บทที่ 143 แอนนาไม่อยู่เป็นวันที่สอง ประธานลี่ก็จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ซูจิ่วเอ่อร์เบิกตาขึ้นเล็กน้อย “รั่วฉิง แกเคยติดต่อกับตระกูลพวกเขาเหรอ?”

สวี่รั่วฉิงพยักหน้า “ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ฉันยังส่งน้ำหอมให้คุณหญิงโทมัสด้วยสามขวด ก็แค่เรื่องดอกไลแล็ค ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอก”

คุณผู้ชายซูพึงพอใจเป็นอย่างมาก “รั่วฉิงระหว่างสามวันที่อยู่ปารีส แกก็พักผ่อนให้เต็มที่เลยนะ เรื่องวัตถุดิบเครื่องหอมไม่ต้องไปรีบร้อนอะไรหรอก อีกเดี๋ยวฉันจะบอกให้พ่อครัวเตรียมของโปรดไว้ให้แกกับอี้ฝานและอี้หานก็แล้วกันนะ”

เมื่อคุณผู้หญิงซูได้ยินว่าสวี่รั่วฉิงเตรียมการเรื่องวัตถุดิบน้ำหอมก่อนมาถึงปารีสตั้งแต่เนิ่นๆแล้ว ก็วางใจลง

เธอมองมาที่สวี่รั่วฉิง จากนั้นก็ออกคำสั่งกับคนใช้ ให้พาอี้ฝานกับอี้หานไปพักผ่อน ปรับตัวกับไทม์โซนที่นี่ เย็นๆค่อยลุกขึ้นมาทานอาหารมื้อใหญ่

“งั้นพวกเราไปนอนก่อนนะคุณแม่” สวี่อี้ฝานกับสวี่อี้หานเอ่ยพูดกับสวี่รั่วฉิง

สวี่รั่วฉิงตอบรับเสียงเบา จากนั้นก็จุ๊บแก้มเด็กทั้งสองคนละที

หลังจากที่เด็กๆเดินออกไป คุณผู้หญิงซูก็เอ่ยพูดว่า “รั่วฉิง จิ่วเอ๋อร์ เราไปเดินเล่นที่สวนกันเถอะ ไปคุยกันตามประสาผู้หญิง”

คุณผู้หญิงซูให้คนรับใช่ใส่สายจูงให้สุนัขพันธุ์ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ จากนั้นก็รับเชือกมาจูงเจ้าหมาที่รักเอง แล้วเดินเข้าไปในสวนด้วยกันกับสวี่รั่วฉิงและซูจิ่วเอ๋อร์

สวนดอกไม้ในคฤหาสน์ กินพื้นที่ค่อนข้างมาก มีดอกไม้ทุกฤดูกาล ทั้งกุหลาบ กุหลาบจีน วงศ์มะลิ และดอกลิลลี่

“รั่วฉิง น้าเองก็ไม่ใช่คนอื่นสำหรับแก ดังนั้นน้าขอถามเรื่องพ่อของอี้ฝานกับอี้หานได้ไหม แกได้คิดไว้บ้างหรือยัง?”

คุณผู้หญิงซูมองมาที่สวี่รั่วฉิงอย่างจริงใจ เธอเห็นเด็กสาวตรงหน้าเติบโตมาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน

จากอำนาจของตระกูลซู การสืบหาว่าใครคือพ่อของลูกสวี่รั่วฉิง จึงง่ายดายเหมือนพลิกฝ่ามือ

ถ้าหากสวี่รั่วฉิงต้องการให้พ่อของเด็กๆรับผิดชอบอย่างถึงที่สุด แน่นอนว่าตระกูลซูก็จะสนับสนุนสวี่รั่วฉิงอยู่ข้างหลังเหมือนกัน

ซูจิ่วเอ๋อร์เองก็สนใจปัญหานี้เหมือนกันกับคุณผู้หญิงซู

เธอมองมาที่สวี่รั่วฉิงอย่างจริงจัง “ใช่ รั่วฉิง แกคิดยังไง? ถ้าไม่ชอบลี่ถิงเซิ่ง รอให้แกแก้แค้นเสร็จก่อน แล้วค่อยหาแฟนสักคน ไฮโซที่ปารีสก็มีตั้งเยอะแยะ แกชอบคนไหน ฉันจะไปช่วยล่อขึ้นเตียงให้เอง！”คุณผู้หญิงซูถลึงตาใส่ลูกสาวที่ปากไม่มีหูรูด จากนั้นก็หันมามองสวี่รั่วฉิงอย่างจริงจัง “หลักๆแกคิดยังไง?”

สวี่รั่วฉิงนิ่งไปเล็กน้อย

เธอไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย

ดวงตาเป็นประกายของสวี่รั่วฉิงปรากฏแววสับสน เธอมองมาที่คุณผู้หญิงซูที่กำลังเป็นห่วงเธอ หลังจากที่เงียบอยู่นาน ก็ยิ้มออกมาอย่างอึดอัด

“ฉันไม่ได้คิดเลยค่ะ สำหรับฉันแล้วลี่ถิงเซิ่งคือหัวหน้าที่ดีคนหนึ่ง แววตาของเขาไม่เหมือนใคร เขาสนับสนุนหลายๆความคิดของฉัน…..พูดตามตรง ฉันไม่เคยคิดที่จะบอกเขาเรื่องของสวี่อี้ฝานกับสวี่อี้หานเลยจริงๆ ฉันกลัวว่า หลังจากที่เขารู้ว่าอี้ฝานกับอี้หานเป็นลูกของเขา เขาจะเอาเด็กๆไปจากฉัน”

สวี่รั่วฉิงพูดพร้อมกับเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง

สำหรับเธอแล้ว คนที่ให้ความสำคัญต่อเด็กทั้งสองพอๆกับเธอเกรงว่าจะมีแค่ตระกูลซู

“ดังนั้นอนาคตจะเป็นยังไง ฉันยังไม่ได้คิดเลย บางทีอาจมีสักวันที่ได้เจอผู้ชายที่ทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงก็ได้……”

สวี่รั่วฉิงพูดออกมาได้แค่ครึ่งหนึ่ง ทันใดนั้นในหัวก็มีภาพของลี่ถิงเซิ่งในคืนนั้นปรากฏขึ้นมา

ต้องยอมรับเลยว่า เธอชอบใบหน้าของชายหนุ่มมากๆ ชอบที่ชายหนุ่มตามมาวอแว และก็ประทับใจการทำงานที่เด็ดขาดของเขา

แต่เขาจะเป็นคนที่สามารถจับมือเธอไปตลอดชีวิตได้หรือเปล่า?

สวี่รั่วฉิงไม่แน่ใจ

อีกอย่างตอนนี้แม้แต่เรื่องของสวี่รั่วยีเธอยังไม่แน่ใจอะไรเลย เธอไม่ได้มีกะจิตกะใจไปคิดเรื่องอื่นขนาดนั้น

คุณผู้หญิงซูที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อน มองแค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าสวี่รั่วฉิงกำลังลังเล

มีแค่ซูจิ่วเอ๋อร์ ที่ไม่เคยมีความรักจริงๆจังๆ จึงยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

คุณผู้หญิงซูมองมาที่สวี่รั่วฉิงอย่างลึกซึ้ง ตบบ่าสวี่รั่วฉิงเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปลอบโยนว่า “เรื่องพวกนี้ เราพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก แต่ว่านะรั่วฉิง แกต้องจำเอาไว้ ว่าถ้าหากแกชอบเขา ไม่ว่าทางข้างหน้ามันจะยากขนาดไหน น้าก็จะคอยยืนอยู่ข้างหลังแก รู้ไหม?”

ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่รั่วฉิงดึงดันจะแก้แค้นด้วยตัวเองให้ได้ ป่านนี้เธอคงส่งคนไปจัดการตระกูลสวี่ให้ล่มจมตั้งนานแล้ว