บทที่ 111 ผู้ชายที่คุณแม่ไปออกงานด้วยครั้งนี้คงจะเป็นปะป๊ามั้ง

เมื่อสวี่อี้หานพูดจบ ก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย

เธอกับสวี่อี้ฝานต่างรู้มาโดยตลอดว่าคุณพ่อของพวกเขาคือลี่ถิงเซิ่งประธานบริษัทแห่งลี่ซื่อกรุ๊ป

พี่สวี่อี้ฝานยังช่วยโปรแกรมเมอร์ของบริษัทคุณพ่อแก้ไขBUGตั้งมากมาย!

ก่อนที่จะมาเมืองหลินชวนโอกาสที่สวี่อี้หานจะเจอลี่ถิงเซิ่งนั้นค่อนข้างน้อย

หลังจากที่มาเมืองหลินชวนแล้ว ขอเพียงแค่เปิดทีวีก็จะสามารถเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาละม้ายคล้ายกับพี่สวี่อี้ฝาน

บางครั้งสวี่อี้หานนั่งดูทีวีก็เกิดอาการคลั่งไคล้โดยไม่รู้ตัว

คุณพ่อหล่อจังเลย!

แต่ดูเหมือนว่าคุณแม่จะไม่ยอมคืนดีกับคุณพ่อ สวี่อี้หานรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ใครจะไม่อยากมีคุณพ่อรูปหล่อสมาร์ตล่ะ!

โชคดีที่แม่บุญธรรมซูจิ่วเอ๋อร์เคยบอกไว้ คุณพ่อไม่เคยทำอะไรที่ผิดต่อคุณแม่ ก่อนหน้านั้นที่ทำร้ายคุณแม่เป็นเพราะผู้หญิงใจร้ายคนนั้น!

“ก็พูดยากนะ คิดว่าผู้ชายที่คุณแม่ไปออกงานด้วยครั้งนี้คงจะเป็นปะป๊ามั้ง” น้ำเสียงของสวี่อี้ฝานราบเรียบเหมือนอย่างเคย

“พี่รู้ได้ไง”

นัยน์ตาที่เรียบเฉยของสวี่อี้ฝานจ้องมองไปที่ร่างของแม่ตัวเอง ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ถามขึ้น : “คุณแม่ ชุดเดรสบนตัวนั้นคงออกแบบโดยนักออกแบบชื่อดังใช่ไหม ขนาดพอดีกับรูปร่างคุณแม่เลย เพียงแต่สไตล์ชุดไม่ใช่สไตล์แบบที่ผ่านมาของคุณแม่ หลังจากที่มาเมืองหลินชวน ผู้ชายที่คุณแม่ติดต่อพูดคุยด้วยนั้นก็มีไม่กี่คน นอกจากคุณพ่อแล้ว ก็มีผู้ช่วยของคุณพ่อ ผู้ชายที่สามารถรู้สัดส่วนรูปร่างของคุณแม่ เห็นทีจะมีแต่คุณพ่อเท่านั้น ผมพูดถูกไหมครับคุณแม่”

สวี่รั่วฉิง：“…………”

การเงียบของสวี่รั่วฉิงทำให้สวี่อี้ฝานเข้าใจว่าตัวเองนั้นพูดถูก

“อย่างนั้นหนูก็วางใจแล้ว!” สวี่อี้หานยกมือสองข้างขึ้นมาตบ “เดิมทียังกังวลว่าคุณแม่แต่งตัวสวยอย่างนี้ จะทำให้มีคุณลุงที่น่ารำคาญมาเกาะแกะคุณแม่! ถ้าหากคุณพ่ออยู่ด้วย ก็คงไม่มีใครกล้ามาเจ๊าะแจ๊ะแทะโลมคุณแม่แน่ๆ!”

“ทำไมล่ะ” สวี่รั่วฉิงรู้สึกสงสัย

สาวน้อยจึงยิ้มแล้วพูด: “เพราะว่าคุณพ่อที่อยู่ในทีวีนั้นดูเหมือนจะดุมากน่ะสิคะ!”

สวี่รั่วฉิงเงียบ

ช่างมีเหตุผลมากๆ โดยที่เธอนั้นไม่สามารถโต้ตอบกลับได้

……

เหลือเวลาอีกสี่วันที่การประกวดการปรุงน้ำหอมจะเริ่มขึ้น

“คุณสวี่ โทรศัพท์ของคุณนายลี่ค่ะ” สาวใช้ที่ถือโทรศัพท์อย่างนอบน้อมเดินมาที่ห้องแต่งตัว

ในห้องแต่งตัวกองเต็มไปด้วยชุดเดรสสั่งตัดหรูหรา และสวี่รั่วยีกำลังลองใส่ทีละตัว

เพื่อต้องการเป็นที่สะดุดตาผู้คน สวี่รั่วยีได้หาช่างที่มีชื่อเสียงมาตัดชุดให้หลายชุด แต่ว่าเธอรู้สึกแต่ละชุดนั้นล้วนมีตำหนิ

สวี่รั่วยีขมวดคิ้ว คว้าโทรศัพท์มาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด

“หนูเองค่ะคุณป้าลี่”

นาทีที่สวี่รั่วยีรับโทรศัพท์ขึ้นนั้น น้ำเสียงได้แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนหวานละมุน ซึ่งราวกับเป็นคนละคนกับผู้หญิงที่อารมณ์หงุดหงิดเมื่อสักครู่

“รั่วยี การประกวดการปรุงน้ำหอมใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว ป้ารู้สึกเป็นห่วงหนู อย่าหักโหมมากเกินไปนะ ต่อให้ไม่ได้ที่หนึ่ง ป้าก็ชอบหนูเหมือนเดิม รู้ไหม”

สวี่รั่วยีผุดรอยยิ้มพึงพอใจขึ้นที่มุมปาก

“ขอบคุณคุณป้าที่เป็นห่วงค่ะ ผลิตภัณฑ์น้ำหอมของหนูได้ปรุงเสร็จแล้ว ถึงเวลานั้นยินดีให้คุณป้ามาทดลอง หากคุณป้าชอบ หนูจะรีบทำการปรุงสักสองสามขวด แล้วจัดคนส่งไปให้คุณป้า”

คุณนายลี่ชอบท่าทางการเสแสร้งทำตัวน่ารักดูเชื่อฟังของสวี่รั่วยีที่สุด

สวี่รั่วยีพูดเพียงสองสามคำก็ทำให้คุณนายลี่ถึงกับโอนอ่อนคล้อยตาม ปลื้มปีติเปรมปรีดิ์

คุณนายลี่นั่งเอนอยู่ที่โซฟาอย่างสุขใจ ในมืออุ้มแมวลายไว้ในอ้อมกอด：“รั่วยีจ๊ะ พอดีวันนี้ป้าจองโต๊ะที่ร้านอาหารไว้หนึ่งโต๊ะ พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว อีกอย่างป้าก็คิดถึงหนูด้วย ถือว่าเป็นโอกาสในการอวยพรให้การแข่งขันของหนูราบรื่นแล้วกันนะ”