13 คนเลวที่รักเธอ

ฟิว...

"นายทำดีมากเลยฟิว หึ หึ ว่าไงจ๊ะข้าว...ฟ่างงงง" สักพักยัยยูมิก็เดินออกมาจากพงหญ้าข้างทาง

"ยูมิ" ฟ่างตกใจมากเมื่อเห็นหน้ายัยนั่นและคงจะคิดว่าผมกับยัยยูมิร่วมมือกัน

"ใช่ฉันเอง"

"เธอกับฟิวร่วมมือกันใช่ไหม" ฟ่างถามยัยนั่นแล้วก็หันมามองหน้าผมด้วยสายตาผิดหวังซึ่งผมรับรู้ดีว่าเธอรู้สึกแย่มากแค่ไหนเพราะผมรู้ว่าเธอไว้ใจผมมาก

"ถ้าใช่แล้วจะทำไม แต่เธอก็ต้องขอบคุณฉันนะที่ช่วยเธอหาผัวใหม่ ส่วนเตอร์ฉันจะดูแลเขาเอง หึ"

"เธอมาทำไมอีก" ผมถามยัยยูมิเพราะก่อนหน้านี้ผมบอกแล้วว่าผมจะจัดการเองไม่ต้องมายุ่งแต่ผมรู้ว่ายัยนั่นคงไม่เชื่อใจผมสักเท่าไหร่ก็เลยมาดูให้เห็นกับตา ดีที่ผมยังไม่ได้บอกความจริงกับข้าวฟ่างเพราะไม่อย่างนั้นแผนคงจะแตก

"ฉันก็จะมาดูผลงานของฉันกับนายยังไงล่ะฟิวว่าผลเป็นยังไงบ้าง แต่นายก็ทำได้ดีมากเลยนะยอมเอายาปลุกเซ็กส์ที่ฉันเตรียมมาให้เอาให้ยัยนี่กิน ฉันเชื่อแล้วล่ะว่านายชอบยัยนี่จริงๆ จนอยากจะได้มันมาเป็นเมีย แต่ก็ดีแล้วล่ะที่เป็นนายเพราะถ้านายไม่ทำฉันก็คงต้องให้คนอื่นทำแทนเพราะนังนี่มันเป็นมารความสุขของฉันฉันเกลียดมัน แต่พอเป็นนายมันก็จะยิ่งทำให้เตอร์เกลียดยัยนี่มากขึ้นไปอีกเพราะเตอร์เกลียดนายแล้วยิ่งถ้ารู้ว่าเมียที่ตัวเองรักมากมีอะไรกับน้องชายตัวเองอีกฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าเตอร์จะรู้สึกเกลียดยัยนี่ขนาดไหน แค่คิดก็มีความสุขแล้วล่ะ"

"เธอมันเลวกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีกนะยูมิ"

"ก็ช่วยไม่ได้ในเมื่อแกทำให้เตอร์เปลี่ยนไป ถ้าไม่มีแกเตอร์คงไม่ขอเลิกกับฉันทั้งที่เราคบกันมาตั้งนาน แต่ตอนนี้ก็เชิญแกกับฟิวไปเสวยสุขกันได้ตามสบาย อ้อฟิวนายอย่าลืมถ่ายคลิปมาด้วยล่ะเพราะมันจะทำให้เตอร์ได้รู้ว่ายัยนี่มันร่านขนาดไหนแล้วเตอร์ก็จะไม่กลับไปหามันอีก"

"อืม ขอบใจเธอมากสำหรับยาปลุกเซ็กส์ที่มันจะทำให้ฉันได้ข้าวฟ่างมาเป็นเมียอย่างที่ฉันต้องการ ส่วนเรื่องคลิปไม่ต้องห่วงฉันจะถ่ายไว้ทุกขั้นตอนแล้วฉันจะส่งคลิปไปให้เธอพรุ่งนี้เช้า" ผมพูดเพื่อให้ยัยนั่นๆ รีบไปๆ ซักทีเพราะผมรู้ว่าตอนนี้ฟ่างคงจะไม่ไหวแล้ว

"แน่ใจเหรอว่าพรุ่งนี้เช้านายจะตื่นไหว เพราะยาที่ฉันให้นายเอาให้ยัยนี่กินสรรพคุณของมันรุนแรงมากยัยนี่จะมีอารมณ์ทั้งคืนจนนายไม่ได้นอนเลยล่ะ5555"

"แรงขนาดนั้นเลย?? ก็ดีฉันชอบ"

"งั้นฉันไปล่ะ ขอให้นายมีความสุขมากๆ ล่ะ"

"เราไปมีความสุขกันเถอะนะ" ผมก้มหน้าพูดกับคนในอ้อมกอดที่ตอนนี้พยายามผลักไสผมให้ออกห่าง

"นายมันเลว" คำก็เลวสองคำก็เลวผมได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของผู้หญิงที่ผมรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ผมก็ทำเป็นไม่สนใจไม่สะทกสะท้านเหมือนคนหน้าด้านหน้าทน

"ก็คงเลวไม่ต่างจากไอ้เตอร์หรอกมั้ง เธอชอบไม่ใช่เหรอคนเลวๆ น่ะ"

"นายทำแบบนี้กับฉันทำไม ฮึก ฮึก ฉันไว้ใจนายคิดว่านายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน แต่ดูสิ่งที่นายทำวันนี้สิ ฮึก ฮึก ฮึก"

"เธอคิดว่าฉันจะเลวกับเธอจริงๆ ใช่ไหมฟ่าง" ผมอดไม่ได้ที่จะถามคำถามนี้ออกไป

"ถ้านายไม่เลวนายจะทำแบบนี้กับฉันทำไม ฉันไม่เคยเกลียดใครเท่านายมาก่อนเลยนะฟิว ฮึก ฮึก นายทำลายความเชื่อใจที่ฉันมีให้นายจนหมด ฮึก ฮึก " เธอเกลียดผมแล้วล่ะและคงจะเกลียดมากด้วย

"ฉันขอโทษแต่ที่ฉันทำลงไปเพราะฉัน..รักเธอ"

"รักงั้นเหรอ คนที่รักกันเขาทำกันอย่างนี้เหรอห๊ะ!!! ตอบฉันมาสิ"

ผมไม่สนใจคำพูดของข้าวฟ่างที่เอาแต่ด่าแต่ว่าผมตลอดทางที่ผมพาเธอเดินลัดเลาะเข้ามาในป่าจนมาถึงจุดนัดพบที่ผมกับไอ้เตอร์นัดกันเอาไว้ เพราะก่อนหน้าที่ผมจะวางยาฟ่างผมเรียกไอ้เตอร์ออกมาคุยและบอกแผนการทั้งหมดซึ่งตอนแรกมันไม่ยอมให้ผมวางยาเมียมันแต่ผมบอกผมต้องทำเพื่อให้ยัยยูมิมันเชื่อใจและตายใจเพราะไม่งั้นยัยนั่นจะไม่เลิกราไปง่ายๆ จนในที่สุดมันก็ยอม

"กูพาเมียมึงมาส่ง" ผมบอกกกับไอ้เตอร์ทันทีที่พาฟ่างมาถึงพอมันเห็นว่าผมมาพร้อมกับเมียมันมันก็รีบมาอุ้มข้าวฟ่างไปจากผมทันทีแววตาของมันที่มองข้าวฟ่างทำให้ผมรู้ว่ามันทั้งรักทั้งห่วงข้างฟ่างมากขนาดไหนแต่นั่นไม่เท่ากับที่ผมเห็นแววตาของข้างฟ่างตอนที่ได้เจอหน้าไอ้เตอร์เธอดีใจมากแค่ไหน

"เตอร์??? "

"ฟ่างงง..."

"ฮึก ฮึก ฮึก เตอร์ นายจริงๆ ด้วย ฮืออออ ฮืออออ"

"ฉันอยู่นี่แล้วเธอไม่ต้องกลัวนะ" ผมยืนมองคนสองคนที่เอาแต่กอดแต่หอมกันด้วยความดีใจ มันเป็นภาพที่โคตรเจ็บที่เห็นคนที่ตัวเองรักอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่เธอรักแต่ผมก็ต้องตัดใจยอมคืนเธอให้กับคนที่เธอรักและรักเธอ ผมดูเป็นคนดีขึ้นมาแล้วใช่ไหม

"ฉันทำให้เธอได้แค่เพียงเท่านี้ หวังว่าเธอจะไม่เกลียดฉันอย่างที่เธอพูดนะฟ่าง" ผมพูดกับฟ่างเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะแยกตัวออกมาเพราะตอนนี้คนที่จะช่วยข้าวฟ่างได้มีเพียงไอ้เตอร์คนเดียวเท่านั้น

"ฟิว ฮึก ฮึก ฉันขอโทษที่คิดแบบนั้นกับนาย ฮือออ" ผมไม่ตอบอะไรฟ่างแต่หันไปพูดกับไอ้เตอร์แทนเพระาผมกลัวตัวเองจะอ่อนแอให้เธอเห็น