บทที่41 จุดอ่อนของลี่ถิงเซิ่ง

บทที่41จุดอ่อนของลี่ถิงเซิ่ง

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณนายลี่กับลี่ถิงเซิ่งจะไม่ค่อยดีนัก แต่ว่าเธอก็รู้จุดอ่อนของลูกชายตัวเองดี

แม้ว่าตอนนี้ความรู้สึกที่ลี่ถิงเซิ่งมีต่อสวี่รั่วยีจะไม่ลึกซึ้ง และไม่อยากที่จะแต่งงานกับสวี่รั่วยีตามที่เธอต้องการ

แต่คนที่ช่วยชีวิตเขาไว้เมื่อหกปีก่อนก็คือ สวี่รั่วยี！

และก็เป็นเขาเองที่ให้คนของลี่ซื่อกรุ๊ปตามหาสวี่รั่วยีทั่วทั้งเมืองหลินชวน！

หลังจากที่คุณนายลี่พูดจบ เสียงในโทรศัพท์ก็เงียบลง

เธอยิ้มอย่างได้ใจ

แอนนาคงจะไม่รู้เรื่องเมื่อหกปีก่อน

แม้ว่าเธอจะหน้าตาสะสวย และผสมน้ำหอมเก่งแค่ไหน หรือแม้แต่ตอนนี้ความรู้สึกที่ลี่ถิงเซิ่งมีต่อสวี่รั่วยีจะเย็นชา แต่สิ่งเหล่านี้ก็คงเทียบไม่ได้กับบุญคุณที่สวี่รั่วยีมีต่อลี่ถิงเซิ่ง！

ลี่ถิงเซิ่งขมวดคิ้วแน่น

เขากัดริมฝีปากเบาๆ ครู่หนึ่ง ก็ค่อยๆเอ่ยปากขึ้นว่า：“เรื่องเมื่อหกปีที่แล้วผมจำได้ แต่คุณก็อย่าทำอะไรล้ำเส้นผมก็แล้วกัน หากแอนนาเป็นอะไรไป คนแรกที่ผมสงสัยก็คือคุณ แม่แท้ๆของผมเอง”

เมื่อพูดจบลี่ถิงเซิ่งก็วางสายลง แล้วทิ้งโทรศัพท์ไว้ข้างๆ

ใบหน้าได้ใจของคุณนายลี่เมื่อสักครู่นี้ ก็เย็นชาชั่วขณะ

เธอเฮิงอย่างเย็นชา แล้วยื่นโทรศัพท์ส่งให้กับพ่อบ้าน

“แอนนานะแอนนา ถูกข่มเหงที่นี่ แล้วยังมีหน้าไปฟ้องลี่ถิงเซิ่งอีก？นิสัยอย่างหล่อนคงไม่รู้สึกเหมือนตัวเองถูกข่มเหงหรอก？ฉันต่างหากที่ถูกข่มเหง！หลายปีมานี้ มีใครบ้างที่กล้าพูดจากับฉันแบบนี้！”

เมื่อคุณนายลี่คิดถึงคำพูดที่สวี่รั่วฉิงพูดกับตนในวันนั้น ก็โกรธจนหน้าเขียว

เมื่อพ่อบ้านเห็นเช่นนั้น ก็รีบถามคุณนายลี่ว่าอาหารเช้าจะทานอะไร

“จะกินอะไรลง！โกรธจนอิ่มแล้ว！”คุณนายลี่ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

ลี่ถิงเซิ่งโทรมากล่าวโทษเธอ แอนนาจะต้องเป็นคนไปฟ้องแน่ๆ

และยังไม่ให้ทำอะไรล้ำเส้นเขางั้นเหรอ？

เมืองหลินชวนใหญ่ขนาดนี้ แม้ว่าลูกชายของตนจะมีความสามารถมาก ก็ต้องมีบ้างล่ะที่ไม่ทันเห็น

คุณนายลี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง และเผยที่ตาที่เต็มไปด้วยแผนการออกมา

“ไปเซ็กตารางงานของถิงเซิ่งให้ฉันหน่อย ดูสิว่าช่วงไหนที่เขางานยุ่งมากที่สุด และต้องคุยงานกับลูกค้าเยอะที่สุด แล้วมารายงานฉัน”

“ครับคุณนาย”พ่อบ้านรับคำอย่างซื่อสัตย์

คิดจะใช้ลี่ถิงเซิ่งเป็นเกาะกำบังเหรอ？ตอนที่เขางานยุ่งต้องออกไปพบปะลูกค้า คงจะมีเวลามาสนใจผู้ช่วยตัวเล็กๆอย่างหล่อนหรอกนะ！ แววตาของคุณนายลี่เผยความเจ้าเล่ห์ออกมา

หลังจากที่สวี่รั่วฉิงเติมเครื่องสำอางเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็คำนวณเวลาและเดินไปยังห้องทำงาน

เธอเคาะประตูเบาๆ “ประธานลี่ ฉันเข้าไปแล้วนะคะ”

“อืม”

หลังจากผลักประตูห้องทำงานเข้าไปก็เห็นสีหน้าที่เป็นปกติของชายหนุ่ม สีหน้าราบเรียบมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์

คิ้วที่ขมวดอยู่นั้นแผ่ออก ริมฝีปากเม้มเล็กน้อย

สายตาของเขากวาดมองใบหน้ารูปไข่ของสวี่รั่วฉิง แล้วจ้องมองไปที่ดวงตาแดงก่ำของเธอ

ที่แท้ก็ร้องไห้มาจริงๆ ดูเหมือนว่าที่หลี่อานบอกว่าเธอถูกข่มเหงน่าจะเป็นเรื่องจริง

กุศโลบายของคุณนายลี่ ไม่มีใครรู้ดีเท่าหล่อน

ผู้หญิงที่สามารถอยู่รอดในตระกูลเศรษฐีได้ มีกุศโลบายใดบ้างที่ไม่เคยใช้

ในสายตาของหล่อน แม้แต่ลูกชายของตนเองก็เป็นเพียงเครื่องมือในการรักษาสถานะของตนเองก็เท่านั้น

เมื่อลี่ถิงเซิ่งคิดถึงแม่ของตนเอง ความรังเกียจที่มีต่อหล่อนเมื่อสักครู่นี้ก็ไม่ถูกปกปิดอีกต่อไป

ไม่กี่วินาทีต่อมา ริมฝีปากบางของเขาก็ค่อยๆเอ่ยขึ้น น้ำเสียงก้องกังวานราวกับไวโอลิน

“ในมือของคุณถืออะไรอยู่ครับ？”