บทที่ 174 เด็กหญิงที่เลี้ยงมาหกปีกำลังจะถูกขโมยไปแล้ว

คุณผู้ชายซูซึ่งเป็นคนที่เดินเข้ามาได้กลิ่นความอิจฉาบนตัวของลี่ถิงเซิ่งทันที

เฮ้ แน่นอนว่าเขายังอายุยังน้อย แต่คำพูดไม่กี่คำนี้ ทำให้ถูกปลุกเร้าขึ้นมาจริงๆ

แต่ว่านี่ก็แสดงให้เห็นอย่างได้ชัดว่าเขาห่วงใยสวี่รั่วฉิงจริงๆ

คุณผู้ชายซูยิ้มพร้อมกับมองไปที่ร่างกายที่สูงกว่าของลี่ถิงเซิ่ง รูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา รัศมีที่แข็งแกร่งของเขา ดีพร้อมไปทุกอย่าง ยกเว้นถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่เขาชอบ เขาไม่สามารถเก็บกดอารมณ์ไว้ได้จริงๆ นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีข้อบกพร่องใดๆ

คุณผู้ชายซูพูด “ประธานลี่ แน่นอนอยู่แล้วว่าผมรู้ว่าแอนนาเป็นผู้ช่วยของท่าน แต่ตอนนี้การประชุมจบลง เธอเองก็เลิกงานแล้ว เวลาที่เหลือก็คือเวลาส่วนตัวของเธอนี่นา”

คำพูดของเขา ทำให้สวี่รั่วฉิงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ลุงซูจะทำอะไรกันเนี่ย！

สวี่รั่วฉิงรีบไกล่เกลี่ยทันที ถ้าเธอไม่ไกล่เกลี่ยก็ไม่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น

“ประธานซูคะ ถึงแม้ว่าการประชุมจะจบลงแล้ว แต่ว่าฉันก็ยังจะต้องประธานลี่ค่ะ” ขณะที่สวี่รั่วฉิงพูด เธอก็หันไปขยิบตาให้กับคุณผู้ชายซู หวังว่าเขาจะเข้าใจคำใบ้ของเธอและหยุดทำให้เจ้านายของเธอโกรธเคืองเสียที

ดูเหมือนว่าคุณผู้ชายซูจะไม่เห็นคำใบ้ที่สวี่รั่วฉิงนั้นส่งมาให้ มีเพีงแค่คำว่า‘อือ’ออกมา

“แบบนั้น ถ้าต้องการคนขับรถล่ะก็ ยืมของผมไปก่อนก็ได้นะครับ”

สวี่รั่วฉิงนั้นเกือบจะกัดลิ้นของเธอเข้าให้

นี่มันอะไรกันเนี่ย ลุงซูเข้ากับลี่ถิงเซิ่งไม่ได้งั้นเหรอ？เท่าที่จำได้สองคนนี้ไม่เคยขัดแย้งกันสักหน่อย

ขณะที่สวี่รั่วฉิงกำลังจะเปิดปากพูด ก็ได้ยินเสียงที่เย็นยะเยือกของลี่ถิงเซิ่ง

“ขอบคุณท่านประธานซู สำหรับความเมตตาของท่าน แต่ไม่จำเป็น”

ดวงตาสีเข้มของลี่ถิงเซิ่งกวาดไปที่ใบหน้าประหม่าของสวี่รั่วฉิง เขาไม่ได้ทิ้งคำพูดใดๆไว้ แล้วเดินจากไป

สวี่รั่วฉิงหยิบเอกสารของขึ้นมาและกำลังจะออกไป แต่เมื่อนึกถึงผู้อาวุโสที่อยู่นั้น เท้าของเธอที่กำลังเดินก็เหมือนกับติดอยู่ที่พื้นอีกครั้ง

คุณผู้ชายซู “รู้สึกว่าจะทำเกินไปหน่อย？”

สวี่รั่วฉิงแทบจะตะลึงไปแล้ว “ทำอะไรเกินไปเหรอคะ？”

คุณผู้ชายซูมองไปที่สวี่รั่วฉิงที่ดูยังไม่เข้าใจอะไร ใบหน้าแสดงออกถึงการขอโทษ “อยากช่วยเธอทดสอบดูน่ะ ไม่คิดว่าจะเป็นบุคลิกที่ดื้อรั้นได้ซะนี่”

สวี่รั่วฉิงไม่มีอารมณ์มาคิดถึงความหมายของสิ่งที่คุณผู้ชายซูพูด เรื่องที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการไล่ตามเจ้านายของเธอให้ทัน

เธอมองไปที่คุณผู้ชายซู น้ำเสียงดูคับแคบเล็กน้อย “ลุงซูคะ รอฉันมีเวลาว่างแล้วฉันจะติดต่อไปนะคะ”

หลังจากพูดจบ สวี่รั่วฉิงก็รีบคว้ากระเป๋าของเธอ เหยียบส้นสูงแล้วเดินไปที่ลิฟต์อย่างรวดเร็ว

คุณผู้ชายซูไม่ได้สนใจในท่าทางที่เสียมารยาทของสวี่รั่วฉิง เขาโทรหาเลขาและสั่งยกเลิกคำสั่งร้านอาหารมิชลิน พร้อมกับกลับไปที่โรงแรมเพื่อทานอาหารเย็น

เลขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “คุณแอนไม่ได้จะไปทานข้าวกับท่านหรือคะ？”

คุณผู้ชายซูถอนหายใจออกมา ดูเหมือนว่าเด็กหญิงที่เลี้ยงมาหกปีกำลังจะถูกขโมยไปแล้ว

เขาเฝ้าดูสวี่รั่วฉิงหายเข้าไปในลิฟต์ และพูดช้าๆ ว่า “เธอไปไล่ตามผู้ชายน่ะ”

เลขา ：？？？

หมายความว่ายังไงกัน ดูเหมือนว่าเขาจะฟังไม่เข้าใจนะ？

เมื่อลิฟต์ไปถึงชั้นหนึ่ง สวี่รั่วฉิงก็รีบออกจากห้องลิฟต์และวิ่งไปที่ลานจอดรถ

วันนี้เธอสวมกระโปรงชั้นเดียว วิ่งเร็วไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

โชคดีที่เมื่อเธอรีบไปที่โรงรถ ลี่ถิงเซิ่งเพิ่งคาดเข็มขัดนิรภัยและกำลังจะเหยียบคันเร่งออกไป

เมื่อเห็นสิ่งนี้ สวี่รั่วฉิงเหยียดแขนออกแล้วไปหยุดที่หน้ารถ “ประธานลี่ เดี๋ยวก่อนค่ะ！”

เธอลืมไปว่ากระจกของซูเปอร์คาร์สุดหรูนั้นมีฉนวนกันเสียงที่ดีเยี่ยม และชายในรถก็ไม่ได้ยินเสียงเธอเลย

ลี่ถิงเซิ่งปลดเข็มขัดและลงจากรถมาด้วยความหงุดหงิด

ขณะที่สวี่รั่วฉิงกำลังจะพูด ก็ได้ยินเสียงของลี่ถิงเซิ่งที่ดูเย็นชาและมีความโกรธเคือง

“เธออยากตายหรือไง？”

ลี่ถิงเซิ่งเกือบถูกบีบให้พูดประโยคหนึ่งออก