76 หลอกล่อ

ตกกลางดึกคืนหนึ่ง...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฟ้าฝันถอนหายใจออกมาเพราะรู้ว่าคนที่มาเคาะประตูห้องเธอในช่วงเวลาแบบนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

"เข้ามาสิ"

แกร้ก~

"กำลังจะพาลูกหมูนอนแล้วหรอ?"

"อืม ดึกแล้วฉันก็จะพาลูกหมูนอนแล้วสิถามแปลก"

"ให้ฉันนอนเป็นเพื่อนไหม ถ้านอนฝั่งนี้ฉันจะได้นอนขวางลูกหมูเอาไว้ด้วยไง เผื่อลูกหมูจะกลิ้งเดี๋ยวจะตกเตียงเอา"

"ที่ผ่านมาฉันก็ไม่เคยเห็นลูกหมูกลิ้งตกเตียงสักที"

"ก็เผื่อเอาไว้ไง ตอนนี้ลูกหมูโตขึ้นแล้วนะ"

"ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณสำหรับความหวังดีของคุณนะ แต่ฉันนอนสองคนกับลูกได้คุณไม่ต้องห่วงหรอก"

"เอ่อ...เผื่อว่าเกิดอะไรขึ้นกลางดึกฉันจะได้ช่วยได้ทันไง"

"จะเกิดอะไรขึ้นอีกล่ะคุณมั่วอีกแล้ว"

"ก็เอ่อ...ไม่รู้เหมือนกันเผื่อเอาไว้ไง"

"มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกคุณคิดมากไปเองนั่นแหละ"

"ฉันอยากนอนกอดลูกหมูจัง ตอนกลางคืนนอนกอดหมอนข้างมันไม่อุ่นเลย ได้นอนกอดลูกหมูคงจะอุ่นน่าดู"

"ลูกหมูไม่ชอบให้ใครนอนกอดมันอึดอัด"

"งั้นให้นอนข้างๆ เฉยๆ ก็ได้ อยากเห็นหน้าลูกหมูตลอดเลยเธออย่าใจร้ายกับฉันเลยนะ ฉันนอนไม่หลับจริงๆ เวลานอนคนเดียว"

"ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณก็นอนหลับคนเดียวนี่ตอนนั้นยังไม่มีลูกหมูด้วยซ้ำ หรือถ้านอนไม่หลับขนาดนั้นคุณก็ออกไปเที่ยวสิ ปกติคุณก็ออกไปเที่ยวอยู่แล้วนี่"

"นี่ฉันมีเรื่องจะบอกนะ"

"อะไร?"

"ฉันได้ข่าวมาว่าข้างๆ บ้านเขาฆ่ากันตาย ตายโหงด้วยนะ ยังไม่ครบเจ็ดวันเลยเธอไม่กลัวหรอ เขาบอกว่าถ้าตายครบเจ็ดวันแล้ววิญญาณจะกลับมาบ้านของตัวเอง ยิ่งตายโหงแบบนี้เขายิ่งไม่รู้ตัวนะ บางทีเขาอาจจะมาตะโกนเรียกเธอก็ได้ ให้ฉันนอนเป็นเพื่อนเธอจะได้อุ่นใจ"

"หรอ?"

"ใช่ๆ ฉันปกป้องเธอได้อยู่แล้ว เธอจะได้อุ่นใจไงเวลามีฉันนอนอยู่ข้างๆ"

"นี่ฉันดูเป็นเด็กหลอกง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?"

"ห๊ะ?"

"ข้างบ้านไม่ได้มีใครตายหรอก ไม่อย่างนั้นแม่บ้านก็คงจะเอามาพูดกันแล้วสิแต่นี่ไม่เห็นพูดอะไรกันเลย อีกอย่างฉันก็ไม่ได้กลัวผีด้วยถ้าคิดจะเอาเรื่องนี้มาหลอกฉันให้กลัวบอกได้เลยว่าคุณคิดผิด"

"แต่ฉันพูดจริงๆ นะ ที่ฉันรู้มาก็เพราะว่าฉันเก่ง และที่ไม่มีใครรู้ก็เพราะว่าเขาสั่งปิดข่าวจนกว่าจะจับตัวฆาตกรได้"

"...." ฟ้าฝันมองหน้าชายหนุ่มแล้วถอนหายใจออกมาอย่างแรง

"เธอจะไม่สงสารฉันหน่อยหรอ ฉันอยากนอนกับลูกหมูนะ ถ้าลูกหมูไม่ให้นอนกอดฉันนอนกอดเธอแทนลูกหมูก็ได้มันทดแทนกันได้อยู่"

เปี๊ยะ!