บทที่ 26 เชิญค่ะ ประธานลี่

บทที่ 26 เชิญค่ะ ประธานลี่

เพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืน ก่อนมาที่ห้องนี้ สวี่รั่วฉิงจึงแวะแต่งหน้า

เมื่อรอยคล้ำใต้ตาถูกปกปิด สวี่รั่วฉิงในตอนนี้จึงมีใบหน้ากระจ่างใสน่ามอง เรียวขายาวเอนพิงผนังอย่างสบายๆ จากนั้นก็ล้วงหยิบคีย์การ์ดที่ลี่ถิงเซิ่งให้เธอออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วแกว่งคีย์การ์ดไปมาต่อหน้าพนักงาน

“ประธานลี่ให้ฉันมาปรุงน้ำหอม” ริมฝีปากสีแดงสวยของสวี่รั่วฉิง ขยับพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงไพเราะน่าฟัง เหมือนที่เอาไว้ใช้อ่อยประธานลี่อย่างที่คนอื่นเล่าต่อๆกันมา！

เธอชายตามองพนักงานที่มองมาที่เธออย่างอึ้งๆด้วยความแพรวพราว จากนั้นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ถ้าไม่เชื่อ โทรไปถามประธานลี่ดูไหมล่ะ?”

พนักงานเริ่มอึกอัก ผู้หญิงคนนี้หน้าไม่อายจริงๆ แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเองก็ยังคิดจะอ่อยเหรอ！

เธอไม่มีทางติดกับอีกฝ่ายหรอกนะ！

เป็นแค่ผู้ช่วย จะมาปรุงน้ำหอมได้ยังไง? ในบริษัทมีนักปรุงน้ำหอมชั้นนำตั้งหลายคน แอนนาเชี่ยวชาญเท่านักปรุงน้ำหอมพวกนั้นหรือเปล่าล่ะ?

“คอยดูเลยนะ ฉันจะโทรไปถาม！ถ้าคุณกล้าโกหกฉัน ก็อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบง่ายๆล่ะ！”

สวี่รั่วฉิงยักไหล่ เอนพิงผนังอย่างไม่แยแสอะไรทั้งสิ้น

เธอพลิกคีย์การ์ดในมือเล่นไปมา

คีย์การ์ดที่ลี่ถิงเซิ่งให้เธอมา ไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไร ขนาดพนักงานยังสงสัยเลย

ไม่กี่นาทีต่อมา พนักงานก็วางสาย แล้วหลีกทางให้สวี่รั่วฉิง

สวี่รั่วฉิงยิ้มร่า จากนั้นก็เอ่ยล้อขึ้นมาว่า “โทรถามประธานลี่แล้วเหรอ? รู้หรือยังว่าฉันไม่ได้โกหก?”

พนักงานย่นจมูกอย่างไม่พอใจ

“นี่คุณกำลังประชดฉันเหรอ? อย่างฉันนี่นะจะโทรไปถามประธานลี่โดยตรงได้！”

อีกฝ่ายเหลือกตาใส่สวี่รั่วฉิง “ถ้าจะเข้าก็รีบเข้า อย่ามัวชักช้า！ประธานลี่นี่ก็จริงๆเลย คนปรุงน้ำหอมเป็นก็มีตั้งเยอะแยะ.....ขนาดคุณสวี่รั่วยีอยากใช้ห้องปรุงน้ำหอมที่บริษัท ก็ยังไม่อนุญาตเลย”

พนักงานบ่นอุบอิบ

สวี่รั่วฉิงมองเธอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก จากนั้นก็เก็บคีย์การ์ดไว้ในกระเป๋า แล้วเดินเข้าไปข้างใน

นี่สวี่รั่วยียังไม่เคยใช้ห้องนี้เลยเหรอ?

เธอคือนักปรุงน้ำหอมมือหนึ่งในเมืองหลินชวนไม่ใช่เหรอ?

ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของสวี่รั่วยีกับลี่ถิงเซิ่งจะไม่ธรรมดาเหมือนอย่างป่าวประกาศตามสื่อต่างๆนะเนี่ย

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ไม่ว่าใครเดินผ่านห้องปรุงน้ำหอม ต่างก็ได้กลิ่นหอมตลบอบอวลที่เจือปนไปด้วยกลิ่นจางๆของดอกไม้หลากหลายชนิด ราวกับเดินหลงเข้าไปในโลกเทพนิยาย

“ตอนนี้ใครใช้ห้องนี้อยู่เหรอ?” นักปรุงน้ำหอมที่เลิกงานแล้วต่างพากันหยุดเดิน พร้อมกับทำการคาดเดา

น้ำหอมเหมือนจะเป็นแค่ผลิตภัณฑ์ทดลอง แต่ผลิตภัณฑ์ทดลองสามารถมีหลายระดับได้ขนาดนี้เลยเหรอ........

ถ้าเป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปอย่างสมบูรณ์ต้องหอมจนน่าทึ่งมากแน่ๆ

พนักงานคนก่อนหน้านี้ไม่มีความรู้เรื่องน้ำหอมเท่าไหร่ เมื่อได้ยินนักปรุงน้ำหอมในบริษัทเอ่ยชื่นชมแบบนี้ ก็แอบสะท้านใจ “ผู้ช่วยแอนกำลังใช้อยู่ค่ะ”

“ผู้ช่วยแอน?”

“ผู้ช่วยแอนที่อ่อยประธานลี่เพื่อหวังขึ้นเตียงกับเขาคนนั้นน่ะเหรอ?”

“ทำไมฉันได้ยินว่าผู้ช่วยแอนอะไรนั่น มีผู้ชายในบริษัทแอบชอบเธอเยอะมากเลยล่ะ”

ชั่วขณะ ทุกคนก็จับกลุ่มเม้าท์กัน

ภายในห้อง สวี่รั่วฉิงที่ทดลองผลิตภัณฑ์สำเร็จ กลับขมวดคิ้วมุ่น

กลิ่นมันไม่เหมือนที่เธอจินตนาการเอาไว้เลย

เธออยากปรุงกลิ่นที่สามารถทำให้คมดมรู้สึกได้ถึงเวลาที่กำลังเดินผ่านไปและช่วงเวลาในอดีต

สวี่รั่วฉิงเก็บโต๊ะทดลองเรียบร้อย ก็หยิบน้ำหอมที่ทำการทดลองเอากลับบ้านไปด้วย

เมื่อเปิดประตูออกมา ก็เห็นหลายคนมายืนอออยู่ตรงนั้น