บทที่ 95 คุณกล้าเอาเรื่องเมื่อหกปีก่อนมาข่มขู่ผมหรือ

บทที่ 95 คุณกล้าเอาเรื่องเมื่อหกปีก่อนมาข่มขู่ผมหรือ

สวี่รั่วยีพูดพลาง ร้องไห้โฮ

น้ำตาไหลพราก ดวงตาแดงก่ำ น่าเวทนา น่าสงสารเหลือเกิน

เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น พลางปาดน้ำตา “ตอนนี้หน้ายังบวมอยู่เลย เพราะผู้ช่วยของคุณตบ...ฉันไม่เคยถูกทำขนาดนี้ แม้แต่พ่อแม่ยังไม่เคยตบฉันอย่างนี้ แอนนาเป็นแค่ผู้ช่วย กล้าดียังไงมาตบฉัน”

สวี่รั่วยียิ่งพูดยิ่งน้อยใจ ยิ่งพูดยิ่งรับไม่ได้ สุดท้ายสองมือกุมใบหน้า ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ไหล่บอบบางโยกคลอน หลี่อานถึงกับทนดูต่อไปไม่ไหว

“ประธานลี่ เอ่อ...” หลี่อานกดเสียงต่ำ กลัวสวี่รั่วยีได้ยิน “จะโทรไปถามแอนนามั้ยครับ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ คุณสวี่ไม่ว่าจะยังไงก็คือคู่หมั้นของประธานลี่ ถ้ารู้ไปถึงหูคุณนายสวี่ คุณจะอธิบายกับคุณนายสวี่และคุณนายลี่ยังไง”

หลี่อานติดตามลี่ถิงเซิ่งมาหลายปี รู้ดีคุณนายลี่ชอบสวี่รั่วยีมากแค่ไหน เห็นเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ คนหนึ่ง

แถมก่อนหน้านี้คุณนายลี่ยังตั้งใจเรียกแอนนาไปบ้านตระกูลลี่ดูหมิ่นอีกด้วย ไม่ต้องคิดก็รู้คุณนายลี่ไม่ชอบแอนนามากแค่ไหน

ถ้าข่าวแอนนารังแกสวี่รั่วยีรู้ไปถึงหูคุณนายลี่ เกรงว่าคุณนายลี่จะทำให้ประธานลี่ไม่สบายใจอีก

ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพบุตรของลี่ถิงเซิ่งนิ่งสุขุมไม่หวั่นไหว ดวงตาดำขลับลึกลับมีแววเคร่งขรึม

เมื่อได้ยินสวี่รั่วยีร้องเรียนทั้งน้ำตาและคำแนะนำของหลี่อาน ไม่ขมวดคิ้วสักนิด เหมือนเรื่องทั่วไปที่เห็นจนเคยชินแล้ว “แอนนาทำร้ายคุณ ทำไม ขอเหตุผล”

คำพูดเยือกเย็นของเขาทำให้หลี่อานอดที่จะหนาวสั่นไม่ได้

สวี่รั่วยีถึงอย่างไรก็เป็นคู่หมั้นของลี่ถิงเซิ่ง

สวี่รั่วยีถูกตบ ก็เหมือนกับลี่ถิงเซิ่งถูกตบหน้า

หรือว่าประธานลี่แคร์แอนนาขนาดนั้น ไม่สนใจแอนนาฉีกหน้าเขาสักนิด

หลี่อานไม่กล้าเชื่อการสรุปของตัวเอง

สวี่รั่วยีเงยหน้ามอง ดวงตาบวมแดงสองข้าง มีความรู้สึกอ่อนแอ

“วันนี้ฉันชอบกระเป๋าใบหนึ่ง อยากจะซื้อ ไม่รู้เพื่อนของแอนนาใช้วิธีไหน ทำให้ร้านแบรนด์เนมนั่นปฏิเสธขายให้ฉัน ฉันโมโหก็เลยพูดจาไม่น่าฟังออกไป แต่เธอกล้าดียังไงตบฉัน! พ่อแม่ยังไม่เคยตบฉัน เธอเป็นแค่ผู้ช่วย มีสิทธิ์อะไรสั่งสอนฉัน”

หลี่อานเงียบกริบ

ครู่ใหญ่เขาหันมา รู้สึกช่วยไม่ได้

คุณสวี่ถูกสั่งสอน สมน้ำหน้า

“คุณอยากให้ผมช่วยสั่งสอนคืนงั้นหรือ” ลี่ถิงเซิ่งสีหน้าเฉยเมย สองมือกอดอกสบายๆ “ขอโทษที ผมไม่เคยตบผู้หญิง คงช่วยไม่ได้”

“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณช่วยฉันตบเธอ!” สวี่รั่วยีเห็นลี่ถิงเซิ่งยังยอมสนทนากับตัวเอง รีบพูดต่อ “เธอเป็นลูกน้องคุณ คุณช่วยอบรมแทนฉันก็สมควรหรือเปล่า! ไม่อย่างนั้นลูกน้องรังแกคู่หมั้นของคุณ ข่าวแพร่ไปจะน่าเกลียดขนาดไหน!”

สวี่รั่วยีพูดจามีเหตุมีผล

ในใจลึกๆ เธอมั่นใจมากลี่ถิงเซิ่งจะต้องตอบรับเงื่อนไขของตัวเอง

ถ้าหากคนอื่นรู้ลี่ถิงเซิ่งแม้แต่คู่หมั้นยังปกป้องไม่ได้ ข่าวลือซุบซิบไม่ใช่จะหยุดได้ในทันที

ต่อให้ลี่ซื่อกรุ๊ปมีทีมประชาสัมพันธ์ที่ดีที่สุดในเมืองหลินชวนก็ตาม

ลี่ถิงเซิ่งได้ยินสวี่รั่วยีพูดอย่างนั้น ก็ยิ้มเยาะ

สวี่รั่วยีทำให้สิ่งที่คุณนายพร่ำสวี่สั่งสอนสูญเปล่า

“สวี่รั่วยีคุณลองพูดสิคุณดูถูกเธอต่อหน้าคนอื่นถูกสั่งสอนก็เลยอึดอัดใจ หรือผมปกป้องคุณไม่ได้ก็เลยอึดอัดใจมากกว่า”