นหอมบนตัวสวี่รั่วยี มีผลสามารถผ่อนคลายอาการนอนไม่หลับของตัวเองได้ เพราะเหตุนี้เขาถึงได้อนุญาตให้สวี่รั่วยีอยู่ในคฤหาสน์ของตัวเอง

แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ตั้งแต่นักปรุงน้ำหอมที่ชื่อแอนนาคนนั้นปรากฏตัวขึ้นมาข้างกายตัวเอง เพียงแค่สองวันเท่านั้น เขาก็รู้สึกว่ากลิ่นหอมจาง ๆ บนตัวสวี่รั่วยี เหมือนว่าจะจะแตกต่างกับกลิ่นหอมบนตัวผู้มีพระคุณที่เคยช่วยตัวเองไว้ในความทรงจำเป็นอย่างมากเลย

ในทางกลับกันผู้หญิงที่ชื่อแอนนาคนนั้น กลิ่นหอมบนตัวเธอกลับเหมือนกับว่าจะมีส่วนคล้ายกับกลิ่นหอมบนตัวเด็กสาวเมื่อหลายปีก่อนคนนั้น เป็นความรู้สึกคุ้นเคยอย่างหนึ่ง

หลังจากที่แอนนาออกไปจากห้องทำงานแล้ว ตัวเองกลับนอนหลับสนิทได้ตื่นหนึ่งอย่างที่ไม่เป็นมานานแล้ว

ถึงจะเป็นสวี่รั่วยีก็ไม่สามารถทำได้เหมือนอย่างแอนนา

“คุณออกไปก่อนเถอะ” ลี่ถิงเซิ่งไม่มองสวี่รั่วยีที่อยู่ตรงหน้าอีก แล้วก็ก้มหน้าลงไปอีกครั้ง แล้วก็เริ่มตั้งใจวิเคราะห์เอกสารของบริษัทต่อไป

สวี่รั่วยีกัดริมฝีปากไว้อย่างโมโห แล้วอดทนกับความเย็นชาของลี่ถิงเซิ่ง แล้วก็ค่อย ๆ จากไป

พอเธอกลับมาถึงห้อง แล้วก็รีบค้นหาอีเมลของแอนนาออกมา “ฉันสามารถให้เงินคุณได้อีก แต่ว่าคุณจำเป็นจะต้องปรุงน้ำหอมให้เสร็จภายในสามวัน แล้วส่งมาตามที่อยู่ของฉัน!”

แล้วสวี่รั่วยีก็รีบร้อนพิมพ์ที่อยู่คฤหาสน์ของลี่ถิงเซิ่ง แล้วส่งออกไป

“ติ๊งต๋อง” เสียงเตือนอีเมลเข้าดังขึ้นมา

สวี่รั่วฉิงที่เพิ่งกล่อมลูกรักทั้งสองคนนอนหลับไป เพิ่งสระผมเสร็จมายังไม่แห้ง บนตัวคลุมชุดคลุมอาบน้ำหลวม ๆ ไว้ตัวหนึ่ง พอเพิ่งเดินมาถึงห้องทำงานของตัวเองเพื่อเตรียมที่จะเตรียมการปรุงน้ำหอมให้สองสามีภรรยาฮิลล์ ก็ได้รับอีเมลเร่งจากสวี่รั่วยีเลย

แล้วก็เอาผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดผมที่เปียกอยู่อย่างเหม่อลอย นิ้วมือที่ขาวนวลจับเมาส์เอาไว้ แล้วกดเปิดอีเมลขึ้นมา

อ๋ายโยว น้องสาวตัวเองคนนี้ก็ใจร้อนมากเหมือนกัน เวลาแค่ไม่กี่วันก็รอไม่ได้เลยเหรอ

สวี่รั่วฉิงหัวเราะเสียงเย็นขึ้นคำหนึ่ง ในเมื่อมีคนเอาเงินมาส่งให้ถึงที่แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เอา

เธอกำลังเตรียมจะแจ้งยอดค่าเร่งงานให้กับสวี่รั่วยี แต่โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นสองที แล้วแจ้งเตือนว่าสวี่รั่วยีได้โอนเงินเข้ามาในบัญชีของเธอสามสิบล้านแล้ว

เรียวปากสีชมพูของสวี่รั่วฉิงที่ล้างเครื่องสำอางออกแล้ว กระตุกขึ้นเล็กน้อย

ตระกูลสวี่นี่มีเงินให้สวี่รั่วยีมาล้างผลาญได้จริง ๆ เลย

เพื่อลี่ถิงเซิ่งแค่คนเดียว ยอมเสียเงินมากขนาดนี้เพื่อน้ำหอมแค่ไม่กี่ขวด

มือที่เช็ดผมอยู่ของสวี่รั่วฉิงหยุดลงครู่หนึ่ง ดวงตาหยุดอยู่ที่ที่อยู่ที่สวี่รั่วยีส่งมาก

แล้วเปิดหน้าต่างขึ้นมาค้นหา เขตคฤหาสน์หรูหราที่ดีที่สุดในเมืองหลินชวน

เป็นคฤหาสน์ที่สวี่รั่วยีพักอาศัยอยู่ และก็เป็นคฤหาสน์ส่วนตัวที่ลี่ถิงเซิ่งซื้อไว้พอดีด้วย

“เร็วดีนี่ ยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านเลย ก็อาศัยอยู่ด้วยกันแล้ว” น้ำเสียงของสวี่รั่วฉิงเย็นชา และแฝงไว้ด้วยความประชดประชัน

ของที่สวี่รั่วยีเอาไปจากมือของเธอ เธอจะต้องเอากลับมาทุกอย่างแน่

ในเมื่อสวี่รั่วยีจำเป็นจะต้องพึ่งน้ำหอมเพื่อมาทำให้ผู้ชายปลื้มใจขนาดนี้ เธอก็จะเริ่มลงมือจากน้ำหอมนี่แหละ

มุมปากของสวี่รั่วฉิงคลี่ออกเล็กน้อย แล้วโยนผ้าขนหนูทิ้งไป จากนั้นก็เอาหลอดทดลองขึ้นมา แล้วก็เริ่มลงมือปรุงน้ำหอมที่สวี่รั่วยีต้องการ

เธอจะต้องตอบสนองความต้องการของสวี่รั่วยีให้ได้แน่

……

ตอนกลางวันสวี่รั่วฉิงมาทำงานที่ลี่ซื่อกรุ๊ป รับผิดชอบจัดตารางตามปกติของลี่ถิงเซิ่ง และยังจะต้องหาเวลาออกมาคิดวิเคราะห์ว่าจะปรุงน้ำหอมยังไงเพื่อให้ตรงตามความต้องการของสองสามีภรรยาฮิลล์อีก

ส่วนตอนกลางคืนกลับมา ยังจะต้องเฝ้าดูสวี่อี้ฝานและสวี่อี้หานสองพี่น้องทำการให้เสร็จ จากนั้นก็กล่อมนอน แล้วก็อดหลับอดนอนมาปรุงน้ำหอมให้สวี่รั่วยีอีก

“สมแล้วที่เป็นแม่บ้านหวังจริง ๆ” สวี่รั่วฉิงอดไม่ได้ที่จะพึมพำขึ้น

พวกน้ำหอมที่แม่บ้านหวังเหลือไว้ให้เธอนั้น สูตรมันละเอียดอ่อนมาก มากไปส่วนหนึ่ง หรือน้อยไปนิดหนึ่ง ก็จะแตกต่างกันมาก

แต่ว่านี่ก็เป็นสิ่งที่คนที่มีประสาทรับกลิ่นละเอียดอ่อนเป็นพิเศษถึงจะดมออกถึงความแตกต่างได้