บทที่157 มีเพียงเธอถึงกล้าไปดึกเนคไทของเขา

มีคนเห็นสวี่รั่วฉิงเข้ามา ได้บอกเป็นนัยให้พวกผู้บริหารชั้นสูงที่กำลังกระซิบคุยกันรู้ว่าเธอเข้ามาแล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่าผู้บริหารชั้นสูงเหล่านี้ที่กำลังกระซิบคุยกันอยู่คงไม่ยังรู้ว่าเพื่อนร่วมงานที่กำลังบอกเป็นนัยให้เขา แถมยังถามเขาว่า: “นายยักคิ้วปลิ้นตาทำอะไร?”

ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วยพวกเขา แต่ตัวเองยังไม่มีสายตาที่บอกเป็นนัยเลย พระเจ้าก็ช่วยไม่ได้นะ

สวี่รั่วฉิงหรี่ตายิ้มเสียงที่ใสและไพเราะ: “ผู้นำทุกท่านพูดเกินไปแล้ว ถ้าสงสัยเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของประธานลี่ ไม่ลองถามไปเจ้าตัวดูเองละ”

ผู้บริหารชั้นสูงตัวแข็งทื่อทันที

ต้องรู้ว่าตอนนี้สวี่รั่วฉิงเป็นคนที่ลี่ถิงเซิ่งให้ความสนใจมากที่สุด ไม่เพียงหน้าตา เธอยังเป็นคนที่มีความสามารถอีกด้วย เธอเป็นคนระดับต้นๆของบริษัทเลยนะ

ในห้องประชุมมีผู้คนมากมายมีคนบางคนตบไปที่หน้าอกของตัวเอง สิ่งที่สวี่รั่วฉิงทำได้ ถ้าเป็นพวกเขาก็สามารถทำได้?

ไม่มีใครกล้าที่จะรับประกัน

ไม่งั้นคงไม่มีเรื่องที่สวี่รั่วฉิงไปเจรจากับผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องหอมที่ยุโรปด้วยตัวเองหรอก

ผู้บริหารชั้นสูงที่เคยมีความเห็นกับสวี่รั่วฉิง ตอนนี้เขาไม่กล้าที่จะแสดงความคิดเห็นอะไรกับเธออีกเลย

“ความจริงก็คือผู้ช่วยแอนนี่เอง” ผู้บริหารชั้นสูงหนึ่งในนั้นในใจก็ยังไม่พอใจสวี่รั่วฉิง

ผู้หญิงที่ใช้หน้าตาเพื่อแลกกับตำแหน่ง จะมีเหตุผลอะไรถึงสามารถอยู่ห้องประชุมเดียวกับหัวกะทิที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังอย่างพวกเขา

เขาตั้งใจเรียกว่า “ผู้ช่วยแอน” ไม่ใช่ “ผู้ดูแลแอน” เห็นได้ชัดเจนว่าเขาดูถูกสวี่รั่วฉิงอย่างชัดเจน

สวี่รั่วฉิงก็ไม่ได้ร้อนตัวอะไร เธอก็แค่หรี่ตายิ้มก้มหน้ามองผู้ชายคนที่พูดว่าเธอ

มีรูปร่างหน้าตาเหมือนคนอายุสามสิบเจ็ดสามสิบแปด แต่หน้าแต่งกายก็ดูไม่เลว แต่น่าเสียดายที่ในแววตาเขามีเพียงความอยากหนีจากโลกและปัญหา

“ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าคุณจะเรียกฉันว่าอะไร” ริมฝีปากที่แดงสดของสวี่รั่วฉิงได้ขยับ และพูดคำพูดที่ทำให้พวกผู้บริหารชั้นสูงก้มหน้า: “อย่างน้อยฉันก็ทำในสิ่งที่พวกคุณทำไม่ได้ ถ้าเป็นเพราะว่าฉันหาซื้อเครื่องหอมได้แล้วมาอิจฉาฉัน ฉันจะไม่สนใจเลยเพราะคนที่มีความสามารถจะไม่กลัวว่าคนรอบข้างจะมองอย่างไงกับตัวเอง คนที่ไร้ความสามารถก็จะกีดกันทางเพศ คุณว่าถูกมั้ยผู้จัดการหวาง？”

ผู้บริหารชั้นสูงที่แซ่หวังหน้าแดงขึ้นมาทันที

“คุณ คุณ.....” พูดเกือบครึ่งวันสุดท้ายก็ไม่มีคำพูดไหนที่เด็ดขาดเลย

สวี่รั่วฉิงมองปราดไปหาเขาอย่างเยือกเย็น ถือเอกสารเดินไปที่โต๊ะที่มีป้ายชื่อของตัวเอง ทิ้งผู้บริหารที่เหลืออ้าปากค้างอึ้งอยู่กับที่

ชั่งเป็นผู้หญิงที่ปากดีมากเลย

สวี่รั่วฉิงนั่งอยู่ที่นั่งตัวเอง สีหน้าที่สงบเหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องเมื่อกี้

วิธีที่จะทำให้พวกเขาหุบปากได้ มีวิธีเดียวก็คือทำโครงการให้ดีกว่าที่พวกเขาทำ

ทำให้พวกเขาอ้าปากอึ้งอย่างสิ้นเชิงไปเลย

แววตาที่มืดมนของลี่ถิงเซิ่งที่กำลังมองเธออยู่ได้หันไปมองทางอื่น เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นที่มุมห้องประชุม เขาเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย

เขามองสีหน้าที่เธอยิ้มอย่างได้ใจ เธอที่กำลังประชันกับพวก อาวุโสที่ทำงานอยู่ที่บริษัทมานาน

เธอไม่แพ้คนพวกนี้เลย ริมฝีปากของลี่ถิงเซิ่งปรากฏรอยยิ้มที่มีอะไรแอบแฝงอยู่

นิ้วมือของเขาไปจี้ที่โต๊ะ: “เริ่มประชุม”

สายตาของทุกคนมองไปที่ลี่ถิงเซิ่ง

หลี่อานแจกเอกสารการประชุมให้กับทุกคน

เมื่อทุกคนได้อ่านเอกสารนี้ ใจของพวกเขาเริ่มร้อนรนตื่นเต้นขึ้นมา

สวี่ซื่อกรุ๊ปช่างทุ่มเทจริงๆ เพียงแค่ไม่กี่วันก็ใช้ช่องโหว่ที่ทางลี่ซื้อกรุ๊ปกำลังขาดแคลนเครื่องหอมอยู่นั้น ไปทำการขายขยายขอบเขตไปทั่วประเทศ แถมยังโฆษณาบนบล็อกเกอร์อีกหลายบล็อกเกอร์เลย

ยอดขายตอนนี้อาจจะทะลุสิบล้านไปแล้ว

ใช้เวลาเพียงสามวัน น้ำหอมใหม่ของสวี่ซื่อกรุ๊ปทำยอดขายกว่าล้านหยวนไปแล้ว

มีเพียงสวี่รั่วฉิงที่เมื่อดูรายงานจบ ก็เอาเอกสารวางไว้ข้างๆริมฝีปากเอียงขึ้นมา

ลี่ถิงเซิ่งที่ให้เธอมาร่วมประชุมครั้งนี้ด้วยก็หมายความว่า คุณภาพสินค้าของสวี่ซื่อเป็นเรื่องที่ไม่น่ากังวลเลย