บทที่215 ความน่าหลงใหลคลั่งไคล้ของแอนนา เป็นของฉันได้คนเดียวเท่านั้น

ลี่ถิงเซิ่งปรายตาลง พร้อมเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมา

หลังจากที่กลับมาถึงห้องทำงาน เขาก็ถอดเสื้อสูทออก ตอนนี้สวมแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวเพียงตัวเดียว นั่นยิ่งขับให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นเด่นชัดขึ้นมา

เขาพูดนิ่งๆ "ความแค้นที่ฝังลึกบางทีอาจจะพูดได้อยาก แต่ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันเลย"

หลี่อานคิด พร้อมพูดเตือนสติ "งั้นอาจจะเกี่ยวกับน้ำหอมที่แอนนาเคยปรุงในอดีต แล้วคุณหนูสวี่ไม่ชอบ คุณลืมไปแล้วเหรอว่าคุณหนูสวี่เคยมาโวยวายที่สำนักงานของคุณเพราะเรื่องนี้ครั้งหนึ่ง"

ลี่ถิงเซิ่งเม้มปากพร้อมกับค่อยๆคิดไตร่ตรอง

คงไม่ใช่เพราะเรื่องง่ายๆแบบนี้แน่นอน ด้วยลักษณะนิสัยของแอนนาแล้ว เธอแยกแยะได้ว่าใครสำคัญใครไม่สำคัญ

"ถ้าสวี่รั่วยีแค่กลั่นแกล้งเธอ ก็คงจะพูดได้ง่ายกว่านี้ แต่ตอนที่เจอคนตระกูลสวี่ เธอนั้นเหมือนเม่นที่ระเบิดขนออกมา นอกจากความเกลียดแล้วยังมีความตื่นตัวอีก นี่ดูไม่มีเหตุผลเลย" ลี่ถึงเซิ่งพูดเป็นเหตุเป็นผล

หลี่อานพยักหน้าเหมือนว่าเข้าใจ

แต่คำเปรียบเทียบของลี่ถิงเซิ่งนั้นช่างคล้ายจริงๆ บางทีแอนนาก็คล้ายกับเม่นจริงๆนั่นแหละ

สมแล้วที่ความรักนั้นทำให้โลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพู เป็นดวงตาที่ใช้มองคนรักโดยแท้จริง คาดไม่ถึงว่าประธานลี่จะคิดได้ถึงขนาดนี้ เกรงว่าคนอื่นๆคงจะคิดไม่ได้ถึงขนาดนี้แน่ๆ

"สรุปแล้วเธอก็รีบกลับสืบค้นเรื่องนี้ ถ้าวันไหนได้ผลสรุปแล้วให้รีบมาบอกฉัน แล้วก็ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับฉินซวี่ ฉันก็อยากรู้ให้ได้เร็วที่สุดเช่นกัน เขาให้ความสนใจแอนนาเป็นพิเศษ ถ้าฉินซื่อกรุ๊ปแค่ต้องการทำธุรกิจเกี่ยวกับน้ำหอม ก็คงจะพูดได้ง่ายกว่านี้ แต่ถ้า…"

ลี่ถิงเซิ่งพูดได้ครึ่งเดียวก็หยุดพูด แต่แค่แป๊บเดียวหลี่อานก็เข้าใจความหมายของเขาได้ทันที

"ประธานลี่ คุณวางใจเถอะ ถ้าฉินซวี่สนใจแอนนาจริงๆ ฉันจะรีบรายงานคุณโดยทันที!"

หลี่อานเป็นเลขาของลี่ถิงเซิ่ง แน่นอนว่าต้องเลือกช่วยเจ้านายของตัวเองในการจีบหญิงอยู่แล้ว!

ลี่ถิงเซิ่งพยักหน้า หลังจากที่หลี่อานออกไป เขาก็นวดคลึงหน้าผากของตัวเองอย่างเหนื่อยล้า พร้อมถอนหายใจออกมา

เมื่อก่อนในดวงตามืดสนิทของเขานั้นจะปกคลุมไปด้วยความปวดร้าวและเหนื่อยล้า เขายิ้มให้กับตัวเองสักพัก

ถ้าเกิดเรื่องราวแบบเดียวกันนี้ขึ้นในอดีต ปฏิกิริยาโต้ตอบแรกของเขาคือจะต้องมีคนอยากก้าวเท้าเข้ามาร่วมในธุรกิจน้ำหอมแน่ ต้องการที่จะเข้ามาในโลกธุรกิจน้ำหอมของเมืองหลินชวนเพื่อแบ่งผลประโยชน์กำไร

แต่ในตอนนี้เพราะแอนนา เขาเริ่มกังวลเกี่ยวกับเธอที่น่าหลงใหลคลั่งไคล้ที่อยู่ในสายตาของเขาอย่างไม่คาดคิด แถมยังมีผู้ชายคนอื่นๆที่สามารถมองเห็นข้อดีในตัวเธอได้เช่นเดียวกัน

เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ ในใจของลี่ถิงเซิ่งนั้นก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนแทบคลั่ง

เขาไม่อยากให้ความสวยงดงามบนตัวของเธอนั้นโดนคนอื่นมองเห็น ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น

…

เวลาหกโมงเย็นของวันต่อมา

สวี่รั่วฉิงสวมใส่ชุดกระโปรงราตรีสีกำที่ถูกตัดมาอย่างพอดีตัว มางานเลี้ยงราตรีนี้

ฉากในงานเลี้ยงราตรีถูกตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมที่วิจิตรตระการตา ดูสิ้นเปลืองมากเกินควร หญิงสาวชายหนุ่มในงานต่างก็สวมชุดโอตกูตูร์หรูหรา ในมือนั้นถือแก้วที่รินไว้ด้วยไวน์แดงราคาแพง เสียงพูดคุยหัวเราะร่าเริงในงานนั้นดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

หลังจากสวี่รั่วฉิงสำรวจงานโดยรอบ เธอก็หาเพื่อนร่วมงานของตนเจอ แล้วเดินเข้าไปหาพวกเขาทันที

ฟ่านเซียวเซียวประหลาดใจเล็กน้อย "แอนนา วันนี้เธอไม่ได้มากับประธานลี่หรอกเหรอ"

งานสังคมครั้งก่อนๆ ประธานลี่ต้องให้แอนนาไปเป็นเพื่อนด้วยตลอด แต่วันนี้เกิดอะไรขึ้น?

หรือว่าสองคนทะเลาะกัน?

เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง? หรือว่าคู่จิ้นที่มั่นคงของเธอนั้นเลิกกันไปแล้ว?

ไม่ เธอรับไม่ได้!