บทที่ 187 ยังเรียกผมประธานลี่อีกหรอ

หลี่อาน：？？？

ถึงนิสัยของประธานลี่เป็นแบบนี้มาตลอด แต่การปฏิเสธครั้งนี้ของเขา ทำไมฟังแล้วรู้สึกเหมือนอารมณ์ไม่พอใจเลย

“ได้ครับ ประธานลี่”หลี่อานออกจากห้องทำงานของลี่ถิงเซิ่งทั้งที่เต็มไปด้วยความสงสัย ระหว่างนั้นก็พบสวี่รั่วฉิงที่เพิ่งกลับมาจากแผนกน้ำหอมพอดี เลยเล่าเรื่องที่ผู้กำกับจางจะให้เธอไปถ่ายโฆษณา แต่ถูกประธานลี่ปฏิเสธให้เธอฟังรอบนึง

“แปลกจัง วันนี้อารมณ์ของประธานลี่ดูดีๆอยู่เลย ทำไม จู่ๆพอพูดว่าเธอจะไปถ่ายโฆษณาก็หน้าดำขึ้นมา……”หลี่อานยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกกลุ้มใจ จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้：“แอนนา เธอคงไม่ได้มีอะไรกับประธานลี่ใช่มั้ย？”

อารมณ์วันนี้ของสวี่รั่วฉิงก็ไม่เลวเหมือนกัน เธอเดินไปซื้อน้ำอัดลมที่เครื่องขายอัตโนมัติ โดยที่ดื่มไปด้วยแล้วพูดไปด้วย：“อยากรู้？นายก็ไปถามประธานลี่สิ？”

หลี่อาน：“……เธอรู้ทั้งรู้ว่าถ้าฉันไปถามประธานลี่เรื่องแบบนั้นต้องเสียงานทันทีแน่ เออ ช่างเหอะ หยุดคุยเรื่องนี้ก่อน ถ้าประธานลี่ไม่ให้เธอไปถ่ายโฆษณา นั้นน้ำหอมที่ฟ่านเซียวเซียวปรุงออกมา ต้องเปลี่ยนดาราอื่นมาถ่ายแน่ๆ ถ้าเธอมีคนที่คิดว่าเหมาะสมและรู้สึกไม่เลวก็แนะนำฉันหน่อยแล้วกันนะ”

สวี่รั่วฉิงพยักหน้า

หลังกลับมาถึงที่ห้องทำงาน เธอมองลี่ถิงเซิ่งที่ยังคุยสายกับประธานบริษัทผู้ร่วมทุนอยู่ทีนึง แล้วกลับไปที่นั่งของตัวเอง เปิดคอมก็เริ่มค้นหาดาราสาวคนไหนที่เหมาะกับน้ำหอมรุ่นนี้ของฟ่านเซียวเซียว

น้ำหอมของฟ่านเซียวเซียวในซีซั่นนี้ เน้นแนวความเป็นผู้ใหญ่และเซ็กซี่

ผู้กำกับจางคิดยังไง ถ้าเป็นโฆษณาแนวเซ็กซี่ผู้ใหญ่ละก็ อย่าว่าแต่ลี่ถิงเซิ่งเลย แม้แต่เธอก็จะปฏิเสธไปโดยตรงเหมือนกัน

ถ้าไม่ใช่เพื่อผลงานของตัวเอง เธอก็คงไม่สนใจเรื่องโฆษณาอะไรนี้หรอก

สวี่รั่วฉิงคิดๆแล้วแบะปาก สายตากลับมาที่จอคอมอีกครั้ง

เธอสไลด์รูปภาพดาราสาวอย่างเกียจคร้าน จดชื่อคนที่รู้สึกว่าโอเคกับงานนี้ไว้

ไม่รู้ว่าลี่ถิงเซิ่งวางสายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเดินมาฝั่งสวี่รั่วฉิงอย่างเงียบๆ

ดวงตาใสๆของผู้หญิง จ้องหน้าจออย่างเกียจคร้าน มือข้างนึงเท้าคาง ท่าทางราวกับแมวเหมียวตัวนึงที่รอคนมาเกาหลังให้

หลังจากรอลี่ถิงเซิ่งเห็นเนื้อหาบนหน้าจอของสวี่รั่วฉิงชัดเจนแล้วก็เงียบไป

“เวลาทำงาน คุณเอาแต่ดูพวกนี้หรอ？”ลี่ถิงเซิ่งยักคิ้ว น้ำเสียฟังดูกวนประสาท

สวี่รั่วฉิงถึงสังเกตว่าลี่ถิงเซิ่งมาอยู่หลังตัวเองไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอกะจะรีบปิดโน้ตบุ๊คของตัวเองด้วยสัญชาตญาณ แต่พอคิดๆแล้ว ไม่ใช่สิ นี่เธอกำลังทำงานอยู่ไม่ใช่หรอ มีอะไรน่าปกปิด？

“โฆษณาน้ำหอมของฟ่านเซียวเซียว ฉันกำลังเลือกหาคนที่เหมาะสมออกมาสักสี่ห้าคนอยู่”สายตาของสวี่รั่วฉิงกลับมามองดาราสาวที่ผ่านการตกแต่งภาพอย่างสวยที่หน้าจอต่อ

ไม่พูดไม่ได้เลยว่าดาราสาวบนจอพวกนั้น ความสวยไม่น้อยไปกว่ากันเลย หน้าเรียว ตาโต แต่งหน้าอย่างสวย รูปร่างเซ็กซี่

ถึงสวี่รั่วฉิงที่เป็นผู้หญิงเอง ยังอดรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้

“ประธานลี่คะ มีเรื่องนึง ฉันแปลกใจมาก”สวี่รั่นฉิงอดไม่ได้ถาม

ลี่ถิงเซิ่งได้ยินที่สวี่รั่วฉิงเรียกเขา แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย：“ยังเรียกผมประธานลี่อยู่อีกหรอ？ฮื้ม？เรื่องเมื่อคืนลืมไปแล้วหรอ？”

ต้องให้เขาเตือน ถึงจะนึกขึ้นได้หรอ？

สวี่รั่วฉิงติดคอ

“ประธานลี่คะ นี่มันบริษัทนะคะ！ถ้าเกิดมีใครรู้เข้า นั้นก็หมายความว่า เราคบกันในออฟฟิศจริงนะคะ！ลี่ซื่อกรุ๊ปไม่อนุญาตให้พนักงานคบกันในออฟฟิศนะคะ……”สวี่รั่วฉิงแตะที่หน้าจอเบาๆทีนึง：“ดาราสาวสวยมากมายขนาดนี้ ประธานลี่ไม่เคยหวั้นไหวสักคนเลยหรอ？”

ดวงตาคมเข้มของลี่ถิงเซิ่งมองดาราสาวพวกนั้นบนจอของสวี่รั่วฉิงทีนึง ไม่มีอารมณ์ใดๆ

มือข้างนึงล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ขยับปากเบาๆ：“ไม่”

สวี่รั่วฉิงไม่กล้าเชื่อ เธอหันมามองลี่ถิงเซิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า

ถ้าไม่ใช่ว่าเธอนอนกับเขาแล้วจริง เธอคงจะสงสัยว่าเขามีปัญหาทางร่างกายหรือเปล่า