บทที่129 ฝันลมๆแล้งๆ

สวี่รั่วฉิงปิดใบหน้าตัวเอง เอ่ยปากพูดอย่างซึมเศร้า “ประธานลี่ คุณทำเป็นไม่เห็นแล้วกัน.....”

มุมปากของลี่ถิงเซิ่งโค้งรอยยิ้มขึ้น

หญิงสาวในตอนนี้ดูเหมือนกระรอกน้อยที่ถูกจับได้ว่าขโมยลูกสนกิน อุ้งเท้าเล็กๆสองข้างปิดตาไว้

“กลุ่มคนข้างนอกนั่น ให้เวลาเธอแก้ปัญหาสามวัน ทำได้ไหม?” ริมฝีปากบางของลี่ถิงเซิ่งขยับเล็กน้อย น้ำเสียงต่ำนิ่งไม่แยแสดังเข้าไปในหูของสวี่รั่วฉิง

“วันเดียวก็พอแล้ว”

แต่เดิมคือเพราะชอบเธอ แต่แฟนคลับกลุ่มสนับสนุนพวกนั้นมีผลกระทบต่อชีวิตของสวี่รั่วฉิง

ไม่กี่วันนี้เธอไม่กล้าไปรับสวี่อี้ฝานสวี่อี้หานที่โรงเรียนกลับบ้านอย่างง่ายๆ กลัวว่าจะเปิดเผยโรงเรียนของเด็กทั้งสอง แล้วยังที่อยู่คอนโดของตัวเอง

วันเดียว? คิ้วที่หล่อเหลาของลี่ถิงเซิ่งเลิกขึ้นเล็กน้อย

“แล้วจะรอดู”

......

ในเมื่อลั่นคำพูดออกไป ก็จะต้องดำเนินการให้ได้ ไม่อย่างนั้นลิ้นพิษของลี่ถิงเซิ่ง ไม่รู้ว่าจะทำร้ายเธอยังไง สวี่รั่วฉิงย้ายของขวัญของแฟนคลับลงมาจากรถ วางไว้ในรถเข็น

“ก็โอเว่อร์เกินไปหรือเปล่า......” สวี่อี้ฝานที่ยังคงอยู่ในวันเก่ามองไปที่ของขวัญหนึ่งคันรถ อดไม่ได้ที่จะถถอนหายใจ แฟนคลับพวกนั้นบ้าคลั่งน่ากลัวเกินไปแล้ว

แค่เห็นรูปหม่ามี๊ไม่กี่รูป เกี่ยวกันหรอ?

แม้ว่าหน้าตาของหม่ามี๊ในสายตาเขาคือผู้หญิงที่สวยที่สุดบนโลกนี้

สวี่รั่วฉิงเข็นรถเข็นกลับไปถึงบ้าน วางของขวัญเหล่านั้นไว้ในห้องนั่งเล่นด้วยความปวดหัว หลังจากจัดวางเรียบร้อยแล้ว ก็ถ่ายรูปสองสามรูป

สวี่อี้ฝานไม่เข้าใจ หม่ามี๊จะทำอะไร?

หลังจากสวี่รั่วฉิงถ่ายรูปเสร็จแล้ว ก็ย้ายของขวัญกองเท่าภูเขาไปที่ห้องเก็บของในคอนโดจากนั่งกลับมาที่ห้องนั่งเล่น กดเบอร์โทรศัพท์

“รบกวนนายดึกขนาดนี้ต้องขอโทษด้วย วันนี้ตอนบ่ายฉันสมัครบัญชีไป รบกวนนายช่วยตรวจดูทีว่าที่สมัครไปได้ผลหรือยัง?”

หลี่อานยังอยู่ที่ออฟฟิศ เขาเหลือบมองลี่ถิงเซิ่งที่ยังทำงานอยู่ ก็ออกจากห้องไปอย่างไร้เสียง พูดเสียงต่ำ “มีผลแล้ว บัญชีนั้นเธอใช้ได้เลย”

“พรุ่งนี้เลี้ยงข้าวนาย!”

“อย่าเลยอย่าเลย ถ้าเธอเลี้ยงข้าวฉัน ฉันไม่รู้ประธานลี่จะว่ายังไง” หลี่อาบรีบปฏิเสธ

เขาถือได้ว่าค้นพบแล้ว ว่าหลายครั้งที่ประธานลี่ไม่พอใจล้วนเกี่ยวข้องกับผู้ช่วยแอน

เพียงแค่มีเพศตรงข้ามมาสัมผัสกับผู้ช่วยแอน กลิ่นเปรี้ยวบนตัวประธานลี่ก็ไม่สามารถปกปิดได้

ถ้าให้ประธานลี่รู้ว่าแอนนาเลี้ยงข้าวเขาคนเดียว เกรงว่าชามข้าวเหล็กของเขาจะไม่มีเข้าจริงๆ!

สวี่รั่วฉิงไม่ได้ดิ้นรน เธอยังมีเรื่องต้องทำ จึงไม่ยืนกรานต่อ “ได้ ถ้าในอนาคตแฟนนายชอบน้ำหอม ฉันจะปรุงให้นายฟรีๆ เป็นไง?”

“อันนี้มีได้” ทั่วทั้งบริษัทต่างรู้ว่าการปรุงน้ำหอมของแอนนาอยู่ในระดับต้นๆ ได้รับน้ำหอมของเธอ หลี่อานก็ทึ่ง

หลี่อานวางสาย กลับเข้าไปในออฟฟิศ

ลี่ถิงเซิ่งวางปากกาในมือลง เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “สายของแอนนา?”

หลี่อาน “......”

ประธานลี่คุณคงไม่ได้ติดเครื่องดักฟังไว้บนตัวผมใช่ไหม เดาออกได้ยังไง?

หลี่อานดึงมุมปาก พูดถึงเรื่องที่สวี่รั่วฉิงไหว้วานเขาให้ลี่ถิงเซิ่งฟังหนึ่งรอบ

“อ๋อ? ดังนั้นเธอเลยจะเลี้ยงข้าวนาย?” ลี่ถิงเซิ่งยกมุมปากขึ้น เอ่ยปากถามอย่างไม่แยแส

หลี่อานรีบโบกมือ “ประธานลี่ ผมปฏิเสธไปแล้วครับ!”

เขารู้อยู่แล้วว่าประธานลี่สนใจแอนนา ทำไมจะต้องทำเรื่องที่ทำให้ประธานลี่ไม่มีความสุขด้วยล่ะ!

ใครจะรู้ว่าลี่ถิงเซิ่งจะเหลือบมองเขาอย่างน่าแปลกใจ “ไม่ต้องปฏิเสธ บอกเธอว่านายเปลี่ยนใจแล้ว”

หลี่อาน “???”