73 ไม่ยอมให้แต่ง

ฟิว...

ผมไม่รู้หรอกนะว่าไอ้ศิวามันรู้ได้ยังไง แต่นั่นช่างมันก่อนเถอะเพราะตอนนี้ผมมีเรื่องร้อนใจนั่นก็คือเรื่องที่ใบบัวจะแต่งงานกับไอ้ศิวาผมยอมไม่ได้ หัวเด็ดตีนขาดยังไงผมก็ไม่มีวันยอมให้งานแต่งงานเกิดขึ้นแน่ๆ

"แล้วมึงจะแต่งงานกับใบบัวหรือเปล่า"

"บอกตามตรงนะถ้าเป็นก่อนหน้านี้ผมคงรีบตอบตกลงเพราะคุณก็รู้ว่าผมรักใบบัวมาตั้งนานแล้วแต่ผมรู้ว่าเธอไม่เคยคิดอะไรกับผมนอกจากพี่ชาย"

"แล้วที่มึงมาหากูที่นี่มึงบอกจะช่วยกูมึงหมายความว่ายังไง"

"ก่อนอื่นเลยนะครับก่อนที่ผมจะช่วยคุณผมอยากจะขอร้องคุณ"

"ขอร้องอะไร"

"ผมว่าคุณควรจะเรียกผมให้มันดีกว่านี้นะครับมาขึ้นมึงขึ้นกูแบบนี้ถ้าฟ้าครามมาได้ยินแล้วรู้ว่าพ่อตัวเองเป็นคนพูดจาหยาบคายแกอาจจะแอนตี้คุณก็ได้นะเพราะตั้งแต่แกเกิดมาตั้งแต่พูดยังไม่เป็นคำจนตอนนี้แกพูดเก่งมากแถมยังพูดได้หลายภาษาผมไม่เคยได้ยินแกพูดคำหยาบคายออกมาเลยแม้แต่คำเดียวแกเด็กที่จิตใจดีเหมือนแม่และแกก็เป็นเด็กที่พูดจาไพเราะเพราะใบบัวสอนลูกมาดี ผมว่าคุณควรที่จะ...."

"พอๆไม่ต้องมาด่ากูทางอ้อม กูรู้ละต่อไปกูจะพยายามพูดจาให้ดีกว่านี้"

"ครับ พูดจาเพราะๆดีๆให้มันชินปาก" ผมแม่งอยากจะกระทืบไอ้ห่านี่ซะจริงๆมันมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนผมวะ แต่พอมันเอาลูกของผมมาอ้างบอกว่าแกไม่ชอบคนพูดจาหยาบคายผมก็คงจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีกว่านี้เป็นพ่อตัวอย่างที่ดีให้กับลูก

"คุณคงจะแปลกใจใช่ไหมที่ผมบอกว่าจะช่วยคุณ"

"อืม" เป็นใครบ้างจะไม่แปลกใจเพราะตัวมันเองก็ชอบใบบัวมานานแล้วทำไมมันถึงบอกว่าจะช่วยผมเรื่องใบบัว

"ที่ผมช่วยคุณเพราะผมอยากไถ่บาปในสิ่งที่ครอบครัวของผมทำลงไป"

"อันที่จริงจะโทษครอบครัวของคุณอย่างเดียวก็คงไม่ถูกเพราะผมเองก็ดันไปเชื่อในสิ่งที่เห็นโดยไม่ได้ไตร่ตรองอะไรให้ถี่ถ้วนมันเลยทำให้ผมต้องเสียลูกเสียเมียไปแบบนี้"

"เอาล่ะ ก่อนที่ผมจะช่วยคุณคุณตอบคำถามผมมาก่อนข้อนึงก่อน"

"ถามอะไร"

"คุณรู้สึกยังไงกับใบบัว"

"แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะ"

"ผมคิดนั่นไม่เท่ากับคำตอบที่ออกมาจากปากของคุณหรอกนะบางทีผมอาจจะคิดผิดก็ได้"

"คุณคิดยังไงไหนลองบอกมาหน่อยดิ" ผมแค่อยากจะรู้ว่าในความคิดของมันมันคิดว่าผมจะเป็นยังไง

"ผมคิดว่าคุณรักใบบัวแต่คุณแสดงออกไม่เป็นคุณทั้งหึงทั้งหวงใบบัวจนออกนอกหน้าทุกครั้งที่เธอเข้าใกล้ผู้ชายคนไหนแต่คุณไม่กล้ายอมรับเพราะเธอเป็นแค่คนรับใช้ในบ้านของคุณคุณก็เลยเอาแต่พูดจาทำร้ายจิตใจเธอทำเหมือนเธอไม่มีหัวใจ กักขังหน่วงเหนี่ยวเธอเอาไว้ให้อยู่กับคุณทั้งที่จริงๆแล้วคุณรักเธอมากแต่คุณอายที่จะบอกกับเธอว่าคุณรู้สึกยังไง" ผมแม่งอึ้งไปเลยกับคำพูดของไอ้ศิวามันพูดเหมือนมันมานั่งอยู่ในความคิดของผม

"ที่ผมพูดมามันถูกหรือเปล่าครับ"

"อืม" ผมตอบเพียงแค่คำสั้นๆเบาๆเพราะอายที่ต้องสารภาพความจริงที่ผมเองก็เพิ่งรู้ว่าว่าความรู้สึกที่ให้ใบบัวจริงๆแล้วมันคืออะไรกันแน่