EP:01 ผู้หญิงขี้เมา

"อะไรนะครับ ผมต้องแต่งงาน?" ชายหนุ่มขมวดคิ้วถามผู้เป็นพ่อกลับ

"ใช่ ต้องแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนพ่อ ครอบครัวเราหมั้นหมายเอาไว้ให้ตั้งแต่เด็กๆ แล้ว"

"ครอบครัวไหนครับ"

"ครอบครัวของอาสิทธาไง"

"มะ หมายความว่าไงครับ พ่อจะให้ผมแต่งงานกับลูกฆาตกรที่ทำให้แม่ผมต้องตายเหรอครับ?"

"เรื่องมันผ่านมาแล้วนะ ปล่อยวางเถอะ พ่อไม่อยากให้เราจมปลักอยู่กับเรื่องพวกนั้นนะ"

"แล้วทำไมผมต้องแต่งด้วยครับ"

"มันเป็นความต้องการของแม่เราก่อนตายไง แม่เราอยากให้เราเจอคนดีๆ นะ"

"คนดีๆ ที่เป็นฆาตกรเหรอครับ?"

"ตอนนั้นหนูฟ้าฝันยังไม่เกิดเลยนะ เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยหรอก"

"แต่นั่นเป็นครอบครัวของเธอนี่ครับ"

"ก็ใช่ไง มันเป็นอุบัติเหตุนะ ไม่มีใครอยากให้เกิดหรอก"

"...."

"ไม่อยากให้แม่มีความสุขเหรอ"

"ครับ อยากครับ"

"งั้นก็ทำตามสิ่งที่แม่เราขอสิ แม่เราอยากเห็นเรามีความสุขนะ ไม่งั้นคงไม่อยากให้เราแต่งงานกับหนูฟ้าฝันหรอก"

"แม่อาจจะคิดผิดครับ เพราะตอนนั้นเธอยังไม่เกิด ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้ากันด้วยซ้ำเธออาจจะไม่ใช่ผู้หญิงดีอะไร แต่ไม่เป็นไรครับ ถ้ามันเป็นความต้องการของแม่ผมก็จะแต่งครับ..."

*****************************

ไนท์คลับ....

เสียงเพลงดังกระหึ่มแข่งกับเสียงพูดคุยของผู้คนด้านใน แต่เสียงพูดก็ถูกกลบเกลื่อนด้วยเสียงเพลงอยู่ดี

หญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังนั่งกระดกน้ำเมาที่สั่งมาหลายขวด ท่ามกลางความสุขของใครหลายๆ คนที่ได้มาปลดปล่อย แต่สำหรับเธอมันไม่มีความสุขเลย

ที่ดื่มก็เพื่อแก้เครียด และให้มันหลับไปแบบนั้นก็พอ

"เฮ้~ สวัสดีสาวน้อย ให้พี่นั่งดื่มเป็นเพื่อนมั้ย"

"...." คนตัวเล็กชำเลืองตาขึ้นมองไปยังต้นเสียงที่ทักทายเธอ ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ห้วนๆ "ไม่ต้องยุ่ง!"

"อ้าว นี่คนอุตสาห์เป็นห่วงเห็นนั่งดื่มอยู่คนเดียวก็เลยเห็นใจอยากจะดื่มเป็นเพื่อน"

"เหอะ!" เธอเค้นเสียงหัวเราะ ดูด้วยตาเปล่ายังรู้ว่าผู้ชายคนนี้ต้องการอะไรจากเธอ

"เออแม่ง ไม่ยุ่งก็ได้วะหยิ่งชิบหาย!"

"...." เธอไม่ได้สนใจอะไรกับคำพูดของผู้ชายคนนั้น นั่งดื่มไปเรื่อยๆ จนเริ่มดึกและน้ำเมาที่สั่งมาก็เริ่มร่อยหรอตรงไปเรื่อยๆ "อืมน้อง...เอาแบบเดิมให้พี่อีกสองขวด เดี๋ยวพี่กลับมา"

พูดจบเธอก็หยิบเงินแบงค์พันจำนวนหลายใบออกมาวางไว้บนโต๊ะให้กับพนักงาน เพื่อยืนยันว่าเธอไม่หนีไปไหนแน่นอน และก็จ่ายเงินค่าเครื่องดื่มที่เธอกินไปก่อนหน้าด้วย

"ได้ครับพี่"

ร่างบางลุกขึ้นเดินโซซัดโซเซออกไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ทางด้านหลังคลับ ไม่รู้ว่าเดินชนกับอะไรบ้างรู้แต่ว่าตัวเองเดินไม่ตรงทางเลย

"อืมม..."

ตึก!

"โอ๊ย! เดินยังไงไม่รู้จักหลบทางเนี่ย!" เธอโวยวายใส่คนตรงหน้า โดยที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าคนที่เธอโวยวายใส่เป็นใคร

"...." เจ้าของร่างกำยำที่เธอบังเอิญเดินชนยืนจ้องมองโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ในขณะที่เธอโหวกเหวกโวยวายใส่อย่างเอาเป็นเอาตายเพราะคิดว่าตัวเองไม่ผิดแต่กลับเป็นผู้ชายคนนั้นต่างหากที่ผิดเพราะมาเดินชนเธอและไม่กล่าวคำขอโทษใดๆ ทำให้เธอไม่พอใจเอามากๆ กับการกระทำนี้

"อือ...เดินชนเสาหรอวะ?" ร่างบางพึมพำอยู่กับตัวเอง เพราะไม่ได้ยินเสียงของเขาพูดออกมาเลย มีแต่เธอที่พูดอยู่คนเดียวและก็พูดไม่หยุดเลยด้วย

ถ้าไม่ใช่เสาผู้ชายคนนี้ก็คงจะเป็นใบ้พูดไม่ได้เพราะไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลย

"จิ๊!" หญิงสาวทำเสียงจิ๊จ๊ะใส่คนตรงหน้า ก่อนจะเดินผ่านชายหนุ่มออกไป

"เดี๋ยว!" ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินออกไป เธอก็ถูกคว้าแขนเอาไว้ซะก่อน ทำให้คนตัวเล็กเซถลาไปโดนกับอกแกร่งอย่างแรง

ปึก!

"โอ๊ย! อะไรอีกล่ะเนี่ย!?" เธอโวยวายใส่เขา พร้อมกับฝ่ามือฟาดลงที่หน้าอกของชายหนุ่มอย่างรุนแรง แต่เขาไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านหรือรู้สึกเจ็บอะไรเลย

"เดินชนคนอื่น ไม่ขอโทษไม่พอแต่กลับมาต่อว่าคนอื่นอีก"

"ฉันไม่ผิดสักหน่อย คุณเองนั่นแหละที่ไม่รู้จักหลบ ทางนี่มันเป็นที่ของคุณหรือไง"

"ขอโทษเดี๋ยวนี้"

"ไม่!" เธอปฏิเสธกลับอย่างทันควัน ให้ตายยังไงเธอก็ไม่มีทางขอโทษผู้ชายคนนี้เด็ดขาด เพราะเธอไม่ได้ผิดไม่ได้ทำอะไรผิดเลยด้วย

"ฉันบอกให้ขอโทษ!" มือหนาจับที่หัวไหล่ของเธอและเขย่าสองสามครั้งเพื่อให้เธอได้สติ ทว่าการกระทำของเขามันกำลังทำให้เธอรู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียนตรงนี้

"อึกก..."

"เฮ้ยๆๆ"

"อ้วกก!!" และแล้วสิ่งปฏิกูลก็ถูกหญิงสาวปลดปล่อยออกมาใส่เสื้อผ้าของคนตรงหน้า