ตอนที่ 97
บทที่ 97 โธ่ แอนนาถูกประธานลี่เล่นงานอีกแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 97 โธ่ แอนนาถูกประธานลี่เล่นงานอีกแล้ว
หลังจากสวี่รั่วฉิงรับสายของหลี่อาน เพียงแต่แต่งหน้าง่ายๆ ใบหน้าเรียบๆ ไม่มีสีสันเหมือนปกติ
ใบหน้ารูปไข่ขาวนวลไร้ร่องรอยอารมณ์มากมาย สวี่รั่วฉิงเหมือนจะเดาได้ลี่ถิงเซิ่งจะต้องให้เธอขอโทษ ดวงตาดำขลับใสกระจ่างมองชายหนุ่มตรงหน้าจริงจัง
ครู่ใหญ่ เธอเม้มริมฝีปากเบาๆ ยิ้มนิดๆ
หลี่อานอึ้งกิมกี่
ผู้ช่วยแอนทำอะไร
ในเมื่อแต่แรกประธานลี่ไม่อยากไล่เธอออก ให้สวี่รั่วยีขอโทษยอมอ่อนข้อหน่อยไม่ดีหรือไง!
หลี่อานที่ยืนอยู่หลังลี่ถิงเซิ่งส่งสายตาให้สวี่รั่วฉิง หวังว่าหญิงสาวจะไม่ดื้อดึงเกินไป ฉลาดหน่อย
ต่างกับหลี่อาน สวี่รั่วยีนั่งสบายๆ ที่โซฟา
เพราะเธอหวังให้สวี่รั่วฉิงไสหัวออกไป ไปจากลี่ซื่อกรุ๊ปตลอดกาลอยู่แล้ว
“ก็ได้” เสียงสวี่รั่วยีอ่อนหวาน พูดขึ้นทำลายความเงียบ “ฉันไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อย ถ้าคุณแอนนาอยากจะลาออกให้ได้ ฉันก็รับได้ ถึงแม้ฉันจะจำเรื่องที่แอนนาตบฉันตลอดไป ฉันขอร้องให้เธอไปจากเมืองหลินชวนซะ ไปหางานทำที่อื่นเถอะ ถ้าเธอยังอยู่เมืองหลินชวน อย่าได้คิดจะมีที่ยืนในวงการน้ำหอมอีก”
ในใจสวี่รั่วยีแอบดีใจ ความดีใจบนใบหน้าปิดไม่มิด
เธอพูดจบ ก็กลับไปนั่งที่โซฟา หยิบชาดำที่หลี่อานเพิ่งชงมาให้ จิบชาท่าทางสง่างาม
สวี่รั่วยีกลับไปเป็นคุณหนูอ่อนหวานอีกครั้ง
สวี่รั่วฉิงทำเหมือนไม่ได้ยินที่สวี่รั่วยียั่วยุ
คนที่จะตัดสินใจให้เธอไปหรืออยู่มีเพียงแค่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนเดียวเท่านั้น
แม้ว่าการออกจากลี่ซื่อกรุ๊ป เธอจะรู้สึกเสียดายไม่น้อย
ในเมื่อลี่ซื่อกรุ๊ปเป็นเพียงไม่กี่บริษัทที่เคารพเธอเต็มที่ ไม่แก้ไขเครื่องหอมของเธอโดยพลการ
ลี่ถิงเซิ่งก็ให้อิสระและความเคารพเธอมากทีเดียว
สวี่รั่วฉิงคิดถึงตรงนี้ ดวงตาที่เปล่งประกาย ก็มีแววเสียดายฉายทับ
ถ้าหากคิดได้เร็วกว่านี้ลี่ถิงเซิ่งคือคนที่เธอช่วยชีวิตเมื่อหกปีก่อน บางทีอาจจะหาโอกาสที่เหมาะสม พูดเรื่องราวทุกอย่างออกไป สถานการณ์อาจจะตรงข้ามกับตอนนี้
ลี่ถิงเซิ่งเม้มริมฝีปากบางแน่น
แววตาเฉียบคมกวาดตามองสวี่รั่วฉิง พูดเสียงเย็น “ใครให้สิทธิ์คุณ ลาออกตามใจชอบ”
สวี่รั่วฉิงได้สติ ดวงตาเบิกโต
“ประธานลี่ ตอนที่เราเซ็นสัญญา...”
“สัญญาหรือ” น้ำเสียงลี่ถิงเซิ่งแฝงด้วยความไม่พอใจและหมดความอดทน
หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนฉลาดเฉลียวมาก
ปกติมักจะตามความคิดเขาได้เร็วมาก กระทั่งมองทะลุแผนที่เขาวางไว้
ลี่ถิงเซิ่งชื่นชมหญิงสาวแสนฉลาดมาตลอด แต่เขาไม่ชอบหญิงสาวฉลาดที่ทำตัวงี่เง่า โดยเฉพาะตะแบงงี่เง่า
ดวงตาลี่ถิงเซิ่งเย็นเยือก หรี่ตา ระงับความหงุดหงิดและไม่พอใจไว้ข้างใน
ไม่รู้เพราะอะไร หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าถึงดื้อดึงยอมลาออกไม่ยอมขอโทษ ทำให้เขาที่ไม่สามารถควบคุมให้เธออยู่กับเขาได้รู้สึกไม่พอใจ
“ใครกันเป็นคนเคยให้คำมั่นสัญญาจะพาลี่ซื่อกรุ๊ปขึ้นไปเป็นน้ำหอมระดับโลก หืม”
“เอ่อ...ฉันเองค่ะ” สวี่รั่วฉิงกะพริบตา “แต่ประธานลี่ ฉันทำให้ ซิลวี่กรุ๊ปร่วมงานกับลี่ซื่อกรุ๊ปแล้ว ทำไมคุณให้ฉันลาออกไม่ได้ เผด็จการเกินไปหรือเปล่า! สัญญาเขียนชัดๆ...”
ลี่ถิงเซิ่งเหล่ตานิดหนึ่ง “หลี่อาน เอาสัญญาให้เธอดูหน่อย”
หลี่อาน “ครับ”
ไม่กี่นาทีต่อมา หลี่อานหอบเอกสารกลับมาที่ห้อง หยิบสัญญาออกมาชุดหนึ่ง ยื่นให้สวี่รั่วฉิง
“ผู้ช่วยแอน นี่คือสัญญาที่คุณเซ็นตอนนั้น”
หลี่อานมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเสียดาย