บทที่64 ประสิทธิภาพการนอนดีเกินไป ประธานลี่นอนตื่นสาย

บทที่64 ประสิทธิภาพการนอนดีเกินไป ประธานลี่นอนตื่นสาย

ข่าวที่นักปรุงน้ำหอมหลายคนในแผนกน้ำหอมแพ้การประลองกับสวี่รั่วฉิง กระจายไปทั่วบริษัท

การสนทนาเกี่ยวกับสวี่รั่วฉิงแพร่สะพัด

คนในลี่ซื่อกรุ๊ปไม่น้อยต่างรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อาศัยความสวยเลื่อนตำแหน่ง ไม่อย่างนั้นจะเป็นผู้ช่วยของประธานลี่โดยที่ไม่ต้องสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการได้ยังไง แล้วยังเป็นหัวหน้าแผนกน้ำหอม กระทั่งเป็นหัวหน้านักปรุงน้ำหอมของบริษัท

ต่อให้เคยช่วยเรื่องความร่วมมือของลี่ซื่อกรุ๊ปกับซิลวี่กรุ๊ป แต่ก็ไม่มีใครรู้ความสามารถของเธอ

แต่หลังจากเรื่องนี้—

พนักงานทุกคนในลี่ซื่อกรุ๊ปต่างไม่กล้าดูหมิ่นผู้ช่วยหญิงที่หน้าตาสดใสคนนี้แล้ว

สวี่รั่วฉิงเป็นเหมือนเช่นเคย เมื่อมาถึงบริษัท ซื้อกาแฟกระป๋องจากตู้จำหน่ายอัตโนมัติ นั่งพักอยู่ในบริเวณพักผ่อนครู่หนึ่ง

“แอนนา ตอนนี้เธอมีเวลาไหม?”

สวี่รั่วฉิงดึงฝากระป๋อง นิ้วหยุดลงหนึ่งวินาที แล้วเงยหน้าขึ้น

กลับกลายเป็นฟ่านเซียวเซียว

สวี่รั่วฉิงประหลาดใจเล็กน้อย

“มีเวลา ทำไมหรอ?”

ฟ่านเซียวเซียวไม่ยอมแพ้ เธอเข้าใจได้

เมื่อวานหลังจากฟ่านเซียวเซียวพ่ายแพ้ไป แม้จะไม่ยอมรับ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจ

นักปรุงน้ำหอมที่มีพรสวรรค์ไม่เท่าสวี่รั่วฉิงมีมากมาย ถ้าหลังจากที่พ่ายแพ้ให้กับเธอแล้วทุกคนมาหาเรื่อง เธอรับมือไม่ได้แน่นอน

ดังนั้นเพียงแค่ไม่หาเรื่องต่อหน้า สวี่รั่วฉิงก็ขี้เกียจคิดเล็กคิดน้อยกับเธอ

ฟ่านเซียวเซียวยิ้มอย่างขมขื่น บนใบหน้ามีความเก้อเขิน

ไม่กี่วันก่อน เธอยังหวังว่าตนจะสามารถไล่ผู้หญิงตรงหน้าไปได้

ถึงอย่างไรความแข็งแกร่งของนักปรุงน้ำหอมคนอื่นในบริษัท เธอรู้อย่างชัดเจน ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่เป็นคู่ต่อสู้ของเธอ มีเพียงแอนนาคนเดียวที่เป็นภัยคุกคามที่แท้จริง

แต่การประลองเมื่อวานทำให้ฟ่านเซียวเซียวได้สติขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

ระยะห่างระหว่างเธอกับแอนนา ภายในเวลาอันสั้นไม่มีทางที่จะไล่ตามได้

พรสวรรค์ในการปรุงน้ำหอมของแอนนา เกรงว่าในหลินชวนจะไม่มีใครเทียบได้

“แอนนา ฉันขอโทษสำหรับพฤติกรรมที่บุ่มบ่ามกับเธอก่อนหน้านี้” ฟ่านเซียวเซียวโค้งคำนับสวี่รั่วฉิงอย่างสุภาพ ไม่กี่วินาทีต่อมา ก็เงยหน้าขึ้น มองไปที่สวี่รั่วฉิงอย่างจริงใจ “ในอดีตฉันหยิ่งยโสเกินไป นึกว่านอกจากอาจารย์ของฉันแล้ว ไม่มีใครเหมาะไปกว่าฉันที่จะเป็นหัวหน้านักปรุงน้ำหอมของบริษัท......”

สวี่รั่วฉิงเปลี่ยนความคิดด้วยความรวดเร็ว

ที่แท้ฟ่านเซียวเซียวมาขอโทษตนหรอ?

สวี่รั่วฉิงเผชิญหน้ากับสายตาที่รู้สึกผิดของฟ่านเซียวเซียว โบกมือ กะพริบตาอย่างรวดเร็ว เอ่ยปากพูด “ฟ่านเซียวเซียว เธอไม่ต้องประหม่า เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป ถ้าเธออยากจะเป็นหัวหน้านักปรุงน้ำหอม วันหนึ่งฉันจะออกจากลี่ซื่อกรุ๊ป ถึงตอนนั้นไม่มีคนที่จะเหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากไปกว่าเธอ”

สวี่รั่วฉิงก้มหน้าดื่มกาแฟหนึ่งอึก

ลุกขึ้น มองไปที่ฟ่านเซียวเซียวอีกครั้ง ยิ้มเล็กน้อย “ฉันไม่สนใจเรื่องอื่นนอกจากน้ำหอม เธอไม่ต้องกังวล”

สวี่รั่วฉิงกลับมาถึงห้องทำงาน วางกระเป๋าไว้ด้านข้าง

น่าแปลก คนบ้างานอย่างลี่ถิงเซิ่งวันนี้ไม่ได้มาบริษัทก่อน?

สวี่รั่วฉิงเดินไปถึงข้างหน้าต่าง ดึงผ้าม่านเปิด

ลดสายตาลงมอง แม่น้ำสีฟ้า วิวแม่น้ำที่เจริญรุ่งเรือง

ไม่แปลกเลยที่เป็นสถานที่ที่แพงที่สุดในย่านการเงินหลินชวน

สวี่รั่วฉิงเดาะลิ้นอย่างเงียบๆ ช่วยรดน้ำให้บอนไซภายในห้อง จัดเก็บโต๊ะทำงานของตัวเองเสร็จแล้ว สุดท้ายก็ฟุบลงบนโต๊ะ

แปดโมงครึ่งแล้ว ปกติเวลานี้ชายหนุ่มจะนั่งอยู่ในห้องทำงานคุยเรื่องนโยบายของบริษัทกับผู้บริหารระดับสูงแล้ว

วันนี้มันผิดปกติเกินไปหรือเปล่า

สวี่รั่วฉิงเหลือบมองมือถือ ส่งวีแชทให้หลี่อาน