ตอนที่ 23
บทที่ 23 คนที่โกหกผม ตอนต่อไปก็น่าอนาถกันทั้งนั้น
October 22, 2026
บทที่ 23 คนที่โกหกผม ตอนต่อไปก็น่าอนาถกันทั้งนั้น
ลี่ถิงเซิ่งหัวเราะเสียงต่ำออกมา
ผู้หญิงอย่างแอนนานี่น่าสนใจจริงๆ
เขาสั่งให้หลี่อานไปสืบประวัติของแอนนา แม้ว่าอดีตของเธอจะถูกลบไปทั้งหมดแล้วก็ตาม แต่ก็ได้รู้ว่ารายได้ของเธอสูงมาก ตอนที่อยู่ต่างประเทศเธอเองก็มีคฤหาสน์เป็นของตัวเองเหมือนกัน
ตระกูลร่ำรวยที่ติดต่อเธอไปปรุงน้ำหอมให้ก็มีมาไม่ขาดสาย
เธอขาดเงินเหรอ? ไม่น่าจะใช่
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนหน้าเงิน พอเรียกให้มาทำโอทีที่บริษัท สิ่งแรกที่เธอพูดถึงก็คือมีค่าโอทีให้ไหม
ลี่ถิงเซิ่งขยับริมฝีปากพูดว่า “ผมให้ค่าโอทีคุณห้าเท่า”
“ไม่มีปัญหาค่ะประธานลี่！ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย！หนึ่งชั่วโมงต้องถึงใช่ไหม? คุณวางใจได้ ฉันไปถึงทันเวลาแน่นอน”
พูดจบ สวี่รั่วฉิงก็วางสายทันที แล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อประทินผิวและแต่งหน้า
เรื่องเงินน่ะเธอไม่เคยอิดออดเลยสักนิด
การที่ลี่ซื่อกรุ๊ปให้เงินเดือนมาค่อนข้างสูง เธอพอใจมาก แน่นอนว่าค่าโอทีห้าเท่าก็จะบวกเพิ่มโบนัสตามฐานเงินเดือน แค่ต้องแลกมากับการสูญเสียเวลาแต่งสวยก็เท่านั้น！
ลี่ถิงเซิ่งนั่งอยู่ในห้องทำงานที่ยังเปิดไฟสว่าง เขามองโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายไป พร้อมกับกระตุกริมฝีปากเซ็กซี่เล็กน้อย
สักพัก เขาก็ส่งข้อความไปหาหญิงสาว
“ขับรถระวังด้วย”
หลังจากที่นิ้วเรียวยาวกดส่งข้อความ ก็วางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ
ในตอนนี้เองที่หลี่อานถือแก้วกาแฟที่เพิ่งชงเสร็จเข้ามา “ประธานลี่ กาแฟที่สั่งได้แล้วครับ”
ลี่ถิงเซิ่งพยักหน้า “วางไว้บนโต๊ะ”
สักพัก เขาก็เงยหน้าขึ้น เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อสักครู่สวี่รั่วฉิงบอกว่าเธอใช้เวลาขับรถจากที่บ้านมาบริษัทหนึ่งชั่วโมง
ลี่ถิงเซิ่งขมวดคิ้ว หรือว่าเมื่อกี้เขาไม่ควรบอกเธอมาถึงภายในหนึ่งชั่วโมง?
ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นขับรถเก่งแค่ไหน ถ้าเกิดอะไรขึ้นระหว่างทาง.......
ใบหน้าหล่อเหลาของลี่ถิงเซิ่งเปลี่ยนเป็นอึมครึม “คอนโดของผู้ช่วยแอนอยู่ไกลจากบริษัทแค่ไหน?”
หลี่อานชะงักไปเล็กน้อย
ประธานลี่ถามอะไรแปลกๆเนี่ย?
ติดตามประธานลี่มาหลายปี เขาไม่เคยเห็นประธานลี่จะใส่ใจชีวิตส่วนตัวของลูกน้องคนไหนเลยสักครั้ง
หลี่อานค่อนแขวะในใจ ทว่าปากก็ยังพูดออกไปตรงๆว่า “คอนโดของผู้ช่วยแอนไม่ค่อยไกลจากบริษัทนะครับ ขับรถมาใช้เวลาประมาณสี่สิบนาทีได้”
“ดีมาก” ลี่ถิงเซิ่งพูดออกมาเสียงเย็น
เมื่อกี้เขาอุตส่าห์เป็นห่วงผู้หญิงคนนั้นเหรอ
ที่แท้เธอก็หลอกเขามาตั้งแต่แรกนี่เอง！
ขณะเดียวกัน ภายในคอนโดของสวี่รั่วฉิง
สวี่รั่วฉิงมองตัวเองในกระจก ริมฝีปากของเธอสีแดง ใบหน้าขาวใส ขนตาหนางอน และแก้มอมชมพูระเรื่อ
เป็นผลพวงมาจากที่เธอมาสก์หน้าเมื่อสักครู่ ผิวของเธอจึงดีมาก ไม่จำเป็นต้องใช้คอนซีลเลอร์เลยด้วยซ้ำ
ผมของเธอเปียกนิดๆเพราะเพิ่งอาบน้ำมา ถ้าให้เป่าตอนนี้ต้องไม่ทันแน่ๆ จึงทำได้แค่ม้วนเอาไว้ด้านหลังลวกๆ
เธอกลับเข้ามาในห้อง สวมใส่ชุดสุภาพลายตัดขาวดำ จากนั้นก็หยิบกระเป๋า แล้วเปิดประตูเข้ามาในห้องที่อยู่ข้างๆเบาๆ
สวี่อี้ฝานยังไม่นอน เขางับโน๊ตบุ๊คลง แล้วเงยหน้าขึ้นไปถามอย่างนิ่งๆว่า “แม่ครับ พ่อเรียกไปบริษัทเหรอ?”
สวี่รั่วฉิง “.......ต่อไปห้ามแอบฟังแม่คุยโทรศัพท์อีกนะ！”
สวี่อี้ฝานยักไหล่ “ผมไม่ได้แอบฟังแม่ซะหน่อย ผมแอบฟังพ่อต่างหาก เผื่อเขาทำเรื่องอะไรไม่ดีกับแม่”
สวี่รั่วฉิงกระตุกมุมปากเล็กน้อย
เธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับลี่ถิงเซิ่งสักนิด เมื่อก่อนไม่เกี่ยวข้องกันยังไง อนาคตก็จะไม่เกี่ยวข้องกันอย่างนั้น
แต่ดูเหมือนสวี่อี้ฝานกับสวี่อี้หานจะสนับสนุนให้เธอกลับไปคืนดีกับพ่อของพวกเขา
“เอาล่ะ แม่ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง ผมไม่บอกอี้หานหรอก ผมก็จะนอนแล้วเหมือนกัน พรุ่งนี้ยังต้องไปโรงเรียน งั้นราตรีสวัสดิ์ครับแม่”