บทที่ 77 น้ำเสียงของเขาสาก ๆ คันยิก ๆ อยู่ในใจเธอ

พอคุณนายใหญ่ตระกูลลี่ได้ยินคำพูดของลี่ถิงเซิ่งแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาทีหนึ่ง

เมื่อไหร่หลานชายของเธอจะเข้าใจอะไรซะบ้างนะ?

ถ้าหากว่าไม่ชอบยัยเด็กสวี่รั่วยีนั่น ความสุขของทั้งชีวิตก็ต้องมอบไว้ที่ตัวเธอแล้วนะ!

คนของตระกูลลี่ หรือว่าจะไม่มีสิทธิ์เลือกคนที่ตัวเองอยากจะแต่งงานด้วยเลยเหรอ?

ขอแค่ลี่ถิงเซิ่งมีผู้หญิงที่เขาอยากจะแต่งงานด้วยให้ได้เท่านั้น คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ก็กล้าไม่สนใจความคิดเห็นของใครและจะทำให้คนทั้งหมดหุบปากลงด้วย

“ผมไม่มีอารมณ์สนใจผู้หญิง”คำพูดประโยคนี้ คุณนายใหญ่ตระกูลลี่เองก็ไม่รู้ว่าฟังมากี่รอบแล้ว

พอคิดมาถึงตรงนี้ คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ก็หน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้นมา

“ย่าเองก็อยากจะแนะนำเธอเข้าไปในลี่ซื่อกรุ๊ปนะ แต่น่าเสียดาย เด็กสาวเขาได้มีบริษัทอื่นว่าจ้างไปแล้ว! แกไม่มีโอกาสแล้ว!”

ริมฝีปากของลี่ถิงเซิ่งกระตุกขึ้นเล็กน้อย

ที่คุณย่าพูดนี่มันเป็นคำพูดอะไร เขาไม่มีโอกาสแล้วงั้นเหรอ?

อย่างกับว่านักปรุงน้ำหอมคนนั้น เขาจำเป็นจะต้องได้มาให้ได้ยังไงอย่างงั้น

เห็นได้ชัดว่าลี่ถิงเซิ่งไม่ได้เอาคำพูดของคุณนายใหญ่ตระกูลลี่มาใส่ใจเลยสักนิด

ถ้าหากว่าคุณย่าได้ลองดมน้ำหอมของแอนนาแล้วละก็ คาดว่าก็คงจะเป็นเหมือนอย่างกับตัวเอง ที่โดนทำให้ยอมแพ้อย่างแท้จริง ลี่ถิงเซิ่งหรี่ตาลง แล้วกำโทรศัพท์ไว้เบา ๆ แล้วเอ่ยปากพูดขึ้นอย่างด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ อีกครั้ง “คุณย่าให้ความสำคัญต่อเธอขนาดนี้ หรือไม่ลองบอกชื่อเธอมาให้ผมรู้ดีไหมครับ? ถ้าวันไหนที่เธอมาสมัครงานแล้ว ผมก็จะช่วยคุณย่ารั้งเธอเอาไว้ให้”

“ย่าเองก็ไม่ได้ถามชื่อเธอ เพราะเวลากระชั้นชิด แล้วย่าก็ไปที่บ้านแม่แกมาด้วยรอบหนึ่ง ตอนที่กลับมานั้น เด็กสาวเขาก็ได้จากไปแล้ว……”

ลี่ถิงเซิ่ง “……”

เขารู้สึกว่าหมดแรงอย่างลึกซึ้งแล้ว

ผู้ชายที่สามารถเรียกลมสั่งฝนได้ และไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ในโลกธุรกิจ กลับไม่เคยมีความรู้หมดเรี่ยวแรงที่เยอะขนาดนี้มาก่อน

ถ้าจะพูดให้ชัดแล้วละก็ นอกจากสวี่รั่วฉิงแล้ว คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ก็คือผู้หญิงคนที่สองที่เขาพบว่าไม่มีทางทำให้เขารู้สึกโกรธได้เลย

คุณนายใหญ่ตระกูลลี่เป็นเพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือด

แต่สวี่รั่วฉิงถึงแม้ว่าจะทำให้เขาโกรธบ้าง แต่ว่าเก็บไว้ข้างกายตัวเองก็รู้สึกมีความหมายดี

ลี่ถิงเซิ่งพยายามเก็บซ่อนใบหน้าอย่างอ่อนแรง เอามือก่ายหน้าผากแล้วพูด “ได้ แล้วผมจะหาเวลาให้คนลองไปตรวจสอบดูสักหน่อย”

พอคุณนายใหญ่ตระกูลลี่ได้ยิน ก็ดีใจขึ้นมาเลย น้ำเสียงก็ฟังดูดีใจขึ้นมาไม่น้อย “เธอปรุงน้ำหอมที่รักษาอาการนอนไม่หลับให้ย่า ย่าแค่ลองฉีดไปเล็กน้อย ระหว่างทางที่กลับมาก็นอนหลับไปหนึ่งตื่นแล้ว ถ้าหากว่าสามารถตามหาเจอละก็ ให้เธอช่วยแกปรุงด้วยสักขวด ไม่แน่อาจจะแก้ไขอาการนอนไม่หลับของแกให้ดีขึ้นได้ก็ได้”

“เหรอครับ?” น้ำเสียงของลี่ถิงเซิ่งเรียบเฉย

สามารถช่วยอาการนอนไม่หลับของคุณย่าได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่าคงจะไม่มีใครสามารถปรุงน้ำหอมที่เหมาะสมกับเขาได้เท่ากับที่ผู้หญิงอย่างแอนนาปรุงอีกแล้ว

ลี่ถิงเซิ่งลืมตาขึ้นมา แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมา แล้วก้มลงหน้าจิบวิสกี้ที่เย็นชื่นใจคำหนึ่ง

แล้วดับกระหายลำคอที่แห้งผากเล็กน้อย

“นั่นคงไม่ต้องแล้ว ผมพอใจกับนักปรุงน้ำหอมที่ตัวเองใช้อยู่ตอนนี้มากแล้วครับ”

“ใช่แอนนาหรือเปล่า?” คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ถามขึ้น

ลี่ถิงเซิ่งตอบ“อืม”ไปเบา ๆ คำหนึ่ง “น้ำหอมที่เธอปรุงออกมาสามารถผ่อนคลายอาการนอนไม่หลับของผมได้ครับ”

พอคุณนายใหญ่ตระกูลลี่ได้ฟัง ในใจก็ตื่นเต้นขึ้นมา

ที่เธอเห็นด้วยกับเรื่องแต่งงานของสวี่รั่วยีและลี่ถิงเซิ่งนั้น ก็เป็นเพราะว่าน้ำหอมของสวี่รั่วยีมีผลดีมากในผ่อนคลายอาการนอนไม่หลับของลี่ถิงเซิ่ง

ใครจะมารับประกันได้ว่าแอนนาจะไม่ใช่สวี่รั่วยีคนที่สองล่ะ?

ถึงแม้ว่าจากคำพูดของคุณนายลี่แล้วคุณนายใหญ่ตระกูลลี่จะแสดงท่าทีว่ารอดูไปก่อน แต่ว่าถ้าแอนนาเป็นสวี่รั่วยีคนที่สอง เธอก็จะต้องช่วยหลานของตัวเองดู ๆ ไว้หน่อย

แต่ฟังจากน้ำเสียงของลี่ถิ่งเซิ่งแล้ว เหมือนกับว่าชื่นชมในตัวแอนนาเป็นอย่างมาก

คุณนายใหญ่ตระกูลลี่ข้ามหัวข้อสนทนานี้ไปอย่างเรียบง่าย “หาเวลาว่าง ๆ มาให้ย่าเจอกับแอนนาคนนี้หน่อยซิ พอดีเลยย่าก็อยากจะให้เธอช่วยย่าปรุงน้ำหอมสักขวดหนึ่ง”

ลี่ถิงเซิ่งยิ้มเล็กน้อย “ในส่วนนี้คุณย่าวางใจได้ ผมได้ให้เธอช่วยคุณย่าปรุงน้ำหอมไว้แล้ว”

พอคุณนายใหญ่ตระกูลลี่เห็นว่าเป็นเช่นนี้แล้ว ก็ไม่อยากจะเร่งอะไรมาก จึงได้แต่พูดคุยเรื่องอื่นกับลี่ถิงเซิ่งไปสักพัก แล้วค่อยวางสายไป

ชายหนุ่มวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ แล้วยกแก้วขึ้นดื่มวิสกี้ที่อยู่ในแก้วจนหมดไปแล้ว ถึงได้ค่อยพิงกลับไปที่โซฟาอีกครั้ง แล้วก็เอานิ้วมือเคาะแป้นพิมพ์ขึ้นมาเบา ๆ

ผ่านไปสิบกว่านาที เขาถึงเพิ่งนึกอะไรออก แล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วส่งข้อความเสียงข้อความหนึ่งไปให้สวี่รั่วฉิงอย่างพบเห็นได้น้อย