บทที่236 สวี่รั่วยีฆ่าคนครั้งที่สองไม่สำเร็จ

เพื่อเป็นการป้องกันคนที่ต้องการแฝงตัวแอบเข้ามาในห้องสวี่รั่วฉิง ลี่ถิงเซิ่งถึงขนาดสั่งให้หลี่อาน เลือกเอาบอดี้การ์ดที่ฝีมือดีที่คุ้มครองเขาอยู่ ให้วนผลัดกันมาเฝ้าดูแลความปลอดภัยให้กับสวี่รั้วฉิง

"ยังไม่มีใครมาอีกเหรอ?" ลี่ถิงเซิ่งถาม

"ยังค่ะประธานลี่ ตอนนี้กำลังเดินทางรีบมาค่ะ" หลี่อานเปิดประตูห้องพักไข้ให้ลี่ถิงเซิ่งพร้อมกับตอบคำถาม

ห้องพักไข้นั้นถูกตกแต่งอย่างประณีตละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก แสงไฟในห้องมีมากเพียงพอ ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลากลางคืน แต่ก็ยังคงสว่างเหมือนตอนกลางวัน

ซูจิ่วเอ๋อร์สั่งกำชับเขาไว้แล้ว บอกให้เขานั้นเลือกพยาบาลที่มีประสบการณ์ดีเด่นสองสามคนให้มาที่โรงพยาบาลเอกชน เพื่อดูแลสวี่รั่วฉิงเป็นเพื่อนเธอ

ในห้องพักไข้ที่ใหญ่โตกว้างขวาง สวี่รั่วฉิงนอนอยู่บนเตียงนั้นอย่างไร้ชีวิตชีวา เธอเหมือนเพียงแค่หลับใหลไปเท่านั้น เพียงแค่นอนหลับตาเบาๆ คล้ายกับว่าเพียงแค่ผ่านค่ำคืนนี้ไป เธอก็จะตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเหมือนกับทุกๆวัน

แต่ว่าใบหน้าเธอนั้นดูไม่มีชีวิตชีวาเลยแม้แต่น้อย เธอนอนนิ่งๆอยู่ตรงนั้น ลี่ถิงเซิ่งเหลือบมองเธอและรู้สึกคล้ายกับว่ามีคนเอาเข็มแหลมมาทิ่มแทงหัวใจเขายังไงยังงั้น

ซูจิ่วเอ๋อร์ได้ยินเสียงคนผลักเปิดประตูเข้ามา ก็หันหน้าไปปมอง เห็นว่าลี่ถิงเซิ่งนั้นยืนนิ่งเงียบอยู่ที่ประตูหน้าห้องนั้น พร้อมจ้องมองมาที่สวี่รั่วฉิงอย่างตั้งใจ เธอก็รู้สึกโกรธขึ้นมา

เธอยืนขึ้นกอดอก น้ำเสียงฟังดูไม่ค่อยดีนัก "ประธานลี่ สถานการณ์ตอนนี้ของแอนนาเป็นยังไง คุณก็เห็นอยู่ ถ้าคุณชอบแอนนาจริงๆ งั้นก็ดูแลเธอให้ดีๆ ไม่ใช่ปล่อยให้มีคนมาทำร้ายเธอซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบนี้"

ซูจิ่วเอ๋อร์พูด ในสายตานั้นเต็มไปด้วยความเดือดดาลต่อสวี่รั่วยี

ถ้าหากว่าสวี่รั่วยีทำจริงๆ งั้นนี่ก็คงเป็นครั้งที่สองที่สวี่รั่วยีลงมือฆ่าคนไม่สำเร็จ!

ซูจิ่วเอ๋อร์เม้มปาก พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงดูมีพลัง "ฉันไม่ต้องการเห็นเพื่อนสนิทของฉันเข้าโรงพยาบาลอีกหลังจากนี้"

ซูจิ่วเอ๋อร์พูดจบ ก็ไม่พูดคุยอะไรกับลี่ถิงเซิ่งอีก

"ซ้ำแล้วซ้ำอีก?" ลี่ถิงเซิ่งพูดทวนกับตัวเอง พร้อมขมวดคิ้วแน่น

นอกจากครั้งนี้ ยังมีครั้งไหนอีกที่มีคนเคยมาทำร้ายสวี่รั่วฉิงภายใต้สายตาของเขา?

คล้ายกับซูจิ่วเอ๋อร์จะเดาออกว่าลี่ถิงเซิ่งกำลังคิดอะไรอยู่ "ประธานลี่ ถ้าคุณอยากรู้จริงๆ ก็รอหลังจากแอนนาตื่นแล้วถามเธอเอาจะดีกว่านะ ถ้าหากว่าเธอเต็มใจจะบอกคุณละก็นะ"

ซูจิ่วเอ๋อร์พูดจบ ก็มองลี่ถิงเซิ่งเดินไปที่ข้างเตียง พร้อมเหลือบตาลงมองผู้หญิงที่อยู่บนเตียงนั้นเงียบๆ

เขายกมือขึ้น ลูบไล้ใบหน้าสวี่รั่วฉิงเบาๆ

ค่อนข้างเย็น อุณหภูมิของเธอต่ำกว่าคนปกติเล็กน้อย

ลี่ถิงเซิ่งทำเหมือนเธอคือของล้ำค่า ลูบคลำแบบปลอบประโลมสวี่รั่วฉิงที่นอนหลับใหลอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก สุดท้ายนิ้วเรียวยาวนั้นก็หยุดลงอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ

ริวฝีปากสวี่รั่วฉิง แสดงออกถึงความแห้งผาก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ดื่มน้ำมานานมากแล้ว

เขาดึงมือตัวเองกลับอย่างช้าๆ และมองสวี่รั่วฉิงอีกครั้ง ริมฝีปากบางค่อยๆเปิดพูด "รบกวนดูแลแอนนาให้ดีด้วย"

ซูจิ่วเอ๋อร์ขมวดคิ้วประหลาดใจเล็กน้อย

ลี่ถิงเซิ่งเป็นคนเย่อหยิ่งขนาดนี้ แต่สามารถทำให้เขาพูดคำว่า"รบกวน"สองคำนี้ออกมาได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ

ในห้องพักไข้นั้นเงียบจนน่ากลัว นอกจากเสียงอุปกรณ์แล้ว ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า ลี่ถิงเซิ่งก็ยังไม่ไปไหน

ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้รอให้ซูจิ่วเอ๋อร์ตอบกลับ แต่ก็ไม่ได้ไปไหน

ซูจิ่วเอ๋อร์รู้สึกขำในใจเล็กน้อย ในเมื่อวางใจไม่ได้แบบนั้น แทนที่จะให้เธอดูแลสวี่รั่วฉิง ทำไมเขาไม่อยู่ที่นี่เฝ้าสวี่รั่วฉิงด้วยตัวเองไปซะเลยล่ะ?

แต่พูดตามตรง ก็ไม่ใช่ว่ายังสนใจงานที่ลี่ซื่อกรุ๊ปอยู่เหรอ?

ไม่อยู่บริษัทหนึ่งวัน วางใจได้เหรอ? เดิมทีแล้วในใจเขาตำแหน่งของสวี่รั่วฉิงก็เป็นได้เพียงแค่เท่านั้น

แล้วคำพูดถากถางของซูจิ่วเอ๋อร์ก็ดังขึ้นในห้องนี้ "ฉันกับประธานลี่นั้นไม่เหมือนกันหรอกนะ กำไรของบริษัทในสายตาฉัน ไม่ได้สำคัญเท่ากับเพื่อนสนิทของฉันเลยสักนิด ประธานลี่ไม่จำเป็นต้องฝากฝัง ฉันก็จะดูแลเพื่อนสนิทของฉันให้ดีๆอยู่แล้วล่ะ"

หน้าผากของลี่ถิงเซิ่งขมวดแน่น

"ประธานลี่ รถมาถึงแล้วค่ะ" หลี่อานมารายงานข้างๆเขา

ลี่ถิงเซิ่งพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็เดินออกไป