บทที่44 ต่อไปคุณไม่ต้องมาพักผ่อนเป็นเพื่อนผมแล้ว

บทที่44 ต่อไปคุณไม่ต้องมาพักผ่อนเป็นเพื่อนผมแล้ว

น้ำเสียงของสวี่รั่วฉิงไร้เดียงสาและดึงดูดผู้ที่ได้ฟัง

ดวงตาสีดำเหลือบมองไปยังลี่ถิงเซิ่งครู่หนึ่ง“ประธานลี่ เป็นยังไงบ้างคะ？ในเมื่อคุณเป็นคนจ่ายเงิน หากคุณไม่พอใจ ฉันจะได้รีบเปลี่ยนไปลองชุดต่อไป”

พนักงานที่อยู่ด้านข้างตกใจกับคำพูดของสวี่รั่วฉิงเป็นอย่างมาก

ผู้หญิงคนนี้กลับกล้าพูดแบบนี้กับประธานลี่ ！

และสิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือ ประธานลี่ไม่มีทีท่าว่าจะโกรธแม้แต่น้อย

เขายังคงนั่งพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ขาที่ยาวเรียวประสานกันพลางยิ้มมุมปากเล็กน้อย：“เอาชุดนี้แหละ”

……

ในคฤหาสน์ส่วนตัวของลี่ถิงเซิ่ง

หลังจากที่สวี่รั่วยีดูแลเรื่องความสวยความงามเรียบร้อยแล้ว และเมื่อสาวใช้ออกไปกันหมด ตนก็กลับเข้ามาในห้องนอนของตนเอง

พรุ่งนี้สองสามีภรรยาสามีภรรยาฮิลล์จะจัดงานเลี้ยงส่วนตัวภายในโรงแรมในเมืองหลินชวน พวกเขาเชิญคนในแวดวงแฟชั่นที่อยู่ในเมืองหลินชวนเป็นจำนวนมาก ยกเว้นเธอ

เมื่อสวี่รั่วยีทราบเรื่อง สีหน้าของเธอก็ขาวซีด มือกำชายเสื้อของตนเองไว้แน่น

เธอปลอบใจตนเองว่า แบรนด์ซิลวี่เป็นแบรนด์เสื้อผ้าไม่เกี่ยวข้องใดๆกับน้ำหอม แต่สวี่ซื่อกรุ๊ปเป็นบริษัทที่โดดเด่นด้านน้ำหอม คงอาจจะเป็นเพราะว่าสองสามีภรรยาสามีภรรยาฮิลล์ไม่เข้าใจสวี่ซื่อกรุ๊ป

ก่อนหน้านี้เนื่องจากเรื่องของสองสามีภรรยาสามีภรรยาฮิลล์และเรื่องของแอนนา ทำให้เธอไปโวยวายที่ลี่ซื่อกรุ๊ป ทำให้ช่วงนี้เมื่อ ลี่ถิงเซิ่งกลับมาบ้านก็ไม่ค่อยพูดคุยกับเธอสักเท่าไหร่ ทั้งยังชักสีหน้าใส่เธออีกต่างหาก

เธอคิดว่างานเลี้ยงของสามีภรรยาสามีภรรยาฮิลล์ในครั้งนี้ ถือเป็นโอกาสดีที่เธอกับลี่ถิงเซิ่งจะได้โอกาสปรับความเข้าใจกัน

แต่ไหนแต่ไรมาลี่ถิงเซิ่งไม่เคยพาเธอออกงาน

แม้ว่าเขาจะไม่เคยพาเธอออกงานต่อสาธารณะแต่เขาก็ไม่เคยปฏิเสธต่อผู้คนว่าเธอไม่ใช่คู่หมั้นของเขา

แสดงให้เห็นว่าในใจของถิงเซิ่งยังมีเธออยู่ ในใจลึกๆของสวี่รั่วยีดีใจไม่น้อย

เธอยังคงทำสงครามเย็นกับลี่ถิงเซิ่งอยู่ หากเธอขอไปร่วมงานกับเขาเขาคงปฏิเสธเป็นแน่

หลังจากที่สวี่รั่วยีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็โทรหาคุณนายสวี่“แม่คะ หนูอยากได้บัตรเชิญเพื่อไปร่วมงานเลี้ยงของสองสามีภรรยาสามีภรรยาฮิลล์ในวันพรุ่งนี้ค่ะ”

แม้ว่าอำนาจของสวี่ซื่อกรุ๊ปในเมืองหลินชวนจะสู้ลี่ซื่อกรุ๊ปไม่ได้ แต่สำหรับเรื่องบัตรเชิญงานเลี้ยงนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินความสามารถ

หลังจากที่คุณนายสวี่สั่งการออกไป ไม่เกินสองชั่วโมงบัตรเชิญงานเลี้ยงของสองสามีภรรยาก็มาถึงมือของสวี่รั่วยี

เธอกำชับสาวใช้ว่า：“ช่างเสื้อ ช่างผม ช่างแต่งหน้านัดไว้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม？งานเลี้ยงวันพรุ่งนี้สำคัญกับฉันมาก ห้ามมีอะไรผิดพลาดอย่างเด็ดขาด”

“คุณสวี่ วางใจเถอะค่ะ”

“ใช่แล้ว ยังมีเรื่องน้ำหอม”เมื่อสวี่รั่วยีพูดถึงเรื่องน้ำหอม ก็รู้สึกกลัดกลุ้มใจ

น้ำหอมที่แอนนาผสมไว้ให้คงใช้ไม่ได้แล้ว ส่วนน้ำหอมที่ได้มาจากสวี่รั่วฉิงก็ใช้จนหมดแล้ว

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมลี่ถิงเซิ่งถึงไม่ได้เรียกร้องให้เธอนอนข้างกายเขา

แต่เขากลับพักผ่อนได้อย่างสบาย

สวี่รั่วยีขมวดคิ้ว หรือว่าลี่ถิงเซิ่งมีน้ำหอมที่สามารถช่วยให้นอนหลับสบายแล้ว？

แต่เธอก็ได้ซื้อตัวสาวใช้ในบ้านของลี่ถิงเซิ่งหมดแล้ว และทราบมาว่าในห้องนอนของลี่ถิงเซิ่งไม่มีอะไรที่ส่งกลิ่นหอม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงน้ำหอมเลย แม้แต่เสื้อสูทของเขาก็ไม่มีกลิ่นใดๆปะปนอยู่เลย

สวี่รั่วยียิ่งคิดยิ่งแปลกใจ แต่ก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆลี่ถิงเซิ่งจึงไม่ยอมให้เธอนอนเป็นเพื่อนเขาในยามกลางคืน

สาวใช้ที่รู้ใจได้พูดขึ้นว่า

“คุณสวี่ค่ะ ฉันได้ทำตามที่คุณสั่งแล้วนะคะ ฉันได้ติดต่อนักผสมน้ำหอมฝีมือหนึ่งของต่างประเทศมาผสมน้ำหอมให้คุณเป็นเรียบร้อยแล้ว แม้ว่าจะไม่สามารถผสมน้ำหอมกลิ่นที่คุณเคยใช้เหมือนเป๊ะ แต่คุณลองดูก็ไม่เสียหายอะไร”

สวี่รั่วยีครุ่นคิด ตอนนี้ก็คงจะมีเพียงวิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้น

เมื่อบรรยากาศยามค่ำคืนคืบคลานเข้ามา แสงจันทร์ก็ส่องเข้ามายังห้องโถงที่หรูหรา

เมื่อสวี่รั่วยีได้ยินว่ามีคนเข้ามา จึงรีบยกค็อกเทลที่ตนผสมเองเดินไปยังด้านหน้าประตู