49 ฉันผิดหรอ

บ้านชินกรณ์...

ฟ้าฝันหิ้วกระเป๋าใบเล็กๆ ของเธอเดินเข้าไปในบ้าน ตอนแรกก็หวังว่าจะไม่เจอชินกรณ์ เพราะเขาน่าจะออกไปทำงาน แต่ไม่คิดว่าเขาจะยังอยู่ที่บ้าน

"จะกลับมาทำไมไม่บอก ฉันจะได้ให้คนไปรับ"

"...." หญิงสาวหยุดชะงัก ก่อนจะหันไปมองตามเสียง เห็นชินกรณ์กำลังนั่งอยู่กับผู้หญิงคนนั้นที่โซฟาของห้องรับแขก "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับเองได้ ไม่รบกวนคุณหรอก"

"...."

"ฉันขอตัวก่อนนะคะ อยากพัก"

"เดี๋ยวสิ..."

"อะไรคะ?"

"ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ"

"เอาไว้วันหลังนะคะ วันนี้คุณคงไม่สะดวก ขอตัวค่ะ"

พูดจบฟ้าฝันก็เดินขึ้นไปด้านบนทันที ก่อนจะถูกชินกรณ์แอบเดินตามขึ้นไป

ปึก!

"อ๊ะ!?" ขณะที่กำลังจะปิดประตูห้อง ก็ถูกฝ่ามือของชินกรณ์ผลักเอาไว้ซะก่อน เขาดันเธอเข้าไปพร้อมกับปิดประตูลงทันที "อะไรของคุณเนี่ย?"

"เป็นอะไร?"

"ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ"

"เธอหยุดทำอะไรไม่คิดได้มั้ย อย่าไปไหนคนเดียว อย่าหนีออกไปตอนกลางคืน เลิกทำตัวให้คนอื่นต้องเดือดร้อนได้แล้ว"

"...." คำพูดของชินกรณ์ที่สาดใส่เธอ ทำเอาฟ้าฝันถึงกับยืนน้ำตาคลอ "นี่หรอ สิ่งที่คุณต้องการพูดกับฉัน?" เพราะมันน่าจะไม่ใช่คำพูดมากกว่า ดูเหมือนว่ามันจะเป็นคำตำหนิ ต่อว่า ในสิ่งที่เธอทำ มีหรือเปล่าที่จะถามกันถึงตลอดเวลาที่ผ่านมา ตลอดเวลาที่เขาหายไป เคยคิดจะใช้เวลาที่หายไปชดเชยให้กับเธอบ้างหรือเปล่า

"เธอท้องอยู่นะฟ้าฝัน ถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นมาจะทำยังไง?"

"คุณสนใจฉันด้วยหรอ ฉันนึกว่าคุณลืมไปแล้วซะอีก ว่าฉันเป็นใครในสายตาของคุณ"

"พูดอะไรของเธอ?"

"เหอะ! ช่างมันเถอะค่ะ ฉันอยากพักผ่อน คุณออกไปทำงานของคุณเถอะ ฉันอยากอยู่คนเดียว"

"ฉันยังพูดไม่จบเลยนะฟ้าฝัน!"

"แต่ฉันจบแล้ว..."

"หมายความว่าไง"

"...."

"ฟ้าฝัน!"

"ฉันเหนื่อย ฉันอยากพัก คุณหยุดวุ่นวายกับฉันสักทีได้มั้ย!"

"เธอจะมาขึ้นเสียงกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะฟ้าฝัน!"

"แล้วฉันผิดอะไร พอฉันกลับมาถึงคุณก็เอาแต่ตำหนิ ต่อว่าฉันอย่างเดียว เคยคิดจะถามมั้ยว่าฉันต้องการอะไร ไม่ใช่จ้องแต่จะว่าอย่างเดียว!"

"งั้นเธอก็บอกมาสิ ว่าเธอต้องการอะไร"

"ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณทั้งนั้น!"

"แล้วทำไมเธอต้องทำแบบนี้?"

"ทำแบบไหนคะ รู้สึกว่าไม่ว่าฉันจะทำอะไรไปที่ไหนกับใครคุณจะมองว่าฉันผิดตลอดเลย"

"ฉันไม่ได้บอกว่าเธอผิด แต่ตอนนี้เธอกำลังท้องเธอไม่ควรออกไปไหนคนเดียว ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอขึ้นมาจะทำยังไง"

"คุณจะมาห่วงอะไรตอนนี้คะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณก็ไม่เคยห่วงฉันอยู่แล้วนี่คะ"

"อย่ามาประชดฉันฟ้าฝัน" ชินกรณ์ข่มเสียงพูดออกไป ก่อนจะก้มหน้าแล้วถอนหายใจออกมาอย่างแรง