84 ทำน้องให้ลูกหมู

เวลาต่อมา...

ครืน~ ครืน~ ครืน~

ซ่า~ ซ่า~ ซ่า~

เสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งกล่อมทำให้ฟ้าฝันที่กำลังยืนมองทอดยาวออกไปถึงกับเคลิ้ม เป็นบรรยากาศที่ทำให้เธอรู้สึกดีมากจริงๆ เหมือนเธอได้มาปลดปล่อยความรู้สึกที่ตัวเองแบกรับอยู่ทิ้งไป

หมับ!

"อื้อ...ลูกหมูล่ะ?" เธอเอ่ยถามชายหนุ่มที่เดินเข้ามาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง

"เล่นอยู่กับพวกการ์ดน่ะ ฉันก็เลยเดินออกมาหาเธอ ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ?"

"ตรงนี้ลมมันเย็นดี ฉันก็เลยมายืนรับลม"

"สบายใจขึ้นบ้างไหม?"

"อืม...ก็สบายใจขึ้นอยู่เหมือนกัน"

"ได้มาอยู่แบบนี้แล้วฉันว่าเราก็ควรจะหาโอกาสนะ"

"โอกาสอะไรของคุณ?"

"ก็..." มือหยาบลูบที่หน้าท้องแบนราบไปมาเบาๆ "โอกาสที่จะทำน้องให้ลูกหมูไง"

เปี๊ยะ!

ฟ้าฝันฟาดมือลงที่มือของชินกรณ์อย่างแรง จนเขายอมปล่อยมือออกไป แต่ก็เปลี่ยนไปกอดเธอแทน

"พูดอะไรของคุณเนี่ย!?"

"พูดความจริงนี่นา ฉันอยากมีลูกอีกสักคน ตอนนี้ลูกหมูก็ใกล้จะขวบนึงแล้ว มีอีกสักคนก็น่าจะอายุห่างจากลูกหมูประมาณสองปี ฉันไม่อยากให้ลูกอายุห่างกันมากพวกเขาจะได้ดูแลกัน"

"...."

"เธอยังมีเรื่องอะไรกังวลอีกหรอ หรือว่ายังไม่พร้อม"

"ไม่รู้สิ แค่คิดว่าตัวเองจะต้องอุ้มท้องอีกก็รู้สึกใจหายยังไงไม่รู้ ฉันกลัว...กลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียว"

"ฉันขอโทษนะที่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวจนเธอกลัวแบบนี้ แต่ฉันสัญญาว่าหลังจากนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียวอีก ฉันจะดูแลเธอเป็นอย่างดี ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียว ถ้าเธอแพ้ท้องฉันก็จะคอยลูบหลังให้ ถ้าเธออยากกินอะไรฉันก็จะรีบหามาให้ หรือถ้าเธออยากจะไปไหนฉันก็จะไม่ขัดเลย ฉันจะตามใจเธอทุกอย่าง"

"กลับเข้าไปหาลูกหมูกันไหม"

"คุณกลับเข้าไปก่อนสิ ฉันยังอยากยืนรับลมอยู่ตรงนี้อีกหน่อย"

"งั้นฉันจะยืนอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ"

"คุณไม่กลัวลูกหมูพยศใส่ลูกน้องของคุณหรือไง"

"ไม่เป็นอะไรหรอก พวกมันจะได้รู้ว่าอนาคตต้องคอยดูแลนายน้อยที่นิสัยแบบฉัน"

"แลดูภูมิใจนะที่ลูกนิสัยชอบเอาแต่ใจเหมือนคุณ"

"ก็นะ ภูมิใจที่ลูกหน้าตาดีเหมือนฉัน"

"แหวะ! พูดออกมาได้ไม่อายปากนะ"

"ฉันพูดความจริงนี่นา"

"ถ้าโตขึ้นลูกหมูนิสัยแบบคุณฉันจะตีคุณเป็นคนแรกเลย จะตีให้ลูกหมูได้เห็นว่าไม่ควรทำนิสัยแบบไหน คุณเป็นพ่อก็ต้องทำให้ลูกได้เห็น ว่าถ้าทำตัวไม่ดีจะโดนลงโทษแบบไหน"

"เธอนี่นับวันจะเป็นแม่ฉันให้ได้แล้วนะ"

"หรือว่าคุณจะมีปัญหา?"

"ไม่มีหรอก ใครจะกล้ามีปัญหากับเมียล่ะ"

"ฉันรู้ว่าลูกหมูเหมือนคุณ แต่ฉันไม่อยากให้ลูกหมูต้องกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจตั้งแต่เด็ก อันที่จริงมันก็ขึ้นอยู่กับการสั่งสอนของผู้ใหญ่ด้วย"

"ฉันว่าลูกหมูก็คงจะไม่เอาแต่ใจหรอกถ้าโตขึ้นแล้ว"

"ขนาดโตแล้วคุณยังเอาแต่ใจเลย"

"โถ่เมียจ๋า ที่ผ่านมาผัวขอโทษที่ชอบเอาแต่ใจกับเมีย ตอนนี้ไม่เอาแต่ใจแล้วนะ รักเมียคนเดียวแถมเชื่อฟังเมียด้วย"

"เป็นหมาหรอ?"

"ฉันยอมเป็นให้แค่เธอคนเดียว"

"ดีมากเจ้าชินน้อย" ฟ้าฝันยกมือขึ้นลูบเส้นผมของชายหนุ่มไปมา

"โอ๊ยคุณหนูครับ!"

ทั้งสองสะดุ้งพร้อมกันเพราะเสียงร้องด้านใน ก่อนที่ฟ้าฝันจะรีบเดินเข้าไปดู ชินกรณ์เองก็รีบเดินตามไปเช่นกัน

"เกิดอะไรขึ้น!?"