บทที่164 ออดอ้อนประธานลี่หน่อย

ชายวัยกลางคนในภาพถ่าย แตกต่างจากสไตล์การวาดภาพที่ปรากฏในนิตยสารเศรษฐกิจมาก

ในแววตาที่เขามองหญิงสาว เต็มไปด้วยความรักใคร่อย่างเห็นได้ชัด

ใบหน้าที่เย็นชาของสวี่รั่วยีเมื่อครู่ดีขึ้นเล็กน้อยและความโค้งของริมฝีปากของเธอก็ยกขึ้น

ประธานซูซื่อกรุ๊ปมีลูกสาวตั้งนานแล้ว และลูกสาวอายุพอๆกับแอนนา ดังนั้นแววตาที่เขามองแอนนา จึงไม่ใช่พ่อมองลูกสาวอย่างแน่นอน งั้นก็เท่ากับว่าแบบผู้ชายมองผู้หญิงแล้ว

ในรูปถ่าย คุณผู้ชายซูกับสวี่รั่วฉิงระหว่างที่สบตากัน สวี่รั่วยีจำได้อย่างลึกซึ้ง

เธอพอใจกับหลักฐานนี้มาก ขอแค่หาโอกาสที่เหมาะสมได้ จะให้ลี่ถิงเซิ่งเห็นว่าแอนนาอยู่กับประธานซูซื่อกรุ๊ปด้วยตัวเอง ถึงเวลานั้นเธอไม่ต้องทำอะไร ก็จะสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้โคยไม่ต้องเหนื่อย

สวี่รั่วยีวางรูปถ่ายไว้ข้างๆ และยิ้มด้วยความพึงพอใจ

เธอเหลือบมองเลขาของเธอ ยื่นมือออก

เลขาเข้าใจเจตนาของสวี่รั่วยีทันที รีบยื่นปากกาเซ็นชื่อและยังมีสมุดเช็ดให้สวี่รั่วยี

สวี่รั่วยีเปิดสมุดเช็ค เซ็นจำนวนยอดเงินและชื่อของเธอลงบนเช็ค ฉีกมันออกแล้ววางลงบนโต๊ะ "ดีมาก ฉันพอใจกับผลงานของคุณในครั้งนี้มาก หลายวันนี้ช่วยฉันเฝ้าติดตามประธานซูซื่อกรุ๊ปโรมแรมข้างล่างอย่างใกล้ชิด ถ้าหากพบเจอแอนนา ไม่ว่าต้องใช้จ่ายเท่าไหร่ก็ต้องถ่ายรูปของ2คนให้ฉัน เข้าใจไหม?”

พี่ใหญ่ที่รับผิดชอบแอบถ่ายรูปหยิบเช็คขึ้นมาดู นับเลขศูนย์หลายตัว แล้วดีใจมาก คราวนี้รวยแล้ว

เขาเก็บเช็คอย่างระมัดระวัง "ไม่มีปัญหาคุณหนูสวี่ไม่ต้องกังวลวางใจเถอะ"

“ถ้าแอนนาเข้าไปในห้องของเขา คุณต้องถ่ายรูปให้ฉัน!” สวี่รั่วยีเน้น

ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ขอแค่แอนนาเข้าไปในห้อง ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถล้างมลทินนี้ได้

“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วครับ คุณหนูสวี่วางใจเถอะ” ชายคนนั้นสัญญา “พวกเราแอบถ่ายมาหลายปีแล้ว และร่วมมือกับคุณมาตั้งหลายครั้งแล้ว ท่านยังไม่เชื่อใจในความสามารถของพวกเราเหรอครับ?แม้กระทั่งเรื่องที่เข้าห้อง..."

รอยยิ้มแปลกๆปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายผู้นั้น “คุณหนูสวี่ผมเห็นแก่ที่ท่านเป็นนายจ้างเก่าแก่ของพวกเรา ผมจะให้เคล็ดลับแก่คุณ ถ้าหากแอนนาเข้าไปในห้องของประธานซูจริงๆ ท่านก็ลองแอบเผยเลขที่ห้องให้ประธานลี่ก็ได้ เรื่องต่อจากนั้นไม่ต้องให้ผมพูดแล้วมั้ง?”

แววตาของสี่รั่วยีส่องประกายแวววาว

เธอหึอย่างเย็นชา และมองไปที่ชายคนนั้นอย่างเยือกเย็น "คุณนี่โหดเหี้ยมกว่าฉันเยอะเลยนะ?”

“อย่างท่านไม่ใช่โหดเหี้ยม ท่านกำลังปกป้องสิทธิและผลประโยชน์ที่ถูกต้องของตัวเองไม่ใช่เหรอครับ” ผู้ชายอยู่ในแวดวงนี้มาหลายปี คุ้นเคยกับวิธีการของผู้หญิงที่ร่ำรวย และรู้วิธีที่จะทำให้พวกเขาพอใจ

สวี่รั่วยียิ้ม “ฉันจะทำยังไง ไม่จำเป็นต้องให้คุณมาสอน หลายวันนี้คุณก็เฝ้าติดตามคนที่ฉันให้พวกคุณติดตามอย่างซื่อสัตย์แล้วกัน ถ้าหากสามารถถ่ายรูปที่ฉันต้องการ แน่นอนพวกคุณจะได้เงินตามที่อยากได้"

พูดจบ สวี่รั่วยีก็เรียกเลขาส่งแขก หลังจากที่คนกลุ่มนั้นออกไปแล้ว สวี่รั่วยีก็เก็บรูปภาพให้เรียบร้อย เก็บไว้ในตู้นิรภัย แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของพ่อตัวเอง

เธอไม่ได้เคาะประตู เธอผลักประตูสำนักงานโดยตรง

“คุณพ่อ มะรืนนี้พ่อจะเข้าร่วมการประชุมฟอรั่มเศรษฐกิจที่เมืองหลินชวนใช่มั้ยคะ?” เสียงหวานๆของสวี่รั่วยี ทำให้คุณสวี่ วางงานของเขาโดยไม่รู้ตัว

เพราะว่าน้ำหอมของสวี่รั่วฉิงขายได้ดีมาก ทำให้นโยบายการขายและการตลาดของสวี่ซื่อกรุ๊ปกระทบอีกครั้ง คุณสวี่ในฐานะที่เป็นประธานของบริษัท ก็อดไม่ได้ที่จะอารมณ์เสีย

ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่รั่วยีเขาก็คงไม่ประมาทที่จะตีแบรนด์น้ำหอมออกสู่การตลาด

ยังไงสวี่รั่วยีก็เป็นลูกสาวแท้ๆของเขาเอง ไม่ว่าคุณสวี่ จะโกรธแค่ไหนก็ไม่สามารถลงที่ลูกสาว ได้แต่ระบายความโกรธไปยังแผนกอื่นๆเท่านั้น

“ทำไม เธออยากไปด้วยเหรอ” คุณสวี่ถอดแว่นตาลงวางไว้ข้างๆ มองสวี่รัวยีที่นั่งอยู่บนโซฟากำลังออดอ้อนตัวเอง เขาขมวดคิ้ว “พ่อจำได้ว่าเธอไม่เคยชอบงานแบบนี้มาก่อน ไม่ใช่เหรอ ?”

สวี่รั่วยีทำตายิ้มและพูดว่า "เมื่อก่อนฉันอยากไปกับถิงเซิ่งนี่ แต่เขาไม่เคยพาฉันไป ครั้งนี้ฉันคิดและเข้าใจแล้ว ถึงแม้ฉันจะชอบถิงเซิ่งแค่ไหน ฉันก็เป็นคนของตระกูลสวี่ ทุกอย่างยังคงต้องยืนอยู่บนจุดยืนของตระกูลสวี่เรา ดังนั้นครั้งนี้ ฉันอยากไปกับพ่อ เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติม ได้ไหมคะ?” เมื่อคุณสวี่ได้ยินเช่นนี้ ก็พอใจเป็นอย่างมาก

สวี่รั่วยีถูกเขาและคุณนายสวี่ตามใจตั้งแต่เด็กจนเสียนิสัย ทุ่มเทแรงใจไปที่ตัวลี่ถิงเซิ่งจนหมด

ครั้งนี้รู้เรื่องขึ้นเยอะ ถึงกับเห็นแก่ผลประโยชน์ของตระกูลสวี่ด้วย