บทที่ 116 หัวเราะเยาะเธอวาดงูเติมขา

หลี่อาน “.........ฉันรู้สึกว่าพวกคุณไม่เข้าใจ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้อย่าให้ใครพูดต่ออีก วันนี้คุณสวี่ก็มาด้วย ถ้าข่าวลือนี้ ทำให้ประธานลี่ได้รับความเสียหายอย่าคิดว่าพวกคุณจะรอดไปได้ง่ายๆ”

เมื่อผู้จัดการได้ยินเช่นนั้นแล้ว สีหน้าก็ดูแย่เล็กน้อย

จริงๆแล้ว เขาลืมไปว่าวันนี้สวี่รั่วยีก็เข้าร่วมการประกวดการปรุงน้ำหอมด้วย

จากที่หลี่อานพูด ประธานลี่ให้ความสําคัญกับผู้หญิงที่ในห้องของเขามาก ถ้าสวี่รั่วยีเกิดหึงขึ้มาแล้วทำอะไรลงไป พวกเขาคงจะรับผิดชอบไม่ไหวแน่ๆ

ผู้จัดการรีบพยักหน้าและโค้งคํานับ “ผู้ช่วยหลี่ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะไปบอกทุกคนให้ปิดปากให้เงียบ”

หลี่อานสีหน้าดีขึ้นมาก

หลังจากที่ผู้จัดการออกไป ลี่ถิงเซิ่งก็ชำเลืองมองหลี่อานหลี่อานนิ่งไปสักครู่ เขาอธิบายสิ่งที่พูดเมื่อครู่ให้ลี่ถิงเซิ่งฟังหนึ่งรอบ

“ความสามารถอย่างอื่นไม่ค่อยจะมี แต่เรื่องการประจบสอพลอนั้นไม่เลวเลย “ลี่ถิงเซิ่งเขาแค่นเสียงด้วยความเย็นชา ดวงตาดําคล้ำหรี่ลง “รอให้วันนี้ผ่านไปก่อน แล้วบอกให้เขาไปซะ”

หลี่อานไว้อาลัยให้กับผู้จัดการ

อีกสิบนาทีการประกวดการปรุงน้ำหอมก็จะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

สวี่รั่วฉิงเห็นว่าลี่ถิงเซิ่งยังไม่กลับมา ก็เลยไม่ได้รอ หยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้น เตรียมตัวตรงไปที่สถานที่จัดงาน

เธอเพิ่งจะเปิดประตู ก็ชนเข้ากับหน้าอกของผู้ชาย

“โอ๊ย” สวี่รั่วฉิงนวดจมูกกของตัวเอง เงยหน้าขึ้น น้ำเสียงเสียใจเล็กน้อย “ประธานลี่ คุณกลับมาก็ไม่ส่งเสียงหน่อย”

ลี่ถิงเซิ่งขมวดคิ้ว “คุณชนเอง กล้าดียังไงมาโทษฉัน”

พูดจบ เขาก็เดินเข้ามา ถอดเสื้อสูทออก แขวนบนไม้แขวนเสื้อ

สวี่รั่วฉิงแปลกใจเล็กน้อย “ประธานลี่ คุณไม่ไปดูการประกวดเหรอ”

ลี่ถิงเซิ่งหัวเราะเบาๆ “ลี่ซื่อกรุ๊ปไม่สามารถชนะการแข่งขันได้ ก็ไม่มีอะไรน่าดู”

พูดจบ เขานั่งลงบนโซฟา ขาเรียวยาวไขว้กันอย่างสง่างาม หยิบนิตยสารการเงินขึ้นมาอ่าน

“งั้นฉันจะไปดูคนเดียวนะ ถ้าผลการประกวดออกมาจะบอกคุณ” สวี่รั่วฉิงหยิบกระเป๋าขึ้นมา ไม่วุ่นวายกับเขาอีก

มองตามหลังสวี่รั่วฉิงออกไป ลี่ถิงเซิ่งเขาหัวเราะคิกคัก

“ประธานลี่คุณดูอารมณ์ดีนะ” หลี่อานถาม

ลี่ถิงเซิ่งพูดเบาๆ “ฉันชนะเดิมพันแล้ว”

“เดิมพันอะไร” หลี่อานสงสัย เดิมพันอะไรถึงทำให้ประธานลี่อารมณ์ดีขนาดนี้

.......

หลังจากที่สวี่รั่วฉิงเจอที่นั่งของตัวเอง ก็นั่งลง หยิบคู่มือรายชื่อผู้เข้าแข่งขันขึ้นมาเปิดดู

ทันใดนั้น เธอเห็นชื่อที่คุ้นเคยหนึ่งชื่อ

ไม่กี่นาทีต่อมา สวี่รั่วฉิงนึกขึ้นได้ว่า คนคนนี้เหมือนเธอ เคยเข้าร่วมการประกวดการปรุงน้ำหอมมาแล้วหลายครั้งที่ต่างประเทศ แต่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงในประเทศ

เธอมาเมืองหลินชวนตั้งแต่เมื่อไหร่

สวี่รั่วฉิงสีหน้าไม่ค่อยดี

เดิมทีผลงานของฟ่านเซียวเซียวสามารถเข้ารอบสามอันดับแรกได้

เพราะนอกจากผลงานในมือของสวี่รั่วยี ก็มีเพียงผลงานของอาจารย์ฟ่านเซียวเซียวเท่านั้นที่จะสามารถแข่งกับเธอได้ ส่วนของนักปรุงน้ำหอมของคนอื่นๆก็ธรรมดามาก

แต่ตอนนี้มีปัจจัยหนึ่งที่ทำให้มันไม่แน่นอน

สวี่รั่วฉิงเขารู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย

เธอหายใจลึกๆ ใช้เวลาในการปรับสภาพจิตใจของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ฟ่านเซียวเซียวอยู่ในภายใต้การแนะนำของเธอ มีการพัฒนาทักษะการปรุงน้ำหอมมากขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็บอกไม่ได้ว่าสุดท้ายผลจะออกมาเป็นอย่างไร

อย่างมากก็แค่ค้างที่บริษัทกับลี่ถิงเซิ่งหนึ่งคืน

อย่างไรก็ตามการค้างคืนที่ลี่ถิงเซิ่งพูดก็แค่นอนเป็นเพื่อน ส่วนนี้เธอก็ยังคงไว้ใจได้

คนแรกๆที่ลงสนามล้วนเป็นนักปรุงรสที่ไม่ค่อยเก่งนัก มีทั้งคนที่มีทักษะการปรุงน้ำหอมที่ใช้ได้ ในอนาคตอาจกลายเป็นคนที่มีความสามารถก็ได้

สวี่รั่วฉิงแอบจดชื่อของพวกเขาไว้อย่างเงียบๆ กลับมาเตรียมส่งรายชื่อให้ฝ่ายบุคคลของบริษัท เพื่อให้พวกเขาคอยจับตาดูไว้

รอให้เธอได้ทุกอย่างที่เป็นของเธอกลับมาจากมือของสวี่รั่วยีก่อน หลังจากนั้นเปิดเผยความผิดของสวี่รั่วยี ไม่ช้าก็เร็วเธอก็จะออกจากลี่ซื่อกรุ๊ปไป

ถือว่าเป็นของขวัญการจากลาที่มอบให้ลี่ถิงเซิ่ง

“ผู้เข้าแข่งขันคนต่อไป คุณสวี่รั่วยี”