25 ครอบครัวฆาตกร

ประตูถูกผลักจากด้านนอกอย่างแรงทำให้ประตูพังเข้ามา คนตัวเล็กถูกดึงให้ลุกขึ้นแล้วพาเดินออกไปด้านนอก

"อ๊ะคุณ ปล่อยฉันนะ คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ!!" เธอพยายามสะบัดมือของเขาให้หลุดออกไป แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งจับเธอแน่นมากขึ้น

"ตามมา อย่าขัดขืน!"

"ปล่อยฉัน ฉันไม่ไปไหนกับคุณทั้งนั้น!" หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สายตาจับจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลานั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

คนหล่อๆ นิสัยดีใช่ว่าจะเป็นทุกคน และคนที่หน้าตาไม่ดีก็ใช่ว่าจะนิสัยไม่ดีไปซะหมด

อย่างเช่นเขาคนนี้...

ตุบ!

ฟ้าฝันถูกโยนลงบนเตียงในห้องห้องนึงที่ถูกทาสีเป็นโทนดำ บรรยากาศและทุกสิ่งรอบข้างมันดูน่ากลัวพิลึก

"อึก นี่มันอะไรกัน จะขังฉันอีกหรือไง!"

"ฉันไม่ขังเธอหรอก แต่ฉันจะเอาความจริงที่เธอดู ความจริงที่ครอบครัวของเธอปกปิดมาโดยตลอด"

"...." เธอทำหน้างงใส่เขา

ปึก!

อัลบั้มรูปถูกโยนลงบนเตียงตรงหน้าของหญิงสาว เธอรีบหยิบมันขึ้นมาและเปิดดูทันที

"นี่มันแม่ของฉัน..." เธอมองไปที่รูปก่อนจะใช้ปลายนิ้วสัมผัสกับใบหน้าของผู้เป็นแม่ผ่านรูปเบาๆ

"ใช่ คนข้างๆ ก็คือแม่ของฉันเอง"

"รูปนี้ฉันเคยเห็น แม่เคยเอาให้ฉันดู บอกว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กของแม่ และก็เติบโตมาด้วยกัน จนกระทั่งมีครอบครัวแล้วก็ยังอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม"

"...."

"คุณเอารูปนี้ฉันดูทำไม?"

"วันที่แม่ฉันตาย เป็นวันที่ครอบครัวสองครอบครัวไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน นั่งรถคันเดียวกัน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำ ลุกท่วมทั้งคัน ฉันหนีออกมาได้เพราะตัวเล็กทุกคนในรถออกมาได้อย่างปลอดภัยยกเว้นแม่ของฉัน ทั้งที่มีโอกาสเข้าไปช่วยแต่ทุกคนเลือกที่จะยืนดูเฉยๆ มองดูแม่ของฉันตายอย่างเลือดเย็น แบบนี้แม่ของเธอยังจะกล้าเรียกแม่ของฉันว่าเพื่อนอีกหรอ?"

"อุบัติเหตุ?"

"อ้อ ลืมไปว่าตอนนั้นเธอยังไม่เกิด เธอยังอยู่ในท้องแม่ของเธออยู่เลย"

"...."

"ฉันเกลียดครอบครัวเธอเกลียดเธอ เพราะครอบครัวของเธอมันคือฆาตกร"

"ทำไมคุณถึงไม่คิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุล่ะ"